จำต้องตัดใจ เมื่อเราดูต่างกันเกินไป

เคยรู้สึกดี ๆ กับใครที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกไหม เมื่อมีเวลาได้อยู่ร่วมกันประมาณ 10 กว่าวันในที่เดียวกัน ได้แค่มองตากัน ไม่ได้พูดคุยกัน แต่ก็รู้สึกเหมือนรู้จักกันมานาน เฮ้ย.. ทำไมคนนี้ทำให้เรารู้สึกดีได้ขนาดนี้นะ

ประโยคที่ว่า ‘ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ’ นั้นเป็นเรื่องจริงเหมือนกันนะ ไม่ว่าจะหลบตายังไง แต่ก็ยากที่จะปิดบังความรู้สึกที่มีอยู่ไม่ได้

10 วันที่ผ่านมา แม้ไม่รู้ความในใจของอีกฝ่าย แต่รู้สึกดีมาก ๆ เวลาที่ได้เจอ ได้อยู่ใกล้ ๆ กัน แม้มันจะปั่นป่วนในท้อง ทำอะไรไม่ค่อยถูก เป็นความรู้สึกที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานแล้ว สงสัยตัวเองอยู่ว่าเราเป็นอะไรกันแน่ แล้วถ้ามีโอกาสได้คุยกัน จะเริ่มต้นทักไปยังไงดี หรือรอเค้าเข้ามาทักก่อน เพราะถ้าไม่ทักก็คงไม่ได้คิดอะไรกับเรา รึเปล่านะ

และแล้ว.... ก็เกิดความสับสนในตัวเองขึ้นมา เมื่อเห็นและได้ยินมาว่า เค้าอายุต่างจากเราเยอะพอสมควร ฐานะอาจจะดีกว่ามาก และย้อนกับมาคิดว่า เราเหมาะสมกันพอที่จะคบหากับน้องเค้าได้เหรอ

เมื่อความคิดแบบนี้แว๊บเข้ามา มันดูเหมือนตัดสินไปล่วงหน้าและมีคำตอบในใจเรียบร้อยแล้วว่า ควรตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเลยน่าจะดีกว่านะ ถ้าเค้ารู้จักตัวตนจริง ๆ ของเรา เค้าหรือครอบครัวเค้าอาจจะรับไม่ได้ ยังไงก็ไม่มีทางไปต่อได้สินะ ตัดใจตั้งใจตอนนี้เจ็บแต่จบครั้งเดียว จะดีกว่าไหมนะ

ยอมรับว่าเหมือนคนอกหักทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เริ่มจีบเลย หรือถ้าน้องเค้าจะคิดว่าที่ผ่านมาเราเล่น ๆ ไม่จริงจัง ไปทำร้ายความรู้สึกเค้าอีก ไม่นะ... อยากไปต่อมาก เพราะเราไม่เคยรู้สึกดีกับใครแบบนี้มาก่อน แต่รู้ตัวเองว่ามีหลายอย่างที่ยังไม่เหมาะสมกันในเวลานี้จริง ๆ

ถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีกสักครั้ง ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เราตั้งใจว่าจะเข้าไปทักเค้าก่อน แม้ว่าอะไร ๆ จะเปลี่ยนไปแล้ว หรือเค้าอาจจำเราไม่ได้แล้วก็ตาม แต่ยังไงก็ยังมีคำว่า ‘มิตรภาพ’ ที่ดีงาม ความรู้สึกที่ดีที่ยังสามารถพัฒนาต่อไปได้อีก เชื่อว่าอย่างนั้นนะ แต่ถ้าไม่ได้เจอกัน ก็ขอให้น้องเค้ามีความสุข พบเจอแต่สิ่งที่ดี ๆ คนดี ๆ คนที่กล้าพอที่จะเปิดเผยความรู้สึกออกไป ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้

ขอบคุณที่มีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วันนี้ และขอโทษที่ไม่กล้าพอที่สานต่อความรู้สึกที่ดีนั้น แต่กลับเมินเฉยเหมือนว่าไม่ได้คิดอะไร ครั้งหน้าจะยิ้มให้ และจะขอโอกาสใหม่อีกครั้ง ถ้ายังไม่สายเกินไปนะ