รักวุ่นวายเจ้าชายอสูร

บทที่ 1: เงื่อนไขแห่งราชสีห์ (หรือจะเรียกว่าอสูรดีล่ะ?)

เสียงกริ่งประตูร้านหนังสือมือสองเก่าๆ ดังขึ้นท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย "พรีม" หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของร้านเงยหน้าขึ้นจากลังหนังสือเก่า เธอกำลังจะเอ่ยปากต้อนรับลูกค้า แต่คำพูดนั้นก็ต้องกลืนกลับลงไปในลำคอทันทีที่เงาตะคุ่มสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในร้าน

ตรงหน้าเธอคือชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมคายราวกับรูปสลัก ทว่าดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับเย็นชาและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดระคนรำคาญใจ ยิ่งไปกว่านั้น แววตาคู่นั้นมองตรงมาที่เธอด้วยความรู้สึกเหมือนเธอกำลังจะทำลายล้างโลก

“คุณคือคนที่ลงประกาศขายตำราโบราณเล่มนั้นใช่ไหม?” เสียงทุ้มต่ำและดุดันเอ่ยขึ้นโดยไม่มีการทักทายใดๆ ทั้งสิ้น

“เอ่อ... ใช่ค่ะ ฉันพรีมเองค่ะ คุณคือ…”

“ฉันชื่อ กรณ์” ชายหนุ่มตัดบทอย่างไม่ไยดี “และหนังสือเล่มนั้น ฉันต้องการมันเดี๋ยวนี้ ไม่ว่าเธอจะตั้งราคาไว้เท่าไหร่ ฉันจ่ายให้เป็นสิบเท่า ขอแค่จบเรื่องไร้สาระนี้ซะที”

พรีมขมวดคิ้วทันที นิสัยชอบเอาแต่ใจและวาจาเผด็จการแบบนี้มันอะไรกันเนี่ย? คิดว่าเป็นคนรวยแล้วจะมาสั่งใครก็ได้หรือไง?

“ขอโทษนะคะคุณกรณ์ หนังสือเล่มนี้มีคุณค่าทางจิตใจสำหรับฉัน และฉันไม่ได้ตั้งใจจะขายให้ใครก็ได้ แค่เพราะเขามีเงินหนาหรอกนะคะ” พรีมตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบแต่แฝงความดื้อรั้น

กรณ์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความหงุดหงิดทวีคูณ ผู้หญิงคนนี้กล้าดียังไงมาขัดใจเขา? ในโลกธุรกิจ ทุกคนต่างยอมสยบให้เขา แต่ยายเด็กเจ้าของร้านหนังสือมอมแมมนี่กลับกล้าท้าทายเขาอย่างไม่เกรงกลัว

บทที่ 2: ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

แต่ก่อนที่สงครามประสาทจะได้เริ่มต้นขึ้น เสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงใหญ่ก็ดังสนั่น พร้อมกับไฟในร้านที่ดับลงพรึบ ความมืดโรยตัวเข้ามาปกคลุม ท่ามกลางเสียงลมฝนที่พัดกระหน่ำรุนแรง

“กรี๊ด!” พรีมสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจเพราะเธอเป็นคนกลัวความมืดและเสียงฟ้าผ่าเป็นทุนเดิม ร่างเล็กเซถลาเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น ทว่ามีมือใหญ่คู่หนึ่งคว้าเอวเธอไว้ได้อย่างทันท่วงที

กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางปะปนกับกลิ่นฝนจางๆ ลอยเข้าจมูก เมื่อแสงแฟลชจากฟ้าแลบสว่างวาบขึ้นมาชั่วขณะ พรีมก็พบว่าตัวเองกำลังซบอยู่กับอกแกร่งของกรณ์ โดยที่ชายหนุ่มกอดเธอไว้แน่นเพื่อกันไม่ให้ล้ม

“...ปล่อยฉันนะ” พรีมกระซิบเสียงสั่น หน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย

“ถ้าฉันปล่อย เธอก็ล้มสิ ยัยตัวแสบ” เสียงกระซิบของกรณ์อยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ความดุดันเมื่อครู่หายไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความรู้สึกประหลาดบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในอกของชายหนุ่ม... ความรู้สึกที่ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้น่ารำคาญอย่างที่คิด

เมื่อไฟกลับมาติดอีกครั้ง ทั้งคู่ก็รีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว พรีมหน้าแดงแจ๋พยายามหลบสายตา ขณะที่กรณ์กระแอมเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าเมื่อครู่

“เอาล่ะ” กรณ์กลับมาวางมาดนิ่งขรึมตามเดิม “ฉันให้เวลาเธอคิดใหม่อีกสามวินาที จะขายหนังสือให้ฉันดีๆ หรือจะให้ฉันกว้านซื้อตึกนี้แล้วไล่เธอออกพรุ่งนี้เช้า?”

“คุณมัน... ไอ้เจ้าชายอสูรเผด็จการ!” พรีมกัดฟันกรอดอย่างเจ็บใจ

“จะเรียกอะไรก็เชิญ แต่จำไว้ว่า... ของที่ฉันอยากได้ ฉันต้องได้” กรณ์ยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

บทที่ 3: เส้นทางรักที่โรยด้วย... หนามกุหลาบ

นั่นคือจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายทั้งหมด เพราะหลังจากวันนั้น เจ้าชายอสูรอย่างกรณ์ก็ก้าวเข้ามาปأسวนชีวิตของพรีมอย่างถอนตัวไม่ขึ้น การแย่งชิงหนังสือเล่มเดียวกลับกลายเป็นข้ออ้างให้เขาแวะเวียนมาที่ร้านหนังสือทุกวัน วันละหลายเวลา จนลูกค้าคนอื่นเริ่มแซว

จากความเกรี้ยวกราดและความเอาแต่ใจ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความใส่ใจในแบบฉบับซึนๆ ของกรณ์ เมื่อเขาเห็นพรีมทำงานหนักจนเป็นลม เขาก็ส่งซุปและยามาให้โดยไม่ยอมบอกชื่อ (แต่พรีมดูออกตั้งแต่โปสการ์ดลายมือไก่เขี่ยแล้ว) ส่วนพรีมเอง จากที่เคยคิดว่าเขาเป็นแค่อสูรใจร้าย เธอกลับเริ่มมองเห็นมุมที่อ่อนโยนและบาดแผลในอดีตที่เขาปิดตายไว้ภายใต้ความเย็นชานั้น

ท่ามกลางความแตกต่างราวฟ้ากับเหว ความรักที่เริ่มต้นด้วยความวุ่นวายและสงครามประสาท กลับค่อยๆ ผลิบานกลายเป็นความผูกพันที่หลอมละลายหัวใจที่แข็งกระด้างของอสูรหนุ่มลงทีละน้อย...

คุณอยากให้เรื่องราวความรักของ "เจ้าชายอสูร" กับ "สาวเจ้าของร้านหนังสือ" ดำเนินไปในทิศทางไหนต่อดีคะ? เช่น อยากให้มีดราม่าครอบครัวเข้ามาแทรก หรือเน้นแนวโรแมนติกคอมเมดี้ชวนอมยิ้มดีครับ?