สะดุดรักยัยซุ่มซ่าม

ตอนที่ 1: แผนกวุ่นวายกับนายหน้าดุ

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนของบริษัทเทคโนโลยีชื่อดังดัง ก๊อกๆๆ สลับกับเสียงอุทานเบาๆ ของหญิงสาวร่างบางที่กำลังเดินถือแฟ้มเอกสารกองโตบังหน้าจนแทบมองไม่เห็นทาง

"อุ๊ย!"

น้ำอิง หญิงสาวผู้ครองตำแหน่งแชมป์เปญซุ่มซ่ามประจำปี สะดุดเข้ากับขอบพรมอย่างจัง ร่างบางเซถลาไปข้างหน้าพร้อมกับเอกสารนับร้อยแผ่นที่ปลิวว่อนกลางอากาศ ราวกับใบไม้ร่วงในฤดูใบไม้ร่วง

ตุ้บ! โครม!

เอกสารกระจายเกลื่อนกลาด แต่ที่แย่กว่านั้นคือ แฟ้มหนาเตอะดันพุ่งไปกระแทกเข้ากับอกของชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเข้มเนี๊ยบ ที่เพิ่งเดินเลี้ยวออกมาจากห้องประชุมพอดี กาแฟดำในแก้วกระดาษของเขากระฉอกหกเลอะเสื้อสูทราคาแพงจนด่างเป็นวงกว้าง

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ... น้ำอิงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นด้วยความหวาดผวา

ดวงตากลมโตสบเข้ากับนัยน์ตาสีนิลคมกริบที่จ้องมองมาอย่างดุดัน รังสีความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากตัว ภาคิน ประธานบริหารฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์จอมเนี๊ยบและขึ้นชื่อเรื่องความโหดหิน

"เอ่อ... คือ... ฉันขอโทษค่ะคุณภาคิน!" น้ำอิงละล่ำละลักละลาน รีบก้มลงเก็บกระดาษที่เกลื่อนพื้นแบบลนลาน มือไม้สั่นจนหยิบอะไรไม่ถูก ยิ่งรีบก็ยิ่งซุ่มซ่าม มือเจ้ากรรมดันไปปัดโดนรองเท้าของเขาเข้าเต็มแรงจนเกือบล้มคว่ำอีกรอบ

ภาคินถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยหน่าย เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง หยิบกระดาษแผ่นที่อยู่ใกล้ที่สุดขึ้นมาแล้วยื่นให้เธอด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

"เดินให้มันระวังหน่อย น้ำอิง นี่เป็นครั้งที่สามของสัปดาห์แล้วนะที่คุณเกือบทำให้ตึกนี้พัง" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบๆ แต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ

"ฉัน... ฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ พอดีพรมมัน... เอ่อ มันยกขอบขึ้นมาเอง" น้ำอิงแก้ตัวเสียงอ่อย หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย

ภาคินมองท่าทางเงอะงะของหญิงสาวที่พยายามก้มเก็บเอกสารจนหัวเกือบโขกกับโต๊ะทำงาน มุมปากหยักลึกกระตุกขึ้นนิดหน่อยโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"เก็บให้เสร็จแล้วตามไปพบฉันที่ห้องทำงาน เอาแฟ้มโปรเจกต์ใหม่ไปด้วย... หวังว่าคุณจะเดินไปถึงห้องผมโดยไม่สะดุดล้มกลางทางนะ"

พูดจบเขาก็สะบัดหน้าเดินเลี่ยงออกไป ทิ้งให้น้ำอิงยืนกอดแฟ้มแน่น หน้าบูดบึ้งด้วยความเขินอายปนหมั่นไส้

ฮึ่ย! ประธานอะไรปากร้ายเป็นบ้า! แต่... ทำไมหัวใจถึงเต้นแรงแปลกๆ ล่ะเนี่ย?

คุณอยากให้เรื่องราวความรักป่วนๆ ของน้ำอิงกับภาคินดำเนินต่อไปในทิศทางไหนดีคะ? จะเน้นแนวคอมเมดี้ฮาๆ หรือดราม่าหวานซึ้ง?