เส้นทางสมบัติศักดิ์สิทธิ์ จากดินแดนพุทธภูมิสู่อ้อมอกชาวพุทธ

    การเดินทางของพระบรมสารีริกธาตุจากดินแดนพุทธภูมิสู่ประเทศไทย ถือเป็นหน้าประวัติศาสตร์และโบราณคดีครั้งสำคัญที่เชื่อมโยงศรัทธาของชาวพุทธทั่วโลกเข้าไว้ด้วยกัน โดยมีจุดเริ่มต้นจากการขุดค้นโบราณสถาน ณ เนินดินโบราณในหมู่บ้านปริปาวา ประเทศอินเดีย

จุดกำเนิดและการค้นพบทางโบราณคดี

        ภายหลังการปรินิพพานขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระบรมสารีริกธาตุได้ถูกแบ่งออกเป็น 8 ส่วน เพื่อนำไปประดิษฐานตามแคว้นต่าง ๆ จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ทรงโปรดให้จัดสรรพระบรมสารีริกธาตุขึ้นใหม่และขยายการสร้างสถูปออกไปทั่วอาณาจักร

        ต่อมาในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีการค้นพบสถูปโบราณที่บ้านปริปาวา ซึ่งจากการศึกษาทางโบราณคดีพบว่ามีการก่อสร้างซ้อนทับกันถึง 3 ระยะ ภายในสถูปได้ค้นพบหีบโบราณบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ อัญมณีล้ำค่า แผ่นทองคำเปลวประทับสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนา พร้อมด้วยจารึกภาษาบาลีโบราณที่จารึกยืนยันอย่างชัดเจนว่าเป็นพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้าและพระญาติวงศ์

การอัญเชิญสู่สยาม

        ประเทศไทยได้รับมอบพระบรมสารีริกธาตุและอัญมณีส่วนหนึ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์ ขณะที่ทรงผนวชอยู่ที่ประเทศศรีลังกา เป็นกำลังสำคัญในการประสานงานกับทางการอังกฤษ เพื่ออัญเชิญมาประดิษฐาน ณ บรมบรรพต (ภูเขาทอง) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ซึ่งยังคงเป็นศูนย์รวมจิตใจและที่ประดิษฐานอันทรงคุณค่ามาจนถึงปัจจุบัน

การทวงคืนมรดกทางวัฒนธรรม

        เรื่องราวของมรดกปริปาวายังคงดำเนินต่อไป เมื่อทายาทของผู้ขุดค้นเดิมเตรียมนำอัญมณีโบราณออกประมูลในต่างประเทศ รัฐบาลอินเดียจึงได้ดำเนินมาตรการทางกฎหมายร่วมกับภาคเอกชนในการขอซื้อและนำสมบัติล้ำค่าทั้งหมดกลับคืนสู่มาตุภูมิ เพื่อใช้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมและการศึกษาทางประวัติศาสตร์สืบไป

        เหตุการณ์ทั้งหมดนี้คือเครื่องยืนยันอันทรงพลังที่ร้อยเรียงพุทธประวัติ ประวัติศาสตร์โลก และงานโบราณคดีเข้าด้วยกัน ทำให้พุทธศาสนิกชนได้ประจักษ์ถึงร่องรอยแห่งศรัทธาที่มีอายุยาวนานกว่าสองพันปีอย่างเป็นรูปธรรม