เลียง ไชยกาล จากทนายเมืองอุบลสู่ “ดาวสภา” ผู้ถูกโยนลงบ่อ

เลียง  ไชยกาล จากทนายอุบล สู่ ผู้แทนดาวสภา

เลียง ไชยกาล เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 โดยบิดาชื่อว่า นายเสียง ไชยกาล มารดาชื่อ นางสำเนียง ไชยกาล (ณ อุบล) โดยนายเลียง สืบเชื้อสายตระกูลเจ้าเมืองอุบลราชธานี โดยนางสำเนียงเป็นบุตรของพระอุบลเดชประชารักษ์(เสือ ณ อุบล) อดีตเจ้าเมืองอุบลราชธานีคนที่ 10  และเป็นต้นสกุล ณ อุบล นายเลียงสำเร็จการศึกษาในชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนเบญจมมหาราช ในพ.ศ. 2462 ต่อมาได้รับทุนหลวงไปศึกษาต่อที่กรุงเทพฯ ที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศน์และได้รับวุฒิประโยคครูประถม(ป.ป.) ใน พ.ศ. 2464

เมื่อสำเร็จการศึกษานายเลียงจึงกลับมาสอนที่โรงเรียนเบญจมมหาราช จังหวัดอุบล ต่อมาเมื่อเป็นครูอยู่ระยะหนึ่ง นายเลียงจึงลาออกจากข้าราชการครูมาเข้าศึกษาต่อในวิชากฎหมาย ในตลาดวิชาอย่างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รุ่นแรก โดยสมัยนั้นยังเป็นการสอบปากเปล่าเพื่อสำเร็จการศึกษาในพ.ศ. 2468 ต่อมาเขาได้เป็นทนายอยู่ระยะหนึ่งจนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้มีการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรก นายเลียงจึงเข้าสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ร่วมกับ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์และนายเนย สุจิมา

นายเลียง ไชยกาล

วันที่โดนโยนลงบ่อ

ในวันประชุมสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2480 เป็นวันที่ประชุมสภาปกติอย่างทุกวันแต่ที่ต่างออกไปคือ ในช่วงพักกลางวัน นายเลียง รับประทานอาหารกลางวันอยู่ที่สโมสรรัฐสภาอยู่นั้นได้มีผู้แทนฯ ประเภทสอง จำนวนหนึ่ง เช่น ร.อ.ขุนนิรันดร, ร.อ.กุหลาบและนายวิเชียรเป็นต้น ได้ช่วยกันจับนายเลียงไว้และใช้ผ้าปูโต๊ะพันตัวไว้กับเก้าอี้ และยกนายเลียงไปทั้งเก้าอี้ โดยมีผู้แทนฯ ประเภทสองอีกหลายท่านใช้ถาดอาหารและช้อนส้อมเคาะภาชนะเป็นจังหวะแห่ไปยังหลังสโมสรรัฐสภา จากนั้นจับนายเลียงโยนลงบ่อน้ำ ที่หน้าพระที่นั่งอัมพรสถาน ผู้แทนฯ ประเภทหนึ่งอย่างนายถวิล อุดล, นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายเตียง ศิริขันธ์ ไต่ลงไปในบ่อน้ำเพื่อช่วยนำตัวนายเลียงขึ้นมาได้ ทุกท่านตัวเปียกหมด โชคดีที่นายเลียงไม่ถึงแก่ชีวิตเพราะเอาก้นลง ถ้าเอาศีรษะลงคงถึงแก่ชีวิต

พระที่นั่งอนันตสมาคม สมัยเป็น รัฐสภา