ทำไมฮิมเมลถึงยังเป็น “ฮีโร่” ที่คนดูจำได้ แม้เรื่องเดินต่อหลังเขาจากไป?

คำเตือน: บทความนี้มีสปอยล์เนื้อเรื่องช่วงต้นของ Frieren: Beyond Journey’s End และประเด็นสำคัญของฮิมเมลกับฟรีเรน

ในเรื่อง คำอธิษฐานในวันที่จากลา FRIEREN ฮิมเมลไม่ได้เป็นตัวละครที่อยู่กับคนดูนานที่สุด เขาจากไปตั้งแต่ช่วงต้นเรื่องด้วยวัยชรา หลังจากการผจญภัยครั้งใหญ่จบลงไปแล้ว แต่ยิ่งเรื่องเดินต่อ กลับยิ่งเห็นว่าการมีอยู่ของเขายังแทรกอยู่ในแทบทุกก้าวของฟรีเรน

คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่า “ฮิมเมลเก่งแค่ไหน” แต่คือ ทำไมคนที่จากไปแล้วจึงยังทำหน้าที่เหมือนเข็มทิศของเรื่องได้? คำตอบน่าจะอยู่ที่ฮิมเมลไม่ได้ทิ้งไว้แค่ชื่อเสียงของผู้กล้า แต่ทิ้งวิธีมองโลกบางอย่างไว้ให้คนอื่นเดินตาม

ฮิมเมลไม่ใช่ผู้กล้าที่ถูกสร้างให้สมบูรณ์แบบ

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะอธิบายฮิมเมลไว้สองด้านในคนเดียวกัน ด้านหนึ่งเขาเป็นผู้กล้าของปาร์ตี้ที่ร่วมปราบราชาปีศาจ อีกด้านหนึ่งเขาเป็นคนที่เรียกตัวเองว่าหล่อและมีความหลงตัวเองอยู่พอสมควร แต่เมื่อมีคนเดือดร้อน เขากลับไม่สามารถเดินผ่านไปเฉย ๆ ได้ [1]

รายละเอียดนี้สำคัญ เพราะทำให้ฮิมเมลไม่ใช่รูปปั้นวีรบุรุษที่มีแต่ความเท่ เขามีความขี้เล่น มีความมั่นใจในตัวเอง และมีพฤติกรรมที่ชวนให้เพื่อนร่วมทางปวดหัวอยู่บ้าง แต่สิ่งที่ทำให้เขาได้รับความไว้วางใจไม่ใช่ภาพลักษณ์ หากเป็นการลงมือช่วยเหลือคนอื่นซ้ำ ๆ จนความใจดีกลายเป็นนิสัยที่คนรอบตัวจดจำได้

สิ่งที่ฮิมเมลทิ้งไว้ไม่ใช่แค่ชัยชนะ

ในนิยามทั่วไป ผู้กล้าคือคนที่ปราบศัตรูได้ แต่เรื่องนี้ค่อย ๆ ขยับความหมายของคำว่า “ผู้กล้า” ให้กว้างขึ้น ฮิมเมลมีภารกิจใหญ่คือการปราบราชาปีศาจก็จริง ทว่าระหว่างทาง เขายังให้ความสำคัญกับคำขอเล็ก ๆ ของผู้คน แม้สิ่งเหล่านั้นจะไม่ได้ช่วยให้การเดินทางไปถึงจุดหมายเร็วขึ้นเลยก็ตาม

การกระทำแบบนี้ทำให้ชัยชนะของเขาไม่ใช่เพียงเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์ แต่เป็นร่องรอยที่กระจายอยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ และในความทรงจำของผู้คน เมื่อฟรีเรนกลับไปพบสถานที่เหล่านั้นในเวลาต่อมา เธอไม่ได้พบแค่ภาพอดีต แต่พบหลักฐานว่าฮิมเมลเคยทำให้ชีวิตของใครบางคนดีขึ้นจริง

นี่คือเหตุผลที่การเดินทางหลังฮิมเมลจากไปไม่ใช่ภาคต่อของภารกิจเดิมแบบตรง ๆ ฟรีเรนกำลังเดินทางผ่าน “ผลลัพธ์ของการกระทำ” ที่ฮิมเมลเคยทำไว้ และค่อย ๆ เรียนรู้ว่าความหมายของช่วงเวลาหนึ่งอาจไม่ได้อยู่ที่มันยาวนานแค่ไหน แต่อยู่ที่มันเปลี่ยนใครได้บ้าง

ความต่างของเวลา ทำให้การจากลายิ่งมีน้ำหนัก

ฮิมเมลเป็นมนุษย์ ส่วนฟรีเรนเป็นเอลฟ์ที่มีอายุยืนยาวมาก ทั้งคู่จึงไม่ได้รับรู้เวลาในแบบเดียวกัน ช่วงเวลาสิบปีที่เดินทางด้วยกันอาจเป็นบทหนึ่งของชีวิตสำหรับมนุษย์ แต่สำหรับฟรีเรนในตอนนั้น มันอาจดูเหมือนช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ยังมีโอกาสกลับมาเจอกันใหม่

ORICON สรุปภูมิหลังของฮิมเมลว่าเขาเริ่มการเดินทางตั้งแต่อายุยังน้อย ร่วมเดินทางกับพวกพ้องเป็นเวลาสิบปี ปราบราชาปีศาจได้ และเสียชีวิตในวัยชราหลังจากนั้นราวห้าสิบปี [2] ตัวเลขเหล่านี้ทำให้เราเห็นความต่างระหว่าง “เวลาที่ผ่านไป” กับ “เวลาที่คนหนึ่งเพิ่งเริ่มเข้าใจความหมายของการสูญเสีย”

สำหรับฮิมเมล ความทรงจำเกี่ยวกับฟรีเรนอาจเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่มีขอบเขตชัดเจน แต่สำหรับฟรีเรน ความทรงจำเหล่านั้นอาจอยู่กับเธอไปอีกนานมาก ปัญหาคือเธอเพิ่งรู้ว่าความทรงจำมีน้ำหนักเพียงใด เมื่อคนที่อยู่ในความทรงจำนั้นไม่สามารถกลับมาอธิบายอะไรได้อีกแล้ว

ฮิมเมลยังเป็นผู้นำ แม้ไม่ได้อยู่ในฉาก

จุดที่น่าสนใจที่สุดคือฮิมเมลไม่ได้เป็นผู้นำด้วยคำสั่งที่คนอื่นต้องเชื่อฟังเสมอไป เขาเป็นผู้นำผ่านมาตรฐานที่ตัวเองเลือกทำให้เห็น เมื่อเรื่องดำเนินต่อ ฟรีเรนจึงต้องตัดสินใจหลายครั้งโดยมีคำถามแฝงอยู่ในใจว่า หากเป็นฮิมเมล เขาจะมองคนตรงหน้าอย่างไร หรือจะยอมเสียเวลาเพื่อช่วยเรื่องเล็ก ๆ นี้หรือไม่

ในมุมนี้ ฮิมเมลยังมีบทบาทในเรื่องโดยไม่ต้องมีชีวิตอยู่ เขาไม่ได้ควบคุมการตัดสินใจของฟรีเรน แต่เป็นความทรงจำที่ทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้น จากเดิมที่มองผู้คนเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เธอค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะมองพวกเขาเป็นความสัมพันธ์ที่ควรใช้เวลาและความใส่ใจ

ทำไมคนดูจึงยังจำฮิมเมลได้?

การที่ฮิมเมลได้รับความนิยมไม่ได้แปลว่าผู้ชมทุกคนคิดเหมือนกัน และผลโหวตบนโซเชียลก็ไม่ใช่การสำรวจผู้ชมทั้งหมด แต่ในเชิงการเล่าเรื่อง มีเหตุผลอย่างน้อยสามประการที่ทำให้เขาฝังอยู่ในความทรงจำของคนดู

หนึ่ง เขาแสดงความใจดีด้วยการกระทำ ไม่ใช่เพียงคำพูดสวย ๆ ความช่วยเหลือเล็ก ๆ ที่เขาเคยมอบให้คนอื่นกลายเป็นสิ่งที่เรื่องย้อนกลับมาให้เห็นในภายหลัง

สอง เขามีความไม่สมบูรณ์แบบที่ทำให้จับต้องได้ ความหลงตัวเองและความชอบวางท่าของเขาไม่ได้ทำลายความเป็นฮีโร่ แต่ทำให้ความดีของเขาดูเหมือนการเลือกทำ ไม่ใช่คุณสมบัติวิเศษที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

สาม เขาทำให้เรื่องนี้พูดถึงเวลาได้เป็นรูปธรรม ฮิมเมลไม่ได้อยู่เพื่อรอให้ฟรีเรนเข้าใจเขา แต่ฟรีเรนต้องเป็นฝ่ายเดินทางย้อนผ่านร่องรอยต่าง ๆ และค่อย ๆ เข้าใจว่าช่วงเวลาที่เธอเคยมองว่าสั้น อาจมีความหมายมหาศาลสำหรับคนอีกคน

สรุป: ฮีโร่ที่ยังอยู่ผ่านวิธีที่คนอื่นมองโลก

ฮิมเมลยังเป็นฮีโร่ไม่ใช่เพราะเรื่องพยายามย้ำว่าเขาเคยชนะราชาปีศาจ แต่เพราะการกระทำของเขายังเปลี่ยนวิธีที่ฟรีเรนมองผู้คนและความสัมพันธ์อยู่เรื่อย ๆ เขาไม่ได้ทิ้งคำตอบสำเร็จรูปไว้ให้เธอ แต่ทิ้งตัวอย่างของการใช้เวลาในโลกนี้อย่างมีความหมาย

ท้ายที่สุด ฮิมเมลจึงเป็นตัวละครที่ทำให้คำว่า “จากไปแล้ว” ไม่ได้แปลว่า “หมดบทบาท” คนคนหนึ่งอาจไม่อยู่ในเส้นทางเดียวกับเราอีกต่อไป แต่สิ่งที่เขาเคยทำ วิธีที่เขาเคยปฏิบัติต่อผู้คน และความทรงจำที่เขาทิ้งไว้ อาจยังเดินทางต่อผ่านการตัดสินใจของคนที่ยังอยู่

สำหรับคุณ ฮิมเมลโดดเด่นที่สุดจากอะไร ความใจดีที่ลงมือทำ ร่องรอยที่ทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลัง ความสัมพันธ์กับฟรีเรน หรือความเป็นผู้นำของปาร์ตี้? เลือกใน Poll หรือเล่าเหตุผลที่คุณจำตัวละครนี้ได้ในคอมเมนต์

แหล่งอ้างอิง

[1] เว็บไซต์ทางการอนิเมะ Frieren — Character: ฮิมเมล

[2] ORICON — Himmel in Frieren: Beyond Journey’s End: Complete Profile Guide

[3] เว็บไซต์ทางการอนิเมะ Frieren — Story