เปิดบ้านเกิด 8 นักร้องดัง คนอีสานตัวจริง จากทุ่งนา สู่เวทีทั่วประเทศ

เวลาพูดถึง “นักร้องอีสาน” หลายคนอาจนึกถึงเสียงแคน ภาษาอีสาน และเพลงลูกทุ่งหมอลำก่อนเป็นอย่างแรก แต่ถ้าลองไล่ดูเส้นทางชีวิตของศิลปินชื่อดัง จะพบว่า คนจากภาคอีสานเดินทางเข้าสู่วงการเพลงได้หลายรูปแบบกว่าที่คิด

บางคนเติบโตมากับเสียงหมอลำในครอบครัว บางคนเริ่มจากเวทีประกวดในบ้านเกิด ขณะที่บางคนออกจากต่างจังหวัดเข้ากรุงเทพฯ ก่อนจะกลับมาสร้างชื่อด้วยเพลงที่ยังมีกลิ่นอายบ้านเกิดติดตัวไปด้วย

บทความนี้จึงพาไปเปิดแผนที่บ้านเกิดของ 8 นักร้องดังที่เกิดและเติบโตในภาคอีสาน พร้อมดูว่า ก่อนจะมีชื่อเสียงระดับประเทศ พวกเขาเริ่มต้นจากที่ไหนกันบ้าง

หมายเหตุ: คำว่า “คนอีสาน” ในบทความนี้หมายถึงผู้ที่มีบ้านเกิด ภูมิลำเนา หรือเติบโตในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยไม่ได้ใช้เป็นข้อสรุปเรื่องเชื้อสายทางชาติพันธุ์ หากไม่มีข้อมูลยืนยันโดยตรง

1. ต่าย อรทัย — จากอุบลราชธานี สู่ “สาวดอกหญ้า” แห่งวงการลูกทุ่ง

ชื่อของ ต่าย อรทัย แทบจะเป็นหนึ่งในชื่อแรก ๆ ที่ถูกนึกถึงเมื่อพูดถึงนักร้องหญิงจากอีสาน

ต่าย หรือ อรทัย ดาบคำ เกิดที่บ้านคุ้มแสนชะนี ตำบลพรสวรรค์ อำเภอนาจะหลวย จังหวัดอุบลราชธานี และเติบโตในครอบครัวที่มีพี่น้องหลายคน

เส้นทางของเธอไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็นศิลปินชื่อดังทันที ต่ายสนใจการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก เคยผ่านเวทีประกวด และพยายามหาทางเรียนต่อด้านศิลปะ ก่อนย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงพร้อมทำงานหาเลี้ยงตัวเอง

Thai PBS เล่าถึงช่วงชีวิตก่อนดังของเธอว่า ต่ายเคยทำงานหลายอย่าง ตั้งแต่ซักเสื้อผ้าในแคมป์คนงาน ไปจนถึงทำงานโรงงาน ก่อนที่การประกวดร้องเพลงจะค่อย ๆ เปิดทางให้เธอเข้าสู่วงการอย่างจริงจัง

จึงไม่น่าแปลกที่ภาพของ “สาวบ้าน ๆ จากอีสาน” จะกลายเป็นส่วนสำคัญของตัวตนทางดนตรีของต่าย

2. มนต์แคน แก่นคูน — ยโสธรที่มี “หมอลำ” อยู่ในครอบครัว

ถ้าพูดถึงนักร้องลูกทุ่งอีสานที่ประสบความสำเร็จในยุคดิจิทัล ชื่อของ มนต์แคน แก่นคูน ย่อมหลีกเลี่ยงได้ยาก

มนต์แคนมีบ้านเกิดอยู่ที่บ้านม่วงกาซัง ตำบลสวาท อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร

สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่แค่จังหวัดที่เกิด แต่คือ รากดนตรีในครอบครัว

ข้อมูลประวัติระบุว่า ทองคำ บุญค้ำจุน ผู้เป็นพ่อ เป็นหมอลำกลอนคู่ ทำให้มนต์แคนได้ซึมซับการร้องและการรำมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีวิถีชีวิตชนบทและทุ่งนาเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้วัฒนธรรมเหล่านี้

พูดง่าย ๆ คือ สำหรับมนต์แคน เพลงอีสานไม่ได้เป็นเพียง “แนวเพลงที่เลือกมาร้อง” แต่เป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมาตั้งแต่เด็ก

และนั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่เพลงของเขาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกแบบคนบ้านเดียวกันออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ

3. ไผ่ พงศธร — เด็กยโสธรเจ้าของภาพจำ “คนบ้านเดียวกัน”

อีกหนึ่งชื่อจากยโสธรคือ ไผ่ พงศธร

ไผ่ พงศธร หรือ พงศธร ศรีจันทร์ มีบ้านเกิดอยู่ในจังหวัดยโสธร และเรียนหนังสือในพื้นที่จังหวัดนี้ ก่อนจะเดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อและเริ่มสร้างเส้นทางชีวิตของตัวเอง

ข้อมูลจากไทยรัฐเคยรายงานถึงการกลับไปทำพิธีอุปสมบทที่บ้านเกิดจังหวัดยโสธร ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าบ้านเกิดยังเป็นพื้นที่สำคัญในชีวิตของเขา

ขณะที่ประวัติของเขาระบุว่า ไผ่มีพี่สาวสามคนและเป็นลูกชายคนสุดท้องของครอบครัว ก่อนจะเข้าสู่วงการเพลงและกลายเป็นหนึ่งในนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงอย่างกว้างขวาง

ชื่อเพลงอย่าง “คนบ้านเดียวกัน” จึงยิ่งทำให้ภาพของไผ่กับความเป็นคนต่างจังหวัดและความผูกพันกับบ้านเกิดถูกจดจำไปพร้อมกัน

4. ก้อง ห้วยไร่ — สกลนครที่กลายเป็นชื่อบนเวที

จากยโสธรขยับมาที่สกลนคร ต้องมีชื่อ ก้อง ห้วยไร่

ก้อง ห้วยไร่ หรือ อัครเดช ยอดจำปา เกิดและเติบโตที่ตำบลธาตุ อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร

เส้นทางของเขาเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจของศิลปินที่นำภาษาและอารมณ์แบบอีสานเข้าสู่เพลงร่วมสมัยได้อย่างชัดเจน

เพลง “ไสว่าสิบ่ถิ่มกัน” กลายเป็นผลงานที่ทำให้ชื่อของก้องเป็นที่รู้จักในวงกว้าง และต่อมายังมีผลงานอย่าง “คู่คอง” จากละคร นาคี ที่ทำให้เสียงและภาษาถิ่นอีสานเข้าไปอยู่ในสื่อกระแสหลักมากขึ้น

ที่น่าสนใจคือชื่อ “ก้อง ห้วยไร่” เองก็ผูกกับพื้นที่บ้านเกิด เพราะเขาเกิดที่จังหวัดสกลนคร และใช้ชื่อที่สะท้อนรากของตัวเองบนเส้นทางศิลปิน

5. ลำไย ไหทองคำ — ร้อยเอ็ดจากเวทีประกวดสู่เพลงฮิตทั่วประเทศ

ถ้าพูดถึงศิลปินอีสานรุ่นใหม่ที่สามารถเปลี่ยนเพลงภาษาถิ่นให้กลายเป็นกระแสระดับประเทศ ลำไย ไหทองคำ เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ชัดมาก

ลำไย หรือ อ้าย สุพรรณษา เวชกามา เกิดที่บ้านผักเผ็ด ตำบลน้ำคำ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

ก่อนจะมีชื่อเสียง เธอไม่ได้เริ่มต้นจากเวทีใหญ่ระดับประเทศ แต่เดินสายร้องเพลงและประกวดตามงานต่าง ๆ เพื่อหารายได้ช่วยครอบครัว

ประวัติของเธอสะท้อนชีวิตของเด็กสาวต่างจังหวัดที่ค่อย ๆ ใช้ความสามารถด้านการร้องและการเต้นเป็นทางเดินเข้าสู่วงการ จนเพลง “ผู้สาวขาเลาะ” กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิต

นี่จึงเป็นอีกกรณีที่เห็นได้ชัดว่า ภาษาและวัฒนธรรมอีสานไม่ได้เป็นกำแพงของเพลงยุคใหม่ แต่สามารถกลายเป็นจุดขายที่เข้าถึงคนทั่วประเทศได้

6. โจอี้ ภูวศิษฐ์ — หนุ่มร้อยเอ็ดที่พาเพลงอีสานไปไกลกว่ากรอบเดิม

อีกคนจากร้อยเอ็ดคือ โจอี้ ภูวศิษฐ์

เขาเกิดและเติบโตในจังหวัดร้อยเอ็ด และจบการศึกษาด้านดนตรีไทยจากมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด ก่อนจะเดินทางบนเส้นทางดนตรีผ่านทั้งการประกวดและการทำงานเบื้องหลัง

โจอี้ผ่านเวที The Voice Thailand และต่อมาได้กลายเป็นศิลปินที่มีผลงานอย่าง “ดวงเดือน” และ “นะหน้าทอง” ซึ่งทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ แม้จะประสบความสำเร็จในระดับประเทศแล้ว เขายังคงกลับไปทำกิจกรรมเพื่อบ้านเกิด โดย Thai PBS เคยรายงานว่าเขาจัดผ้าป่าการศึกษาให้โรงเรียนที่จบมาในจังหวัดร้อยเอ็ด

จึงเห็นได้ว่า “บ้านเกิด” สำหรับโจอี้ไม่ได้เป็นเพียงข้อมูลหนึ่งบรรทัดในประวัติ แต่ยังเป็นสถานที่ที่เขากลับไปเชื่อมโยงกับผู้คนอยู่เสมอ

7. เบิ้ล ปทุมราช — เด็กอำนาจเจริญที่เคยออกไปทำงานก่อนเข้าวงการ

เบิ้ล ปทุมราช หรือ อาทิตย์ สมน้อย เป็นอีกชื่อที่สะท้อนเส้นทางของคนต่างจังหวัดได้ชัดเจน

เขาเกิดและเติบโตที่บ้านโคกพระ ตำบลนาป่าแซง อำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ

ก่อนเข้าวงการ เบิ้ลเคยเดินทางไปทำงานที่ราชบุรีตั้งแต่อายุยังน้อย และทำงานหลายอย่าง ก่อนจะส่งคลิปเข้าร่วมโครงการประกวดของแกรมมี่ โกลด์ และเริ่มได้รับความสนใจจากวงการเพลง

ชื่อ “ปทุมราช” ที่คนทั่วประเทศรู้จักจึงไม่ได้เป็นเพียงชื่อในวงการ แต่ยังผูกกับพื้นที่บ้านเกิดอย่างชัดเจน

และความสัมพันธ์กับบ้านเกิดยังเห็นได้จากการที่เขากลับไปทำกิจกรรมช่วยเหลือผู้ประสบภัยในจังหวัดอำนาจเจริญ รวมถึงจัดกิจกรรมเพื่อบ้านเกิดในเวลาต่อมา

8. โตโน่ ภาคิน — นักร้องจากขอนแก่นที่ไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่แค่เพลงลูกทุ่ง

รายชื่อสุดท้ายอาจทำให้บางคนแปลกใจ เพราะ โตโน่ ภาคิน ไม่ได้ถูกจัดอยู่ในภาพจำของ “นักร้องอีสาน” แบบเดียวกับมนต์แคนหรือลำไย

แต่โตโน่เกิดและเติบโตที่จังหวัดขอนแก่น และเข้าสู่วงการจากเวที The Star ก่อนจะมีผลงานทั้งเพลง การแสดง และกิจกรรมอีกหลายด้าน

ไทยรัฐระบุว่า โตโน่เป็นคนจังหวัดขอนแก่นมาตั้งแต่เกิด และเรียนระดับมัธยมที่โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน

นี่จึงเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจว่า ความเป็นศิลปินจากอีสานไม่ได้จำเป็นต้องหมายถึงการร้องเพลงลูกทุ่งหรือหมอลำเท่านั้น

บางคนหยิบภาษาและวัฒนธรรมอีสานมาเป็นหัวใจของเพลง บางคนมีเพียงรากของบ้านเกิดเป็นส่วนหนึ่งของตัวตน แล้วเดินไปสู่แนวเพลงและงานบันเทิงที่หลากหลายกว่าเดิม

จากร้อยเอ็ดถึงยโสธร อีสานไม่ได้มีแค่ “นักร้องลูกทุ่ง”

ถ้ามองรายชื่อทั้ง 8 คน จะเห็นภาพที่น่าสนใจกว่าการบอกเพียงว่า “นักร้องคนนี้เป็นคนจังหวัดอะไร”

เพราะบ้านเกิดของพวกเขากระจายตั้งแต่ อุบลราชธานี ยโสธร สกลนคร ร้อยเอ็ด อำนาจเจริญ ไปจนถึงขอนแก่น

และเส้นทางดนตรีก็ไม่ได้เหมือนกัน

บางคนโตมากับหมอลำในครอบครัว

บางคนเริ่มจากการประกวด

บางคนเคยทำงานหาเงินก่อนเข้าสู่วงการ

บางคนผ่านเวทีโทรทัศน์

บางคนใช้ภาษาอีสานเป็นหัวใจของเพลง

ขณะที่บางคนไม่ได้ทำเพลงอีสานเป็นหลักเลยด้วยซ้ำ

สิ่งที่เหมือนกันคือ บ้านเกิดไม่ได้หายไปเมื่อพวกเขาเดินทางออกจากบ้าน

มนต์แคนยังมีรากจากหมอลำในครอบครัว ต่ายมีเรื่องราวชีวิตของสาวอุบลฯ ที่เดินทางเข้ากรุงเทพฯ ลำไยเริ่มจากเวทีเล็ก ๆ ในเส้นทางชีวิตของเด็กสาวร้อยเอ็ด ขณะที่โจอี้ก็ยังกลับไปทำกิจกรรมให้โรงเรียนบ้านเกิด

ส่วนเบิ้ล ปทุมราช ถึงวันนี้ชื่อเสียงจะไปไกลแค่ไหน ก็ยังกลับไปทำกิจกรรมเพื่ออำนาจเจริญอยู่เสมอ

ท้ายที่สุดแล้ว “นักร้องดังคนอีสาน” อาจไม่ได้หมายถึงคนที่ร้องเพลงอีสานเพียงอย่างเดียว

แต่มันหมายถึง คนที่มีบ้านหลังหนึ่งอยู่ในภาคอีสาน แล้วพกเรื่องราวจากบ้านหลังนั้นออกไปให้คนทั้งประเทศได้รู้จัก

และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเสียงเพลงจากดินแดนที่เคยถูกมองว่าอยู่ไกลจากศูนย์กลาง จึงเดินทางมาไกลได้ถึงทุกวันนี้