ที่มาของวัดหลวงปู่อี๋

วัดหลวงปู่อี๋ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ วัดสัตหีบ (พระอารามหลวง) มีประวัติความเป็นมาและที่มาการสร้างดังนี้:

การก่อตั้งและจุดเริ่มต้น

  ปีที่สร้าง: เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5)  

  ผู้สร้าง: หลวงปู่อี๋ (พระครูวรเวทมุนี) ร่วมกับโยมบิดา (นายขำ) และโยมมารดา (นางเอียง ทองขำ) ได้ยื่นเรื่องขอพระราชทานที่ดินป่าร้างว่างเปล่าติดชายทะเลสัตหีบเพื่อสร้างเป็นสำนักสงฆ์และวัด  

วิสุงคามสีมา: ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอย่างถูกต้องใน พ.ศ. 2463  

ที่มาของชื่อ "วัดหลวงปู่อี๋"

 ชาวบ้านและผู้ศรัทธานิยมเรียกว่า วัดหลวงปู่อี๋ หรือ วัดหลวงพ่ออี๋ ตามนามของพระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทฺธสโร) เกจิอาจารย์ผู้เรืองวิทยาคมแห่งชายแดนบูรพา ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสองค์แรก ท่านเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวสัตหีบและทหารเรือ โดยเฉพาะเรื่องเครื่องรางของขลังอย่าง "ปลัดขิก" และเหรียญวัตถุมงคลที่เลื่องลือด้านเมตตามหานิยมและแคล้วคลาดปลอดภัย  

บทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์

  ยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 / อินโดจีน: วัดสัตหีบเป็นที่พึ่งพาทางใจของชาวบ้านและทหาร มีเรื่องเล่าว่าพื้นที่รอบวัดปลอดภัยจากระเบิดอย่างน่าอัศจรรย์ด้วยบารมีของหลวงปู่อี๋

 ด้านการศึกษา: หลวงปู่อี๋ได้อุปถัมภ์การศึกษา สร้างอาคารเรียนศาลาธรรมประสพขึ้นในวัด เพื่อเปิดโอกาสให้ลูกหลานชาวสัตหีบได้มีสถานที่ศึกษาเล่าเรียน

ปัจจุบันวัดสัตหีบได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ติดชายทะเลใน อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนนิยมมากราบไหว้ขอพรสรีระสังขารและรูปหล่อของหลวงปู่อี๋เพื่อความเป็นสิริมงคล