ทำไมบางคนถึงหลงรักฆาตกร

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th

คำว่า Hybristophilia ใช้เรียกความหลงใหลเชิงโรแมนติกหรือทางเพศต่อคนที่ก่ออาชญากรรม โดยเฉพาะผู้กระทำความรุนแรงร้ายแรงและฆาตกรต่อเนื่อง คนที่มีความรู้สึกแบบนี้บางรายอาจเขียนจดหมายรัก ส่งของขวัญ ขอแต่งงาน หรือพยายามสร้างความสัมพันธ์กับผู้ต้องขัง แม้จะรู้ประวัติอาชญากรรมของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

เรื่องนี้ไม่ได้หมายความว่าทุกคนที่สนใจคดีฆาตกรรมหรือดูสารคดีอาชญากรรมจะมีภาวะดังกล่าว การติดตามคดีเพราะอยากเข้าใจจิตใจคนร้าย สนใจงานสืบสวน หรือรู้สึกสงสารครอบครัวของเหยื่อ เป็นคนละเรื่องกับการเกิดอารมณ์ดึงดูดต่อผู้ก่อเหตุโดยตรง

แรงดึงดูดของบางคนอาจมาจากภาพลักษณ์ความลึกลับ ความกล้า ความโดดเด่น หรือความรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นคนอันตรายที่แตกต่างจากคนทั่วไป บางรายมีจินตนาการว่าตัวเองจะเป็นคนพิเศษที่อีกฝ่ายยอมเปิดใจให้ หรือเชื่อว่าความรักของตัวเองจะเปลี่ยนคนร้ายให้กลายเป็นคนดีได้ แต่เหตุผลเหล่านี้ไม่ใช่สูตรเดียวที่ใช้อธิบายทุกคน

ความสัมพันธ์กับคนที่อยู่ในเรือนจำอาจดูเหมือนปลอดภัยและควบคุมได้ เพราะมีระยะทาง กฎของเรือนจำ และการติดต่อผ่านจดหมายหรือการเยี่ยม จำกัดอยู่ระหว่างคนสองคน ความห่างนี้ทำให้บางคนสร้างภาพอีกฝ่ายขึ้นจากคำพูดและจินตนาการ มากกว่าจะเห็นพฤติกรรมจริงในชีวิตประจำวัน ขณะเดียวกัน ผู้ต้องขังบางรายก็อาจใช้เสน่ห์ คำสัญญา หรือเรื่องราวชีวิตเพื่อแสวงหาความสนใจ เงิน หรือการสนับสนุนจากคนภายนอก

สิ่งที่ต้องระวังคือความสัมพันธ์ลักษณะนี้มักมีอำนาจไม่เท่ากัน คนหนึ่งมีชื่อเสียงจากคดีและควบคุมข้อมูลเกี่ยวกับตัวเองได้ อีกคนอาจทุ่มเทจนมองข้ามคำเตือนจากครอบครัว ยอมส่งเงิน เปิดเผยข้อมูลส่วนตัว หรือปกป้องการกระทำที่ทำร้ายผู้อื่น ความรักไม่ควรถูกใช้เป็นเหตุผลในการลบความรับผิดชอบของผู้ก่อเหตุ หรือทำให้เหยื่อและครอบครัวของเหยื่อถูกลืม

Hybristophilia ไม่ใช่ชื่อโรคที่แพทย์จะวินิจฉัยได้ทันทีจากการชอบคนอันตราย และไม่ได้อยู่ในกลุ่มโรคทางจิตเวชที่มีเกณฑ์วินิจฉัยเฉพาะเหมือนภาวะบางชนิด ความสนใจทางเพศหรือความชอบที่ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่จะกลายเป็นปัญหาทางคลินิกเมื่อทำให้เจ้าตัวทุกข์ทรมาน ใช้ชีวิตหรือทำงานไม่ได้ ควบคุมแรงกระตุ้นไม่ไหว หรือมีความเสี่ยงต่อการทำร้ายตนเองและผู้อื่น

โซเชียลมีเดียและสื่ออาชญากรรมยิ่งทำให้เส้นแบ่งระหว่างความจริงกับภาพฝันพร่าเลือน ใบหน้าที่ดูดี นักแสดงที่รับบทฆาตกร ดนตรีเร้าอารมณ์ และเรื่องเล่าที่ตัดเอาความโหดร้ายออกไป อาจทำให้คนดูรู้สึกผูกพันกับตัวละครจนเผลอส่งต่อความรู้สึกนั้นไปยังผู้ก่อเหตุจริง อัลกอริทึมยังสามารถนำเสนอเนื้อหาแนวเดียวกันซ้ำๆ จนความสนใจชั่วคราวค่อยๆ กลายเป็นความหมกมุ่น

การรู้สึกดึงดูดไม่ได้ทำให้ใครเป็นคนเลวโดยอัตโนมัติ แต่ควรซื่อสัตย์กับตัวเองว่าความรู้สึกนั้นกำลังพาไปทางไหน หากเริ่มตัดขาดจากคนใกล้ตัว ใช้เงินหรือเวลาจำนวนมากเพื่อไล่ตามผู้ต้องขัง ยอมรับการข่มขู่ หรือรู้สึกว่าหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ การพูดคุยกับนักจิตวิทยาหรือจิตแพทย์จะช่วยสำรวจต้นเหตุ วางขอบเขต และลดความเสี่ยงได้โดยไม่ต้องเริ่มจากการตีตราตัวเอง