ทรงผมวัยรุ่นไทยยุค 90 ย้อนดูแฟชั่นที่ครั้งหนึ่งใคร ๆ ก็อยากตัดตาม

ถ้าย้อนกลับไปในช่วงปี 2533–2542 แล้วเดินเข้าไปในร้านตัดผม สิ่งที่น่าสนใจอาจไม่ใช่แค่ทรงที่ช่างกำลังตัด แต่คือ รูปที่ลูกค้าถือมาให้ดู

บางคนอาจเอารูปนักร้องมาให้ช่างดู บางคนจำชื่อทรงไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่อธิบายง่าย ๆ ว่า “เอาแบบพี่คนนี้”

นั่นคือเสน่ห์อย่างหนึ่งของ ทรงผมวัยรุ่นไทยยุค 90

เพราะในยุคนั้นยังไม่มี Instagram, TikTok หรือ Pinterest ให้เปิดหารูปทรงผมกันได้ในไม่กี่วินาที แฟชั่นเดินทางผ่านเพลง โทรทัศน์ นิตยสาร และภาพของศิลปินที่วัยรุ่นชื่นชอบ

GQ Thailand เล่าย้อนว่า นิตยสารวัยรุ่นเป็นหนึ่งในช่องทางสำคัญที่คนยุค 90 ใช้ติดตามทั้งไอดอล เสื้อผ้า และแฟชั่น โดยมีนิตยสารหลายหัวที่วางขายตามแผงในเวลานั้น

และเมื่อทรงผมของศิลปินถูกเห็นซ้ำ ๆ มากพอ มันก็ไม่ได้เป็นเพียง “ทรงผมของนักร้อง” อีกต่อไป แต่กลายเป็น ทรงผมที่วัยรุ่นอยากลองทำตาม

ต้นยุค 90 ถึงกลางยุค 90 ทรงผมผู้ชายต้องมีความเป็นไอดอล

หนึ่งในภาพจำของหนุ่มวัยรุ่นยุค 90 คือ ผมสั้นหรือบ็อบที่มีการแสกกลางหรือแสกข้าง โดยเฉพาะลุคที่ทำให้นึกถึงศิลปินชายอย่าง มอส ปฏิภาณ, เต๋า สมชาย และเจ เจตริน

Sudsapda รวบรวมภาพทรงผมคนดังในยุคนั้น และระบุถึงกระแสทรงผมของมอส เต๋า และเจ เจตรินว่าเป็นหนึ่งในลุคที่หนุ่ม ๆ ยุค 90 เคยนิยมทำตาม

จุดสำคัญไม่ได้อยู่ที่ทรงจะต้องเป๊ะเหมือนกันทุกคน แต่เป็น รูปทรงโดยรวม

ผมไม่สั้นจนดูเป็นทรงนักเรียน และไม่ยาวจนเป็นร็อกเกอร์เต็มตัว ขณะเดียวกันการแสกกลางหรือปล่อยผมด้านหน้าลงมาก็ช่วยให้ใบหน้าดูมีบุคลิกแบบไอดอล

สำหรับบางคน การเพิ่ม ผ้าคาดผม เข้าไปก็ทำให้ลุคดูเป็นหนุ่มยุค 90 ขึ้นมาทันที ซึ่งภาพของเต๋า สมชายในช่วงนั้นก็ถูกพูดถึงในลักษณะนี้เช่นกัน

ทำไมทรงของนักร้องถึงมีอิทธิพล?

ส่วนหนึ่งเพราะนักร้องไม่ได้อยู่แค่บนเวที

พวกเขาอยู่บนปกนิตยสารวัยรุ่น อยู่ในรายการโทรทัศน์ อยู่ในมิวสิกวิดีโอ และอยู่บนโปสเตอร์หรือภาพที่วัยรุ่นสะสม

GQ Thailand เล่าว่า “เธอกับฉัน” และนิตยสารวัยรุ่นอีกหลายหัวมีบทบาทในการนำเสนอคนดังและแฟชั่นของวัยรุ่นยุคนั้น

ดังนั้นการเห็นทรงผมเดิมซ้ำ ๆ จากหลายช่องทางจึงช่วยทำให้ลุคนั้นกลายเป็นภาพจำ

ฝั่งผู้หญิงก็มีทรงที่จำได้ทันที

ถ้าพูดถึง ทรงผมวัยรุ่นไทยยุค 90 ผู้หญิง หนึ่งในชื่อที่ถูกพูดถึงบ่อยคือ นิโคล เทริโอ

เมื่อเธอเปิดตัวในปี 2541 พร้อมภาพลักษณ์สดใสและผมซอยสั้น ลุคดังกล่าวกลายเป็นภาพจำอย่างรวดเร็ว

Dek-D ระบุว่าช่วงก่อนหน้านั้นผู้หญิงจำนวนมากยังนิยมผมยาวหรือบ็อบสั้นแบบนักเรียน แต่การมาของนิโคลพร้อมลุคผมซอยสั้นทำให้ทรงนี้ได้รับความนิยมและมีคนไปตัดตามจำนวนมาก

จึงไม่แปลกที่เวลาพูดถึง “ผมซอยสั้นยุค 90” หลายคนจะนึกถึงนิโคลขึ้นมาเป็นชื่อแรก ๆ

กระปุกเองก็ยก “ทรงผมซอยสั้นกุด” ที่มีภาพจำจากนิโคล เทริโอ มาเป็นหนึ่งในแฟชั่นทรงผมยุค 90

สิ่งที่น่าสนใจคือทรงนี้ไม่ได้อาศัยความหวือหวา

มันเป็นผมสั้นที่ดูคล่องตัว มีความซน และเข้ากับภาพลักษณ์วัยรุ่น ทำให้คนที่อยากเปยนจากผมยาวสามารถนำไปเป็นต้นแบบได้ง่าย

ทาทา ยัง กับทรงผมที่มากับแฟชั่นทั้งชุด

ถ้านิโคลทำให้ “ผมซอยสั้น” กลายเป็นภาพจำของปลายยุค 90 อีกชื่อที่ต้องพูดถึงคือ ทาทา ยัง

เพราะกรณีของทาทาน่าสนใจกว่าการมีทรงผมเฉพาะตัว

เธอมากับ ภาพลักษณ์ทั้งชุด

ทรงผม เสื้อยืดลายกราฟิก กางเกงโอเวอร์ไซซ์ หมวก และรองเท้าผ้าใบ ล้วนถูกนำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบุคลิกเดียวกัน

Sudsapda เคยสัมภาษณ์ทาทาเกี่ยวกับแฟชั่นยุค 90 โดยเธอย้อนถึงทรงผมที่เรียกว่า “ทรงสับปะรด” รวมถึงเสื้อยืดลายโซนิก กางเกงทรงโคร่ง และรองเท้าผ้าใบที่สวมสลับสี ซึ่งสะท้อนความสนุกของแฟชั่นในช่วงนั้นได้ดี

Sanook ก็รวบรวมแฟชั่นของศิลปินยุค 90 และพูดถึงภาพจำของทาทา ทั้งหมวก เสื้อโซนิค กางเกงโอเวอร์ไซซ์ และรองเท้าผ้าใบสลับสี

นี่ทำให้เห็นว่า ทรงผมยุค 90 ไม่ได้แยกออกจากแฟชั่นส่วนอื่น

คนไม่ได้อยาก “ตัดผมแบบทาทา” อย่างเดียว แต่อยากได้ลุคแบบทาทา

ปลายยุค 90 ทรงผมเริ่มสนุกและมีลูกเล่นมากขึ้น

เมื่อเข้าสู่ช่วงปลายทศวรรษ 1990 ภาพแฟชั่นวัยรุ่นก็มีความหลากหลายมากขึ้น

หนึ่งในรายละเอียดที่พบได้บ่อยในบทความย้อนแฟชั่นยุค 90 คือ การถักผม ร้อยลูกปัด และใช้กิ๊บหรืออุปกรณ์เล็ก ๆ เพิ่มลูกเล่นให้กับผม

กระปุกยกการถักเชือก ร้อยลูกปัด และการใช้กิ๊บสปริงเป็นตัวอย่างของแฟชั่นทรงผมที่ได้รับความนิยมในช่วงนั้น

มันสะท้อนบุคลิกของแฟชั่นยุคนั้นได้ดีมาก

เพราะไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนทรงผมทั้งหัว

แค่แบ่งผมออกมาหนึ่งช่อ แล้วเพิ่มลูกปัดหรือกิ๊บเข้าไป ก็สามารถเปลี่ยนลุคธรรมดาให้ดูเป็นวัยรุ่นยุค 90 ได้แล้ว

อีกภาพจำคือ “ผมสั้นทำสี” ของปลายยุค 90

ปลายทศวรรษ 1990 ยังเป็นช่วงที่กระแสเอเชียนป๊อปเริ่มมีอิทธิพลมากขึ้นในไทย

กรณีของ ไชน่า ดอลส์ เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจ เพราะ Sanook ระบุว่าทั้งคู่มาพร้อมทรงผมสั้นทำสีที่เป็นเอกลักษณ์ และภาพลักษณ์ดังกล่าวถูกนำเสนอผ่านรายการโทรทัศน์เพื่อแนะนำแฟชั่นให้วัยรุ่นในยุคนั้นด้วย

นี่จึงเป็นอีกจุดที่เห็นการเปลี่ยนแปลงของแฟชั่นได้ชัด

จากช่วงแรกที่เน้นทรงผมและการเซ็ตทรง ไปสู่การใช้ สีผมและองค์ประกอบแฟชั่น เพื่อสร้างบุคลิกที่โดดเด่นขึ้น

แล้วทำไมวัยรุ่นยุค 90 ถึงตัดผมตามดารากันง่าย?

คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่ “ดาราดัง” อย่างเดียว

แต่เป็นเพราะ ช่องทางในการรับแฟชั่นมีจำนวนจำกัดกว่าสมัยนี้

ลองนึกภาพง่าย ๆ

วันนี้ถ้าเห็นนักร้องคนหนึ่งเปลี่ยนทรงผม เราอาจเห็นรูปนั้นใน TikTok, Instagram, Facebook, YouTube และเว็บไซต์ข่าวภายในเวลาไม่กี่นาที

แต่ในยุค 90 แหล่งที่วัยรุ่นต้องรอติดตามมีทั้งรายการโทรทัศน์ มิวสิกวิดีโอ คอนเสิร์ต และนิตยสาร

GQ Thailand ระบุว่านิตยสารวัยรุ่นเป็นพื้นที่สำคัญที่คนยุคนั้นใช้ติดตามไอดอลและแฟชั่น และยังกล่าวถึงนิตยสารหลายหัวที่เป็นที่รู้จักในช่วงเวลานั้น

เมื่อภาพของศิลปินคนเดิมปรากฏอยู่หลายครั้ง ทรงผมจึงค่อย ๆ กลายเป็นสิ่งที่คุ้นตา

และเมื่อคุ้นตา ก็มีโอกาสกลายเป็นแฟชั่น

ไทม์ไลน์ทรงผมวัยรุ่นไทยยุค 90 แบบจำง่าย

หมายเหตุ: ตารางนี้เป็นการจัดกลุ่มเชิงภาพรวมจากแหล่งข้อมูลที่ค้นพบ ไม่ได้หมายความว่าทรงหนึ่งเริ่มหรือสิ้นสุดลงในปีใดปีหนึ่งอย่างเป็นทางการ

จาก “เอารูปให้ช่างดู” สู่ยุคที่ทุกคนมีเรฟในมือถือ

สิ่งที่ทำให้ทรงผมยุค 90 น่าจดจำจึงไม่ใช่แค่หน้าตาของทรงผม

แต่มันคือ วิธีที่คนในยุคนั้นค้นพบแฟชั่น

เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งอาจเห็นนักร้องในมิวสิกวิดีโอ จากนั้นไปเห็นรูปเดียวกันบนปกนิตยสาร แล้วเดินผ่านร้านตัดผมที่มีรูปดาราติดอยู่หน้าร้าน

สุดท้ายทรงนั้นก็มาอยู่บนศีรษะของคนธรรมดาในอีกไม่กี่วันต่อมา

วันนี้เรามีคำว่า “เซฟเรฟ” และส่งรูปให้ช่างผ่านมือถือ

แต่เมื่อสามสิบกว่าปีก่อน บางคนอาจต้อง จำทรงจากหน้าจอโทรทัศน์ หรือพกนิตยสารไปให้ช่างดู

และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมรูปทรงผมของไอดอลยุค 90 จึงติดอยู่ในความทรงจำของคนรุ่นหนึ่งมาจนถึงทุกวันนี้

เพราะมันไม่ได้เป็นแค่ทรงผม

แต่มันคือ ภาพของวัยรุ่นในช่วงเวลาที่แฟชั่น เพลง และไอดอลยังเดินทางผ่านจอทีวีและหน้ากระดาษ ก่อนจะกลายเป็นภาพที่เราเห็นบนถนนจริง ๆ