ทำไม "ยุง" ถึงชอบกัดเราอยู่คนเดียว ทั้งที่ยืนอยู่ด้วยกัน?

เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหม เวลาไปนั่งสังสรรค์หรือยืนคุยกับเพื่อนในสวน ทั้งที่ยืนอยู่จุดเดียวกัน ห่างกันไม่ถึงเมตร แต่ทำไม "ยุง" ถึงพุ่งเป้าเข้ามาตอมและกัดเราอยู่คนเดียวจนขาเต็มไปด้วยรอยยุงกัด ขณะที่เพื่อนข้างๆ กลับนั่งชิลไม่โดนยุงแตะต้องเลยสักนิด ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะดวงตกหรือโชคไม่ดี แต่มันมีกลไกทางวิทยาศาสตร์และสารเคมีในร่างกายที่คุณกำลังปลดปล่อยออกมาเป็นตัวดึงดูดพวกมันเข้าหาโดยไม่รู้ตัว

ยุงไม่ได้มองเห็นเหยื่อด้วยภาพที่คมชัดเหมือนมนุษย์ แต่มันใช้ "ระบบประสาทสัมผัสทางเคมี" ที่แหลมคมเป็นพิเศษในการออกล่าเหยื่อ สัญญาณแรกสุดที่ยุงใช้ในการตรวจจับหาคนจากระยะไกลถึง 50 เมตร คือ "แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2)" ที่เราปลดปล่อยออกมาผ่านการหายใจออก คนที่มีอัตราการเผาผลาญพลังงานสูง คนที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ คนตัวใหญ่ หรือหญิงตั้งครรภ์ มักจะหายใจเอาแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ออกมามากกว่าคนปกติ จึงเปรียบเสมือนการเปิดประภาคารส่งสัญญาณชี้นำทางให้ยุงบินพุ่งตรงเข้ามาหาได้อย่างแม่นยำ

เมื่อยุงบินเข้าใกล้ตัวเราในระยะไม่กี่เมตร มันจะเริ่มเปลี่ยนมาใช้เซนเซอร์วัดความร้อนและกลิ่นสารเคมีบนผิวหนัง คนที่มี "อุณหภูมิร่างกายสูง" หรือมีเหงื่อออก จะเป็นเป้าหมายชั้นดี เพราะในเหงื่อและผิวหนังของคนเรามีสารเคมีหลากหลายชนิด เช่น "กรดแลกติก (Lactic Acid)", "แอมโมเนีย", และ "กรดยูริก" ซึ่งผสมผสานกันกลายเป็นกลิ่นกายเฉพาะตัว ความน่าสนใจคือ จีนและแบคทีเรียบนผิวหนังของมนุษย์แต่ละคนจะย่อยสลายเหงื่อจนเกิดกลิ่นเคมีที่ไม่เหมือนกันเลยสักคน และยุงบางสายพันธุ์ก็โปรดปรานสัดส่วนกลิ่นเคมีของคนบางคนเป็นพิเศษ

นอกจากเรื่องกลิ่นและแก๊สจากการหายใจแล้ว "การแต่งกาย" ก็มีส่วนสำคัญอย่างมาก ยุงมีสายตาที่รับรู้ความแตกต่างของแสงและสีได้ดี มันจะมองเห็นวัตถุหรือเสื้อผ้าที่มี "โทนสีมืดและเข้ม" เช่น สีดำ สีน้ำเงินเข้ม หรือสีแดง ได้ชัดเจนกว่าสีอ่อน คนที่ใส่เสื้อผ้าสีมืดจึงกลายเป็นเป้าสายตาและโดนยุงพุ่งเข้าหาก่อนคนอื่นเสมอ

ดังนั้น หากคุณเป็นคนที่โดนยุงกัดอยู่คนเดียวเสมอ สาเหตุหลักๆ จึงมาจากกลิ่นเคมีเฉพาะตัวบนผิวหนัง อัตราการแลกเปลี่ยนแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่มากกว่าคนอื่น รวมถึงอุณหภูมิร่างกายและสีเสื้อผ้าที่คุณสวมใส่ ทั้งหมดนี้หลอมรวมกันทำให้คุณกลายเป็น "เมนูโปรด" ที่ยุงยากจะอดใจไหวมากกว่าคนรอบข้างนั่นเอง