หัวใจที่มันพังไปแล้ว... มนุษย์เราสามารถ "ซ่อม" ให้กลับมาเหมือนใหม่ได้จริงเหรอ?

กราบสวัสดีชาว Postjung ทุกท่านครับ! บี มาแล้วครับผม!

มีคำถามยอดฮิตจากทางบ้าน ส่งเข้ามาถามบีว่า... "บีครับ หัวใจที่มันแตกสลายไปแล้วเนี่ย มันจะกลับมาเหมือนเดิมได้ไหม?"

อารมณ์แบบโดนเท โดนทิ้ง หรือพึ่งเลิกลากับแฟนมา แล้วรู้สึกเหมือนอกข้างซ้ายมันโดนรถสิบล้อทับจนเละเป็นโจ๊ก!

บีขอตอบตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อมเลยนะ... "ไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิม 100% ครับ!"

เอ้า! อย่าเพิ่งร้องไห้กอดหมอนเน่าครับ ฟังบีพูดให้จบก่อน!

คิดภาพตามบีนะ สมมติว่าคุณมี แก้วน้ำใบโปรด อยู่ใบนึง แล้ววันดีคืนดีมันตกแตกกระจายเต็มพื้น

ต่อให้คุณจะเอา กาวตราช้าง มานั่งต่อทีละชิ้น ต่อเนียนแค่ไหน มันก็ยังมี รอยแตกรอยขีดข่วน อยู่ดีจริงไหม? เอาไปใส่น้ำร้อนบางทีน้ำยังซึมเลย!

หัวใจคนเราก็เหมือนกันครับ!

เวลาเราเจ็บหนักๆ มันไม่มีปุ่ม Reset ให้กลับไปเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสาที่ไม่เคยเจ็บปวดได้หรอก

แต่! ขีดเส้นใต้คำว่า แต่ ตัวโตๆ ไว้เลยนะ...

• มันไม่เหมือนเดิม แต่ "มันแข็งแกร่งขึ้น" ได้ครับ!

• รอยร้าวที่เกิดขึ้น มันคือ เหรียญกล้าหาญ ของคนที่ผ่านศึกสงครามความรักมาได้

• มันเตือนสติว่า... ครั้งหน้าเราจะ รักตัวเอง ให้มากกว่าเดิม และจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราซ้ำๆ

ร่างกายเรา เวลาโดนมีดบาด แผลมันยังกลายเป็น แผลเป็น ได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับหัวใจ?

วันแรกๆ มันจะโครตเจ็บ เลือดซึม กินข้าวไม่ลง นอนไม่หลับ... อันนี้เรื่องปกติครับ ไม่ต้องพยายามฝืนบอกตัวเองว่า "ฉันโอเค" ทั้งที่ข้างในทรมาน

ปล่อยให้มันร้องไห้ออกมา เอาให้พอ! แล้วพอถึงจุดหนึ่ง ร่างกายและจิตใจมันจะค่อยๆ สร้าง ภูมิคุ้มกัน ขึ้นมาเอง

ถึงหัวใจดวงเดิมจะมีรอยประกอบใหม่ แต่มันจะเป็น หัวใจเวอร์ชันที่เก่งขึ้น สตรองขึ้น และพร้อมจะเปิดรับสิ่งดีๆ เข้ามาใหม่เสมอ!

 แล้วเพื่อนๆ ชาว Postjung ล่ะครับ? เคยผ่านช่วงเวลาที่ "ใจพัง" กันมาได้ยังไงบ้าง? มีวิธียอดฮิตที่ใช้รักษาแผลใจกันแบบไหน ลองพิมพ์มาเล่าให้บีฟังหน่อยครับ!