10 เพลงแดนซ์ยุค 90 แค่ดนตรีขึ้นก็จำได้ทันที

ถ้าใครเคยโตมากับยุคเทปคาสเซ็ต น่าจะมีประสบการณ์แบบนี้กันอยู่บ้าง

เพลงยังไม่ทันร้องชื่อเพลงขึ้นมา แค่ดนตรีช่วงแรกดังออกมาไม่กี่วินาที ก็รู้แล้วว่า “เพลงนี้มา!”

เสน่ห์ของเพลงแดนซ์ยุค 90 อยู่ตรงนี้เอง หลายเพลงมีจังหวะและทำนองที่เป็นเอกลักษณ์มาก จนผ่านมาหลายสิบปี เสียงดนตรีบางช่วงก็ยังทำหน้าที่เหมือนปุ่มย้อนเวลา พาเรากลับไปนึกถึงช่วงวัยเรียน งานปาร์ตี้ หรือบรรยากาศฟลอร์เต้นรำในยุคนั้นได้ทันที

และที่น่าสนใจคือ เพลงยุค 90 ไม่ได้มีแค่แนวเดียว คำว่า “เพลงแดนซ์” ในที่นี้จึงหมายถึงเพลงป๊อปจังหวะสนุกและเพลงที่มีภาพจำด้านการเต้น ซึ่งเป็นกลุ่มเพลงที่ถูกนำกลับมาเล่นในคอนเสิร์ตย้อนยุคอยู่เรื่อย ๆ

10 เพลงแดนซ์ยุค 90 ที่ได้ยินดนตรีก็จำได้

หมายเหตุ:  “เพลงแดนซ์” ในความหมายของเพลงป๊อป/เพลงจังหวะสนุกที่มีภาพจำด้านการเต้นในยุค 90 ไม่ได้หมายความว่าเพลงทั้งหมดเป็นแนวดิสโก้โดยตรง

1. พลิกล็อค – คริสติน่า อากีล่าร์

เพลงนี้ปล่อยในปี 1991 และเป็นหนึ่งในเพลงที่ทำให้ชื่อของ คริสติน่า อากีล่าร์ ผูกกับภาพของเพลงแดนซ์ยุค 90 อย่างชัดเจน

จุดเด่นอยู่ที่จังหวะและวิธีการร้องที่มีเอกลักษณ์ เมื่อเพลงเริ่มขึ้นจึงมีโอกาสสูงที่คนฟังยุคนั้นจะจับทางได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นเพลงอะไร

ยิ่งถ้าเคยฟังจากเทปหรือวิทยุในยุคนั้น เสียงดนตรีช่วงต้นเพลงแทบจะเป็น “ลายนิ้วมือ” ของเพลงเลยทีเดียว

2. ฝากเลี้ยง – เจ เจตริน

“ฝากเลี้ยง” ของ เจ เจตริน เผยแพร่ในปี 1991 และเป็นเพลงที่มีจังหวะสนุกอย่างชัดเจน

สิ่งที่จำง่ายไม่ได้มีแค่ทำนอง แต่รวมถึงเสียงร้องและจังหวะประกอบที่มีคาแรกเตอร์เฉพาะตัว

เพลงนี้จึงเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีว่าเพลงป๊อปยุค 90 สามารถสร้าง “ภาพจำจากเสียง” ได้อย่างไร

3. นินจา – คริสติน่า อากีล่าร์

อีกเพลงจากคริสติน่าที่สะท้อนความเป็นเพลงแดนซ์ยุค 90 ได้ดี

“นินจา” ถูกเผยแพร่ในปี 1991 และมีเนื้อหาเล่นกับภาพของคนที่มา ๆ หาย ๆ เปรียบกับนินจาที่ผลุบ ๆ โผล่ ๆ

นอกจากเนื้อร้องที่จำง่ายแล้ว จังหวะและวิธีวางเมโลดี้ก็ทำให้เพลงมีบุคลิกของตัวเอง

เรียกว่าถ้าเปิดขึ้นมาในวงสนทนาคนวัย 90s มีโอกาสสูงที่จะมีคนร้องต่อได้ทันที

4. ไม่รัก...ก็บ้า – มอส ปฏิภาณ

ปี 1994 คือช่วงที่ชื่อของ มอส ปฏิภาณ กลายเป็นหนึ่งในภาพจำของเพลงวัยรุ่นยุค 90

“ไม่รัก...ก็บ้า” ถูกปล่อยวันที่ 11 สิงหาคม 1994 และเป็นเพลงจากอัลบั้ม Mr. Mos ไม่รัก...ไม่ได้แล้ว...

เพลงมีจังหวะฟังง่ายและบรรยากาศสนุกแบบเพลงป๊อปวัยรุ่น ซึ่งเป็นเสน่ห์สำคัญของเพลงยุคนั้น

5. เหลวไหล – มอส ปฏิภาณ

อีกเพลงที่เห็นภาพยุค 90 ได้ชัดมากคือ “เหลวไหล”

เพลงนี้เผยแพร่ในปี 1995 และมีท่อนที่เล่นกับคำว่า “เหลวไหล” ซ้ำ ๆ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของเอกลักษณ์เพลง

นี่เป็นเพลงประเภทที่ต่อให้เวลาผ่านไปนาน การได้ยินเพียงจังหวะแรก ๆ ก็สามารถกระตุ้นความทรงจำเดิมได้ง่าย

6. ซักกะนิด – ทาทา ยัง

ถ้าพูดถึงเพลงป๊อปแดนซ์ของวัยรุ่นยุค 90 ชื่อของ ทาทา ยัง แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้

“ซักกะนิด” เปิดตัวในปี 1997 และเป็นเพลงจากอัลบั้ม กระเป๋ามหัศจรรย์

เพลงมีจังหวะสดใสและคำร้องที่เล่นกับคำซ้ำ ทำให้ฮุกติดหูง่ายมาก

หลายปีต่อมา เพลงของทาทายังยังถูกนำกลับมาร้องในรายการและคอนเสิร์ตย้อนยุค เช่นรายการ Song of Fame เพลงคู่สยาม ของ Thai PBS ซึ่งหยิบ “ซักกะนิด” และเพลงแดนซ์อื่น ๆ ของเธอกลับมานำเสนออีกครั้ง

7. พูดอีกที – คริสติน่า อากีล่าร์

“พูดอีกที” เป็นอีกเพลงของคริสติน่าที่มีจังหวะและเมโลดี้ติดหู

เพลงปรากฏในผลงานปี 1997 และมีข้อมูลเครดิตเพลงระบุคำร้องโดย คณา วรรณกร ทำนองและเรียบเรียงโดย ธนา ลวสุต

ที่น่าสนใจคือเพลงนี้ยังมีเวอร์ชัน Remix ในอัลบั้ม Remix Christina ซึ่งออกในปีเดียวกัน สะท้อนให้เห็นว่าการนำเพลงไปปรับกับบรรยากาศเต้นรำเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมเพลงยุคนั้นด้วย

8. ด้วยรักและปลาทู – มอส ปฏิภาณ

เพลงนี้อาจไม่ได้มีภาพลักษณ์ “แดนซ์หนัก” แบบเพลงบางเพลงในลิสต์ แต่เป็นเพลงที่มีเอกลักษณ์จนจำได้ง่ายมาก

“ด้วยรักและปลาทู” เผยแพร่ในปี 1997 และมีจุดจำสำคัญคือการใช้คำร้องเกี่ยวกับแมว รวมถึงท่อน “เหมียว” ที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพจำเพลง

นี่จึงเป็นตัวอย่างที่ดีว่า เพลงที่จำได้ทันทีไม่จำเป็นต้องมีแค่ Beat แรง ๆ แต่ต้องมีเสียงหรือท่อนดนตรีที่แตกต่างจากเพลงอื่นด้วย

9. โอ๊ะ...โอ๊ย – ทาทา ยัง

เพลงนี้คืออีกหนึ่งตัวแทนของเพลงป๊อปแดนซ์ปลายยุค 90

ข้อมูล JOOX ระบุว่า “โอ๊ะ...โอ๊ย” เผยแพร่ในปี 1998 และเพลงมีเครดิตคำร้องโดย ประชา พงศ์สุพัฒน์ ทำนองและเรียบเรียงโดย ธนา ลวสุต

สิ่งที่ทำให้เพลงนี้จำง่ายคือทั้ง จังหวะ เสียงร้อง และฮุก ทำงานร่วมกันจนกลายเป็นเพลงที่มีคาแรกเตอร์ของตัวเอง

จนถึงปัจจุบัน “โอ๊ะ...โอ๊ย” ก็ยังถูกหยิบกลับมาร้องในคอนเทนต์และรายการเกี่ยวกับเพลงยุค 90 อยู่เรื่อย ๆ

10. สุดฤทธิ์สุดเดช – ใหม่ เจริญปุระ

ปิดท้ายด้วยเพลงที่เสียงร้องเป็นตัวจำได้ชัดมาก

“สุดฤทธิ์สุดเดช” ของ ใหม่ เจริญปุระ มีข้อมูลเผยแพร่ในปี 1998 จาก JOOX

เสน่ห์ของเพลงไม่ได้อยู่แค่จังหวะ แต่รวมถึงน้ำเสียงของนักร้องที่มีเอกลักษณ์มาก เมื่อรวมกับทำนองและการเรียบเรียง จึงทำให้เพลงมีบุคลิกที่แยกออกจากเพลงอื่นได้ง่าย

แล้วทำไมเพลงยุค 90 ถึง “แค่ดนตรีขึ้นก็จำได้”?

คำตอบหนึ่งคือเพลงในยุคนั้นมี เอกลักษณ์ทางเสียงค่อนข้างชัด

ไม่ว่าจะเป็นจังหวะเปิด เสียงสังเคราะห์ การเรียบเรียง เครื่องดนตรี หรือวิธีร้องของศิลปิน สิ่งเหล่านี้ทำหน้าที่เหมือนลายเซ็น

อีกอย่างคือเพลงเหล่านี้ไม่ได้อยู่แค่ในหู แต่ผูกกับ ประสบการณ์ร่วม

เทปหนึ่งม้วนถูกเปิดซ้ำ วิทยุเปิดเพลงเดิมหลายครั้ง งานโรงเรียนมีเพลงเดิม ๆ เปิดเต้น หรือเพลงเดียวกันถูกนำไปเล่นตามงานต่าง ๆ

เมื่อเพลงถูกฟังซ้ำในช่วงเวลาที่ความทรงจำกำลังก่อตัว สมองจึงไม่ได้จำเพียง “เสียงเพลง” แต่จำบรรยากาศรอบ ๆ เพลงไปพร้อมกัน

นี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมทุกวันนี้พอได้ยินเพลงบางเพลงจากยุค 90 เราถึงเผลอร้องท่อนต่อไปได้ ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะจำมันมาหลายปีแล้ว

เพลงยุค 90 ยังไม่หายไปไหน

ถ้ามองจากการกลับมาของคอนเสิร์ตเพลงยุค 90 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จะเห็นว่าความนิยมของเพลงกลุ่มนี้ไม่ได้จบลงพร้อมยุคเทป

ทั้ง Cassette Festival, 90’s FOREVER และงานรวมศิลปินยุค 90 ต่างนำเพลงเก่ากลับมาอยู่บนเวทีอีกครั้ง โดยมีทั้ง มอส ปฏิภาณ, เจ เจตริน, ทาทา ยัง, คริสติน่า อากีล่าร์ และศิลปินสายแดนซ์อีกจำนวนมาก

เพราะสุดท้ายแล้ว เพลงที่ดีอาจไม่จำเป็นต้องใหม่ที่สุด

บางเพลงแค่ขึ้นอินโทรมาไม่กี่วินาที เราก็รู้แล้วว่า เพลงอะไร และเราเคยอยู่ตรงไหนตอนที่ได้ยินมันครั้งแรก

และนั่นอาจเป็นเสน่ห์ที่ทำให้เพลงแดนซ์ยุค 90 ยังคงมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้