สิ่งที่อยากบอกตัวเอง ถ้าย้อนเวลากลับไปในช่วงวัยรุ่น

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากกลับไปนั่งคุยกับตัวเองในช่วงวัยรุ่นสักครั้ง ไม่ได้อยากบอกให้เรียนเก่งที่สุด หรือรีบหาคำตอบว่าชีวิตต้องเป็นอะไร แต่อยากบอกว่า ช่วงเวลานั้นมีหลายอย่างให้เรียนรู้มากกว่าที่คิด

อย่างแรกคือ ตั้งใจเรียนให้ดี

คะแนนอาจไม่ได้บอกทุกอย่างเกี่ยวกับคนคนหนึ่ง แต่การเรียนช่วยฝึกวินัย ความรับผิดชอบ และการพยายามทำบางอย่างให้สำเร็จ แม้จะมีวันที่ไม่อยากทำก็ตาม

ขณะเดียวกัน อย่าเรียนเพียงเพื่อจำไปสอบแล้วลืมหลังจากนั้น ลองฝึกทักษะที่ใช้ได้จริงด้วย

เช่น การสื่อสาร การพูดต่อหน้าคนอื่น การเขียน การใช้ภาษาอังกฤษ การค้นหาข้อมูล การใช้เทคโนโลยี และการคิดวิเคราะห์

โดยเฉพาะ เรื่องเงิน

วัยรุ่นควรรู้จักการออม แยกความจำเป็นกับความอยาก รู้ว่าหนี้คืออะไร ดอกเบี้ยทำงานอย่างไร และการลงทุนมีความเสี่ยงแบบไหน ไม่ต้องรอให้มีเงินเดือนก่อนถึงจะเริ่มเรียนรู้เรื่องเหล่านี้

อีกเรื่องที่สำคัญไม่แพ้กันคือ ลองใช้ชีวิตบ้าง

ไม่จำเป็นต้องนั่งอยู่กับหนังสือทั้งวันจนพลาดช่วงเวลาที่มีโอกาสได้รู้จักโลก

ลองเดินทางกับครอบครัว ลองไปสถานที่ใหม่ ๆ ลองเข้าชมรม ลองเล่นกีฬา ลองทำอาหาร ลองถ่ายรูป ลองเขียน ลองทำงานเล็ก ๆ ลองพูดคุยกับคนที่มีความคิดแตกต่าง หรือไปทำกิจกรรมที่ไม่เคยทำมาก่อน

บางอย่างอาจไม่กลายเป็นความสามารถพิเศษเลยก็ได้

แต่การได้ลองจะทำให้รู้ว่า อะไรชอบ อะไรไม่ชอบ และตัวเองเป็นคนแบบไหน

เพียงแต่การลองใช้ชีวิตไม่ได้หมายความว่าต้องลองทุกอย่าง

เรื่องไหนมีความเสี่ยงสูง ก็ควรรู้จักหยุดคิดก่อน โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุ สุขภาพ กฎหมาย หรือคนแปลกหน้า

อยากเที่ยวก็เที่ยวได้ แต่บอกคนที่ไว้ใจได้ว่ากำลังไปไหน วางแผนการเดินทาง มีเงินสำรอง และหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ทำให้ตัวเองกลับบ้านอย่างปลอดภัยไม่ได้

อยากลองงานใหม่ก็ลองได้ แต่ควรรู้รายละเอียดของงานและระวังการหลอกให้โอนเงินหรือส่งข้อมูลส่วนตัว

อยากรู้จักผู้คนใหม่ ๆ ก็เปิดใจได้ แต่ไม่จำเป็นต้องไว้ใจใครทันที

การใช้ชีวิตให้เต็มที่ ไม่ได้แปลว่าต้องใช้ชีวิตแบบไม่ระวัง

จริง ๆ แล้วการดูแลตัวเองให้ปลอดภัยต่างหากที่ทำให้มีโอกาสออกไปเห็นโลกได้มากขึ้น

และอย่ากลัวการทำอะไรพลาด

สอบตกก็ยังเรียนใหม่ได้ สมัครกิจกรรมแล้วไม่ผ่านก็ลองครั้งหน้า ทำงานแล้วไม่ถนัดก็หาทางใหม่ พูดอะไรผิดแล้วรู้ตัวก็ขอโทษได้

วัยรุ่นไม่จำเป็นต้องมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ เพราะเป็นช่วงเวลาที่ควรได้ทดลองและเรียนรู้

แต่มีอย่างหนึ่งที่อยากให้จำไว้คือ อย่าเอาความผิดพลาดมาใช้ตัดสินคุณค่าของตัวเอง

อีกเรื่องที่อยากบอกคือ อย่าใช้ชีวิตด้วยการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นตลอดเวลา

บางคนเรียนเก่งกว่า บางคนมีเพื่อนเยอะกว่า บางคนมีแฟนก่อน บางคนค้นพบสิ่งที่ตัวเองชอบเร็วกว่า

แต่ชีวิตไม่ได้ออกข้อสอบชุดเดียวให้ทุกคนทำพร้อมกัน

บางคนค้นพบตัวเองตอนอายุ 18 บางคน 25 หรือ 35 ก็ยังมีคนที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองอยากใช้ชีวิตแบบไหน

ดังนั้นถ้ายังไม่รู้ว่าตัวเองเก่งอะไร ก็ไม่เป็นไร

ลองไปเรื่อย ๆ

ถ้ายังไม่รู้ว่าชอบอะไร ก็ลองหลาย ๆ อย่าง

ถ้าเจอสิ่งที่ไม่ชอบ ก็ถือว่าได้คำตอบเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อ

และในช่วงที่กำลังลองใช้ชีวิต อย่าลืม ดูแลคนรอบตัวด้วย

ใช้เวลากับพ่อแม่ให้มากขึ้น คุยกับเพื่อนให้เยอะขึ้น ถ่ายรูปด้วยกันบ้าง นัดเจอกันบ้าง เพราะวันหนึ่งทุกคนจะโตขึ้น ต่างคนต่างมีงาน มีครอบครัว และมีเรื่องให้รับผิดชอบ

บางคนที่เคยเจอกันทุกวัน อาจกลายเป็นคนที่ต้องนัดกันล่วงหน้าหลายสัปดาห์กว่าจะได้เจอ

สุดท้าย ถ้าย้อนกลับไปได้ อยากบอกตัวเองว่า

ตั้งใจเรียน แต่ก็ออกไปใช้ชีวิต

เรียนรู้เรื่องเงิน ฝึกภาษา ฝึกสื่อสาร ใช้เทคโนโลยีให้เป็น คิดวิเคราะห์ให้ได้ ดูแลสุขภาพ และลองทำสิ่งใหม่ ๆ ที่อยู่ในขอบเขตปลอดภัย

ไม่ต้องรีบเป็นผู้ใหญ่จนลืมว่าครั้งหนึ่งเคยมีเวลามากมายให้ค้นหาตัวเอง

เป็นเรื่องจริงที่ว่า...การศึกษาอาจช่วยให้รู้ว่า โลกทำงานอย่างไร

แต่การได้ลองใช้ชีวิต จะค่อย ๆ สอนว่า เราอยากใช้ชีวิตแบบไหน

และบางที สิ่งที่อยากย้อนกลับไปหาในวันที่โตแล้ว อาจไม่ใช่คะแนนที่เคยได้ ไม่ใช่เงินที่เคยมี แต่เป็นช่วงเวลาธรรมดา ๆ ที่ครั้งหนึ่งมีโอกาสได้ลอง ได้หัวเราะ ได้ผิดพลาด และได้ค้นพบตัวเองโดยยังมีเวลาอีกมากให้เริ่มใหม่