มาเฟียที่รัก

นี่คือเรื่องสั้นแนวมาเฟียโรแมนติกในชื่อ "มาเฟียที่รัก" ครับ

ตอน: พันธะหัวใจมืด

เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างบานใหญ่ในเพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมืองหลวง ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวของ รินรดา หญิงสาวธรรมดาผู้ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาเกี่ยวข้องกับโลกมืด

เบื้องหน้าของเธอคือ คาร์ลอส บอร์เกส เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นเยียบเย็นและทรงอำนาจจนแทบจะหยุดหายใจ ทว่าในวินาทีนี้ สายตาคู่นั้นกลับกวาดมองเธอด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อ่านไม่ออก—ทั้งโกรธเกรี้ยว ห่วงหา และตัดพ้อ

"ทำไมถึงดื้อนัก, ริน?"

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาประชิด กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมกับความเย็นยะเยือกของสายฝนทำให้รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

"ฉันไม่ได้ดื้อ... ฉันแค่บอกคุณแล้วว่าเรามันอยู่กันคนละโลก ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ คุณคาร์ลอส" เธอกลั้นใจพูดออกไป แม้ขาทั้งสองข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่ไหว

คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ มือหนายื่นออกไปเชยคางมนขึ้นบังคับให้เเววตาทั้งสองสบกัน ปลายนิ้วของเขาอุ่นจัดตัดกับความเย็นชาของบรรยากาศรอบตัว

คำพูดนั้นไม่ได้เจือด้วยเสียงขู่บังคับ แต่มันเต็มไปด้วยความดุดันและจริงจังจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ

ย้อนกลับไปเมื่อสามเดือนก่อน รินรดาบังเอิญไปเห็นเหตุการณ์สำคัญทางธุรกิจมืดของเขาเข้าโดยไม่ตั้งใจ ตามกฎของมาเฟีย เธอควรจะถูกกำจัดเพื่อปิดปาก แต่เพราะแววตาที่ไม่มีความหวาดกลัวแต่กลับฉายแววเด็ดเดี่ยวในวันนั้น ทำให้คาร์ลอสเลือกที่จะ "เก็บ" เธอไว้ข้างกายแทน—ในฐานะเชลยสวาทที่กลายมาเป็นจุดอ่อนเดียวในหัวใจแกร่งของเขา

"คุณมันบ้า... คนอันตรายอย่างคุณ จะมารักษาความรู้สึกของฉันได้ยังไง" น้ำตาสองสายเอ่อคลอเบ้าด้วยความอึดอัด

คาร์ลอสถอนหายใจยาว ก่อนจะดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดที่อบอุ่นและแข็งแกร่งอย่างถือวิสาสะ อ้อมกอดที่เธอมักจะปฏิเสธมาตลอด แต่ในยามนี้มันกลับทำให้ความหวาดกลัวทั้งหมดพังทลายลง

"ฉันอาจจะเป็นปีศาจในสายตาคนอื่น... แต่สำหรับเธอ ฉันจะเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้เธอปลอดภัย"

ริมฝีปากอุ่นร้อนประทับลงบนหน้าผากเนียนแผ่วเบา ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำภายนอก ทว่าภายในอ้อมแขนคู่นี้ รินรดากลับพบว่านี่คือพื้นที่ปลอดภัยที่สุดในโลก... โลกของมาเฟียที่รัก

คุณต้องการให้ผมแต่งตอนต่อไป ขยายความดราม่า หรือเพิ่มฉากแอคชั่นให้เข้มข้นขึ้นไหมครับ?