เส้นทางลับจากมนุษย์สู่ความเป็นอมตะ: เปิดสูตรการบำเพ็ญเพียรกลายเป็น "เทพเซียน"

เวลาเราเปิดดูซีรีส์จีนแนวเทพเซียน หรืออ่านนิยายบำเพ็ญเพียรทั้งหลาย เคยสงสัยกันไหมครับว่าคนธรรมดาคนหนึ่งที่เดินดินกินข้าวแกงเหมือนพวกเรา จู่ๆ จะอัปเกรดตัวเองขึ้นไปเป็น "เซียน" ที่มีอิทธิฤทธิ์บินได้และเป็นอมตะได้ยังไง?

เอาเข้าจริง ในทางประวัติศาสตร์และความเชื่อของลัทธิเต๋า เรื่องนี้ไม่ใช่แค่จินตนาการเพ้อฝันที่เพิ่งถูกแต่งขึ้นมาเขียนนิยายนะครับ แต่มันมี "สูตรและขั้นตอน" การฝึกฝนจิตและกายที่ถูกบันทึกไว้อย่างเป็นระบบมานานนับพันปีแล้ว!

จุดเริ่มต้นของเส้นทางนี้ไม่ได้อลังการเหมือนในหนังครับ มนุษย์ที่อยากเป็นเซียนเขาจะไม่เริ่มจากการไปท่องคาถาหรือกวัดแกว่งกระบี่ แต่จะเริ่มจากสิ่งที่เรียกว่า "เน่ยตาน" หรือการปรุงยาภายใน ซึ่งจริงๆ แล้วมันคือการฝึกหายใจและจัดระเบียบพลังงานในร่างกายมนุษย์เรานี่เอง

เชื่อไหมว่าในคัมภีร์เต๋าโบราณ เขาเชื่อว่าร่างกายของคนเรามีพลังงานพื้นฐานอย่าง "精" (จิง - พลังกาย/สารจำเป็น), "氣" (ชี่ - พลังลมปราณ) และ "神" (เสิน - จิตวิญญาณ) ซ่อนอยู่ ผู้บำเพ็ญเพียรจะต้องใช้วิธีสมาธิ ควบคุมลมหายใจ และฝึกฝนตนเองอย่างเข้มงวด เพื่อเปลี่ยนพลังกายให้กลายเป็นลมปราณ แล้วกลั่นลมปราณให้กลายสภาพเป็นจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์

กระบวนการนี้แหละครับที่เค้าเรียกกันว่าการหลอมรวมกลั่นกลั่น จนเกิดเป็น "ละอองปราณดั่งทองคำ" อยู่ภายในท้องน้อย หรือที่แฟนนิยายคุ้นหูกันในชื่อจุดตันเถียน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการมีสุขภาพที่เหนือมนุษย์ ชะลอความชรา และไร้ซึ่งโรคภัยไข้เจ็บ

นอกจากนี้ ยุคโบราณยังมีสาย "ไหว่ตาน" หรือการปรุงยานอกร่างกาย ที่บรรดานักพรตจะหลบไปอยู่ตามถ้ำบนภูเขาสูงเพื่อเก็บสมุนไพรและแร่ธาตุมาหลอมรวมในเตายา เพื่อหา "ยาอายุวัฒนะ" แม้ว่าในเชิงประวัติศาสตร์ยุคหลังจะพบว่าแร่ธาตุบางชนิดมีความเป็นพิษก็ตาม แต่มันก็สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์ในการทะลุขีดจำกัดของธรรมชาติ

แต่อย่าคิดว่าฝึกแค่ร่างกายแล้วจะสำเร็จนะครับ เพราะองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของการเป็นเซียนที่แท้จริงคือ "การสะสมกุศลและคุณธรรม" ในคัมภีร์ระบุไว้ชัดเจนว่า ต่อให้ฝึกพลังวิเศษได้เก่งกาจแค่ไหน แต่ถ้าจิตใจยังละโมบ เต็มไปด้วยโทสะ หรือไม่ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ก็ไม่มีวันบรรลุเป็นเซียนชั้นสูงได้เลย

จริง ๆ แล้ว พอเราลองถอดคราบความอภินิหารออก หัวใจสำคัญของ "หนทางสู่ความเป็นเซียน" ก็คือ การวินัยในตนเองอย่างที่สุด การเข้าใจกฎธรรมชาติ การดูแลรักษากายใจให้บริสุทธิ์ และการก้าวข้ามกิเลสตัณหานั่นเองครับ ซึ่งเป็นหลักการที่มนุษย์ยุคเราก็นำมาปรับใช้ในการพัฒนาตัวเองได้เหมือนกัน

แล้วคุณล่ะครับ ถ้าต้องเลือกฝึกหนึ่งอย่างเพื่ออัปเกรดตัวเอง ระหว่างการฝึกสมาธิควบคุมลมปราณเพื่อสุขภาพ กับการบำเพ็ญจิตใจให้สงบเย็น คิดว่าอย่างไหนทำยากกว่ากัน? มาคอมเมนต์คุยกันได้เลยครับ!