เพลงยุคนี้มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมเด็ก Gen Z ถึงหนีไปฟังแต่เพลงรุ่นพ่อรุ่นแม่กันหมด

เวลาเดินไปไหนมาไหน ไปคาเฟ่ เปิดดูคลิปสั้นในโซเชียล หรือแม้แต่แอบส่องเพลย์ลิสต์เพลงของพวกน้อง ๆ รุ่น Gen Z ทั้งกลุ่มวัยรุ่นไปจนถึงวัยเริ่มทำงาน

แทนที่จะเจอแต่เพลงบีทล้ำ ๆ หรือเพลงป๊อปสมัยใหม่ แต่กลับกลายเป็นว่ามักจะได้ยินเพลงฮิตยุค 90s ยุค Y2K หรือเก่าไปจนถึงยุค 80s เปิดวนไปซ้ำ ๆ บางคนถึงขั้นตามเก็บแผ่นเสียง เทปคาสเซ็ท หรือพวกกล้องดิจิทัลเก่า ๆ กันเป็นแถว

เกิดอะไรขึ้นกับเด็กยุคนี้ ทั้งที่เกิดไม่ทันยุคนั้นด้วยซ้ำ แต่ทำไมถึงอินกับความวินเทจได้ขนาดนี้ วันนี้ลองรวบรวม 5 เหตุผลหลักที่น่าจะเป็นคำตอบมาลองอ่านและชวนคุยกันครับ

 1. โดนตกจากอัลกอริทึมในโซเชียลและซีรีส์ดัง

   ต้องยอมรับเลยว่าพลังของโซเชียลมีเดียยุคนี้โหดมาก เพลงเก่าหลายเพลงที่เงียบไปนาน จู่ ๆ ก็กลับมาเป็นกระแสเพราะคนเอาท่อนฮิตสั้น ๆ ไปทำคลิปประกอบคอนเทนต์ บวกกับซีรีส์แนวย้อนยุคในสตรีมมิ่งต่าง ๆ ที่ชอบเอาเพลงในตำนานมาใส่ในฉากสำคัญ พอเด็ก ๆ ได้ยินก็ดิ่งไปกดค้นหาเพื่อฟังเพลงเต็มทันที

  2. เบื่อดนตรีสังเคราะห์ โหยหาความเรียลของดนตรีอนาล็อก

   เพลงยุคนี้หลายเพลงเน้นการใช้คอมพิวเตอร์มิกซ์ ใช้เทคโนโลยีปรับแต่งเสียงจนบางทีมันดูสมบูรณ์แบบเกินไป แต่ Gen Z มองว่าเพลงยุคเก่ามีความจริงใจมากกว่า เสียงเครื่องดนตรีสด ๆ เสียงลมหายใจของนักร้อง หรือแม้แต่เสียงซ่ากรอบแกรบของแผ่นเสียง มันมีเสน่ห์ มีความดิบ และเข้าถึงอารมณ์ได้ลึกซึ้งกว่า

  3. อาการโหยหาอดีตทั้งที่ตัวเองเกิดไม่ทัน

   เรื่องนี้เป็นจิตวิทยาที่น่าสนใจ มันคือความรู้สึกคิดถึงอดีตในช่วงเวลาที่ตัวเองไม่ได้เติบโตมาด้วยซ้ำ เด็ก ๆ ยุคนี้ต้องโตมาท่ามกลางเทคโนโลยีที่หมุนไวมาก ทุกอย่างรีบเร่งไปหมด การได้ฟังเพลงยุคก่อนอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง มันเหมือนพาพวกเขาหลุดเข้าไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยที่ทุกอย่างดูใจเย็น สงบ และโรแมนติกกว่าปัจจุบัน

  4. แฟชั่น Y2K และกระแสตลาดคนชอบความวินเทจ

   ตอนนี้หันไปทางไหนก็มีแต่เทรนด์เสื้อผ้าโอเวอร์ไซส์ กางเกงคาร์โก้ พอแฟชั่นมันย้อนยุค ไลฟ์สไตล์การฟังเพลงมันก็ต้องแมตช์กันด้วย การใส่หูฟังครอบหูเท่ ๆ เดินฟังเพลงเก่า มันกลายเป็นความคูลและเป็นวิธีแสดงตัวตนของเด็กยุคนี้ไปแล้ว

  5. เนื้อหาเพลงเข้าถึงง่าย เมโลดี้ติดหู ร้องตามได้จริง

  เพลงสมัยก่อนเน้นการเล่าเรื่องที่ตรงไปตรงมา รักก็บอกว่ารัก อกหักก็เศร้าไปเลย เมโลดี้จำง่าย ร้องตามไม่ยาก แตกต่างจากเพลงสมัยใหม่บางเพลงที่มีท่อนแร็ปรัว ๆ หรือใช้ศัพท์เฉพาะกลุ่มเกินไปจนร้องตามยาก เพลงเก่าเลยตอบโจทย์เวลาไปร้องคาราโอเกะกับเพื่อน ๆ มากที่สุดส่วนตัวมองว่ามันเป็นเรื่องที่น่ารักดีเหมือนกัน ดนตรีไม่มีพรมแดนและไม่มีอายุจริง ๆ เพลงที่ดี...ไม่ว่าจะผ่านไปกี่สิบปี มันก็ยังคงทำหน้าที่ส่งต่อความรู้สึกมาถึงคนรุ่นหลังได้เสมอคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้มี Gen Z คนไหนอยากมาแชร์เพลย์ลิสต์ไหมว่าชอบฟังเพลงอะไรของยุคก่อน หรือรุ่นพี่คนไหนรู้สึกภูมิใจที่เห็นเพลงในยุคของตัวเองกลับมาฮิตอีกครั้ง มาคอมเมนต์คุยกันได้เดอรอาย~~~