16 ตัวละครการ์ตูนที่เด็กไทยยุค 90 ต้องรู้จัก

ถ้าย้อนกลับไปในยุค 90 การดูการ์ตูนไม่ได้ง่ายเหมือนทุกวันนี้ อยากดูเรื่องไหนก็ไม่ได้เปิดแอปแล้วค้นหาได้ทันที หลายบ้านต้องรอเวลาที่รายการโปรดออกอากาศ และถ้าพลาดตอนสำคัญไป ก็อาจต้องไปถามเพื่อนในวันรุ่งขึ้นว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น

สิ่งที่ทำให้การ์ตูนยุคนั้นน่าจดจำจึงไม่ใช่แค่ชื่อเรื่อง แต่เป็น ตัวละคร บางตัวเห็นแค่หน้าก็จำได้ บางตัวมีเสียงหรือท่าประจำที่เลียนแบบกันในโรงเรียน และบางตัวกลายเป็นชื่อที่คนพูดถึงมาจนถึงทุกวันนี้

รายชื่อนี้จึงคัดทั้งตัวละครจากญี่ปุ่นและตะวันตกที่คนไทยหลายรุ่นคุ้นเคย โดยไม่ได้หมายความว่าเด็กไทยทุกคนจะต้องเคยดูครบทุกตัว เพราะช่องโทรทัศน์ ช่วงเวลาที่ออกอากาศ และความนิยมของแต่ละบ้านแตกต่างกัน

1. โดราเอมอนกับโนบิตะ

คู่หูที่แทบแยกออกจากกันไม่ได้ โดราเอมอนคือหุ่นยนต์แมวจากอนาคต ส่วนโนบิตะคือเด็กชายที่มักประสบปัญหาและต้องวิ่งกลับมาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนจากศตวรรษที่ 22

สิ่งที่เด็กยุค 90 จำได้ดีคงหนีไม่พ้นกระเป๋าสี่มิติของโดราเอมอน เพราะทุกครั้งที่โนบิตะมีปัญหา ของวิเศษบางอย่างจะถูกหยิบออกมาเสมอ และหลายครั้งสิ่งที่ตั้งใจจะแก้ปัญหา กลับกลายเป็นต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายเสียเอง

2. ทอมกับเจอร์รี่

แมวกับหนูคู่นี้ไม่จำเป็นต้องพูดเยอะก็สร้างเสียงหัวเราะได้ ทอมพยายามจับเจอร์รี่ ส่วนเจอร์รี่ก็หาวิธีเอาตัวรอดและสวนกลับอยู่เสมอ

Tom and Jerry เริ่มต้นมาตั้งแต่ปี 1940 แต่ยังถูกนำมาฉายให้เด็กหลายรุ่นได้ดู ความสนุกจึงไม่ได้ผูกติดกับยุคสมัย เพราะต่อให้ไม่รู้จักบริบทอะไรเลย แค่เห็นแมววิ่งไล่หนูก็เข้าใจเกมได้ทันที

3. ซุน โกคู

เด็กชายหางลิงจาก Dragon Ball เป็นตัวละครที่ทำให้เด็กจำนวนมากรู้จักคำว่า “พลังคลื่นเต่า” และพยายามทำท่าปล่อยพลังใส่เพื่อน แม้สุดท้ายจะไม่มีลูกไฟออกจากมือก็ตาม

โกคูเริ่มต้นจากการเป็นเด็กที่ออกเดินทางตามหาดราก้อนบอล ก่อนเรื่องราวจะขยายไปสู่การต่อสู้และการฝึกฝนที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ความนิยมของตัวละครทำให้โกคูกลายเป็นหนึ่งในภาพจำสำคัญของการ์ตูนญี่ปุ่นยุค 90

4. เซเลอร์มูน

อุซางิ สึกิโนะ หรือเซเลอร์มูน เป็นตัวละครหญิงที่โดดเด่นอย่างมากในยุค 90 เรื่องราวของเด็กสาวธรรมดาที่กลายเป็นนักรบเซเลอร์ผสมทั้งการต่อสู้ มิตรภาพ ความรัก และชีวิตประจำวัน

สิ่งที่ทำให้เซเลอร์มูนแตกต่างคือเธอไม่ได้เป็นฮีโร่ที่สมบูรณ์แบบตั้งแต่แรก แต่ยังมีความเปิ่น ขี้แย และมีมุมแบบเด็กวัยรุ่นทั่วไป จึงทำให้ตัวละครมีเสน่ห์ในแบบที่เข้าถึงง่าย

5. นินจาฮาโตริ

ฮาโตริเป็นนินจาตัวจิ๋วที่เข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันของเด็กชายธรรมดาอย่างเคนจิ มิตซึบะ พร้อมวิชานินจาและอุปกรณ์ต่าง ๆ

เสน่ห์ของเรื่องไม่ได้มีแค่ฉากต่อสู้ แต่ยังมาจากสถานการณ์วุ่น ๆ ในชีวิตประจำวัน และความสามารถของฮาโตริที่ดูเหมือนจะเหนือกว่าคนทั่วไปจนเด็กหลายคนอดคิดไม่ได้ว่า ถ้ามีนินจาแบบนี้อยู่ข้างตัวก็คงดีไม่น้อย

6. ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

เอโดงาวะ โคนัน คือร่างเด็กของคุโด้ ชินอิจิ นักสืบมัธยมปลายที่ถูกทำให้ตัวเล็กลงจากยาพิษ

มังงะเริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นปี 1994 และอนิเมะเริ่มออกอากาศในปี 1996 จึงเป็นตัวละครที่เข้ามาอยู่ในช่วงปลายยุค 90 พอดี

ความสนุกของโคนันอยู่ตรงการลองเดาไปพร้อมกับตัวละครว่าใครคือคนร้าย หลายครั้งคนดูคิดว่าตัวเองจับพิรุธได้แล้ว ก่อนที่โคนันจะเฉลยว่าที่คิดมาทั้งหมดนั้นผิด

7. ชินจัง

ชินโนะสุเกะ โนฮาระ หรือชินจัง เป็นเด็กที่ความเรียบร้อยไม่เคยเป็นจุดขาย

มังงะเริ่มตีพิมพ์ในปี 1990 และอนิเมะเริ่มออกอากาศในญี่ปุ่นปี 1992 ตัวละครมีความกวน ซน และชอบสร้างสถานการณ์ให้คนรอบข้างปวดหัว โดยเฉพาะคุณแม่ที่ต้องคอยรับมือกับวีรกรรมของลูกชาย

เด็กดูแล้วขำ ส่วนผู้ใหญ่บางคนดูแล้วอาจเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่มากขึ้นทุกปี

8. พิงค์ แพนเตอร์

เจ้าตัวสีชมพูที่ไม่จำเป็นต้องพูดมากก็สร้างความสนุกได้ Pink Panther ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ The Pink Panther ปี 1963 ก่อนจะมีแอนิเมชันและผลงานโทรทัศน์ตามมาอีกหลายรูปแบบ

จุดเด่นคือการเล่าเรื่องด้วยท่าทาง จังหวะ และดนตรีเป็นหลัก ทำให้เด็กสามารถดูและเข้าใจมุกได้โดยไม่จำเป็นต้องรู้บทสนทนามากมาย

สำหรับคนที่โตมากับการ์ตูนทางโทรทัศน์ ชื่อ “พิงค์ แพนเตอร์” จึงเป็นอีกชื่อที่มักถูกนึกถึงเมื่อพูดถึงการ์ตูนย้อนวัย

9. พิกาจู

ถ้าพูดถึงโปเกมอนแล้วต้องเลือกตัวละครเพียงหนึ่งตัว พิกาจูน่าจะเป็นตัวเลือกที่คนส่วนใหญ่จำได้ง่ายที่สุด

โปเกมอนเริ่มต้นจากเกมในปี 1996 ก่อนที่อนิเมะจะเริ่มออกอากาศในญี่ปุ่นปี 1997 พิกาจูจึงค่อย ๆ กลายเป็นตัวละครที่ไม่ได้อยู่แค่ในเกม แต่ยังปรากฏบนการ์ด ของเล่น เสื้อผ้า และสินค้าอีกมากมาย

สีเหลืองสดกับหูแหลม ๆ ทำให้เห็นเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าใครมา

10. สนูปปี้

สนูปปี้อาจมีต้นกำเนิดก่อนยุค 90 หลายสิบปี แต่ยังคงเป็นตัวละครที่เด็กหลายรุ่นทั่วโลกรู้จัก

สนูปปี้เป็นสุนัขสายพันธุ์บีเกิลของชาร์ลี บราวน์ จากการ์ตูน Peanuts ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1950

ความน่ารักของสนูปปี้ไม่ได้มาจากการเป็นสุนัขแสนเชื่องเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากจินตนาการของตัวละครที่สามารถกลายเป็นนักบิน นักเขียน หรือบทบาทต่าง ๆ ในโลกสมมติของตัวเองได้

11. บั๊กส์ บันนี

Bugs Bunny ปรากฏตัวในช่วงต้นทศวรรษ 1940 และกลายเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญของแอนิเมชันอเมริกัน จุดเด่นคือความฉลาดและความเจ้าเล่ห์ที่มักใช้รับมือกับคู่แข่งอย่าง Elmer Fudd หรือ Yosemite Sam

เด็กที่ดูการ์ตูนอาจเห็นเพียงกระต่ายกำลังกวนประสาทคนอื่น แต่ผู้ใหญ่ที่ดูด้วยมักจะเห็นว่าบั๊กส์เป็นตัวละครที่มีไหวพริบเอาตัวรอดสูงมาก

12. มารูโกะ

ซากุระ โมโมโกะ หรือมารูโกะ เป็นเด็กหญิงธรรมดาที่ไม่ได้มีพลังวิเศษ ไม่ได้ออกไปกอบกู้โลก และไม่ได้ต้องต่อสู้กับศัตรูจากต่างดาว

สิ่งที่เธอต้องเจอคือเรื่องใกล้ตัวอย่างโรงเรียน ครอบครัว เพื่อน และเรื่องวุ่น ๆ ในชีวิตประจำวัน

อนิเมะ Chibi Maruko-chan เริ่มออกอากาศในญี่ปุ่นปี 1990 และเข้ามาเป็นที่รู้จักในประเทศไทยในช่วงปลายยุค 90 จึงกลายเป็นอีกตัวละครที่คนไทยจำนวนหนึ่งจดจำจากช่วงวัยเด็ก

13. มิกกี้ เมาส์

มิกกี้ เมาส์ เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 1928 แต่ความเก่าไม่ได้ทำให้ตัวละครหายไปจากโลกของเด็ก

ในยุค 90 มิกกี้ยังคงปรากฏผ่านรายการโทรทัศน์ หนังสือ ของเล่น เสื้อผ้า และสินค้าต่าง ๆ จนกลายเป็นตัวละครที่ไม่จำเป็นต้องอธิบายมาก

หูกลมสองข้าง ใบหน้าที่คุ้นตา และกางเกงสีแดง ทำให้มิกกี้เป็นหนึ่งในตัวละครที่เด็กไทยหลายรุ่นรู้จัก แม้บางคนจะไม่ได้ติดตามการ์ตูนเป็นประจำก็ตาม

14. การ์ฟิลด์

แมวสีส้มผู้รักลาซานญา เกลียดวันจันทร์ และให้ความสำคัญกับการนอนเป็นพิเศษ

Garfield ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนปี 1978 ก่อนจะถูกนำไปสร้างเป็นแอนิเมชันและสื่ออื่น ๆ อีกมากมาย

เสน่ห์ของการ์ฟิลด์อยู่ตรงการเป็นตัวละครที่ไม่ได้อยากช่วยโลกอะไรทั้งนั้น ขอแค่มีอาหารอร่อย ๆ ที่นอนสบาย ๆ และไม่ต้องทำงานก็พอ ความคิดบางอย่างของเขาจึงดูเหมือนเป็นปรัชญาชีวิตฉบับแมวเสียมากกว่า

15. วินนี่ เดอะ พูห์

หมีพูห์เป็นตัวละครที่เก่าแก่กว่ายุค 90 เช่นกัน โดยปรากฏในหนังสือของ A. A. Milne ตั้งแต่ปี 1926 ก่อนที่ Disney จะนำตัวละครไปสร้างผลงานในรูปแบบต่าง ๆ

หมีพูห์ไม่ได้มีพลังพิเศษและไม่ได้ต้องต่อสู้กับตัวร้ายระดับโลก สิ่งที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวเล็ก ๆ ในป่าร้อยเอเคอร์ กับเพื่อนอย่างพิกเล็ต ทิกเกอร์ และคนอื่น ๆ

ความเรียบง่ายนี่เองที่ทำให้หมีพูห์อยู่ในความทรงจำของเด็กหลายรุ่นได้อย่างยาวนาน

16. อิคคิวซัง

อิคคิวซัง หรือ อิคคิวซัง เณรน้อยเจ้าปัญญา เป็นอีกตัวละครที่เด็กไทยยุค 90 จำนวนมากคุ้นเคย โดยเฉพาะภาพจำของเณรน้อยที่เมื่อเจอปัญหาก็มักจะนั่งหลับตาใช้ความคิด จนกลายเป็นท่าที่เด็ก ๆ หลายคนเคยเอาไปล้อเล่นกับเพื่อน

ตัวละครนี้ได้รับแรงบันดาลใจจาก อิคคิว โซจุน พระเซนที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นช่วงศตวรรษที่ 15 แต่เรื่องราวในการ์ตูนถูกดัดแปลงขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่ได้หมายความว่าเหตุการณ์ทั้งหมดในเรื่องเกิดขึ้นจริงตามประวัติศาสตร์

อนิเมะ Ikkyū-san ผลิตโดย Toei Animation และออกอากาศในญี่ปุ่นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1975 ก่อนจะเป็นที่รู้จักในหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย

เสน่ห์ของอิคคิวซังอยู่ตรงการใช้ ไหวพริบและปัญญาแก้ปัญหา มากกว่าการใช้กำลัง ทำให้หลายตอนดูเหมือนเป็นเรื่องสนุก ๆ สำหรับเด็ก แต่ก็แฝงแนวคิดเรื่องการคิดก่อนลงมือทำอยู่ด้วย

และภาพจำที่คงไม่มีใครลืมง่าย ๆ ก็คือ...

“ใช้หมอง... นั่งมาธิ” 

ประโยคที่เด็กยุคหนึ่งได้ยินแล้วรู้ทันทีว่า ถึงเวลาที่อิคคิวซังกำลังจะใช้สมองแก้ปัญหาอีกแล้ว

เมื่อมองทั้ง 16 ตัวละคร จะเห็นว่าการ์ตูนที่เด็กไทยยุค 90 คุ้นเคยมีความหลากหลายมาก ตั้งแต่แมวสีฟ้าจากอนาคต นินจาตัวจิ๋ว นักสืบเด็ก กระต่ายจอมกวน ไปจนถึงแมวที่เกลียดวันจันทร์

บางตัวมาจากญี่ปุ่น บางตัวมาจากสหรัฐฯ และบางตัวถือกำเนิดขึ้นก่อนเด็กยุค 90 จะเกิดเสียอีก แต่เมื่อพวกเขาปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรทัศน์ในช่วงที่เด็กกำลังเติบโต ตัวละครเหล่านั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำในยุคนั้นไปโดยปริยาย

สมัยนั้นไม่มี YouTube ให้เปิดดูย้อนหลัง ไม่มีสตรีมมิงให้กดข้ามตอน และไม่มีอินเทอร์เน็ตให้ค้นหาว่า “ตอนต่อไปเกิดอะไรขึ้น”

ถ้าพลาดก็พลาดเลย

เพราะฉะนั้นความทรงจำของการ์ตูนยุค 90 จึงไม่ใช่แค่เรื่องที่ดู แต่รวมถึง การรอเวลาออกอากาศ การนั่งดูหน้าทีวี และการเอาเรื่องที่เพิ่งดูไปคุยกับเพื่อนในวันรุ่งขึ้น

และนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ชื่อของตัวละครเหล่านี้ยังติดอยู่ในหัวของคนจำนวนมาก แม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปีแล้วก็ตาม

เพราะบางตัวละครไม่ได้โตไปพร้อมกับเรา แต่กลับพาเราย้อนกลับไปเป็นเด็กได้ทุกครั้งที่นึกถึง 

หมายเหตุ: ชื่อตัวละคร ชื่อเรื่อง และเครื่องหมายต่าง ๆ กล่าวถึงเพื่อการนำเสนอข้อมูลและบริบททางวัฒนธรรมเท่านั้น