ลาบูบู้ไม่ได้หายไป แต่ตลาดของสะสมกำลังเปลี่ยนจากของขาดสู่ของที่หาซื้อง่ายขึ้น

ลาบูบู้ยังไม่ตาย แต่ความรู้สึกว่าต้องรีบซื้อกำลังเปลี่ยน

ช่วงที่ลาบูบู้ดังสุด สิ่งที่ขายไม่ได้มีแค่ตุ๊กตาหน้าตากวนๆ แต่คือ ความรู้สึกว่าถ้าไม่ซื้อวันนี้ พรุ่งนี้อาจไม่มีให้ซื้อ ของบางรุ่นหมดเร็ว คนต่อคิว ร้านรีเซลตั้งราคาสูง บางตัวถูกซื้อไปโดยคนที่ไม่ได้ชอบตัวละครเป็นพิเศษด้วยซ้ำ แค่เชื่อว่าราคาน่าจะขึ้นต่อ

ตรงนี้แหละที่ทำให้ตลาดของสะสมต่างจากตลาดของเล่นธรรมดา เพราะมูลค่าบางส่วนไม่ได้อยู่ที่ต้นทุนวัสดุ แต่อยู่ที่ความหายาก เรื่องราว และจำนวนคนที่อยากได้พร้อมกัน

ของหายากมีราคาตราบใดที่ยังหายาก

พอป๊อปมาร์ตเจอความต้องการระดับโลก บริษัทก็ทำสิ่งที่ธุรกิจทั่วไปทำกัน คือเพิ่มกำลังผลิต กระจายฐานการผลิต และพยายามเอาสินค้าไปวางให้ทันกับความต้องการ ช่วงต้นปี 2026 มีการขยายเครือข่ายการผลิตไปยังเม็กซิโก กัมพูชา และอินโดนีเซีย เพิ่มจากฐานเดิมในจีนและเวียดนาม ก่อนหน้านั้นกำลังผลิตสินค้าประเภทตุ๊กตาผ้าถูกเร่งขึ้นอย่างหนักจนแตะระดับประมาณ 30 ล้านชิ้นต่อเดือนในปี 2025

ถ้ามองในฐานะคนบริหารบริษัท นี่เป็นเรื่องสมเหตุสมผลมาก มีลูกค้าอยากซื้อแต่ของไม่พอ ก็ต้องผลิตเพิ่ม ไม่งั้นรายได้จำนวนมหาศาลจะไหลไปหาร้านรีเซลและสินค้าปลอมแทน

แต่พอมองในฐานะตลาดของสะสม มันมีจุดย้อนแย้งทันที

ยิ่งบริษัทแก้ปัญหาของขาดสำเร็จ ความพิเศษจากการหาซื้อยากก็ยิ่งลดลง

คนที่เคยยอมจ่ายแพงกว่าราคาป้ายหลายเท่าเริ่มตั้งคำถามว่า จะรีบซื้อทำไมถ้าอีกไม่นานมีของเติม ร้านรีเซลที่เคยได้กำไรจากช่องว่างระหว่างอุปสงค์กับอุปทานก็เริ่มเจอแรงกดดัน ราคาบางรุ่นในตลาดมือสองปรับลงเมื่อสินค้าใหม่ถูกผลิตออกมามากขึ้น นี่ไม่ได้หมายความว่าตัวละครหมดเสน่ห์ทันที แต่หมายความว่า ราคาสะสมกับความนิยมไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

ตัวเลขของบริษัทก็เล่าเรื่องสองด้านพร้อมกัน

ปี 2025 ป๊อปมาร์ตมีรายได้ประมาณ 37.1 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้นราว 185% จากปีก่อน และกำไรสุทธิประมาณ 12.8 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้นมากกว่า 300% ตัวเลขระดับนี้ห่างไกลจากคำว่าธุรกิจพังมาก

แต่หลังประกาศผลประกอบการ หุ้นของบริษัทกลับร่วงเกือบ 23% ในวันเดียว สาเหตุสำคัญไม่ใช่เพราะบริษัทขาดทุน แต่เพราะตลาดทุนกำลังถามคำถามที่โหดกว่าเดิมว่า หลังจากลาบูบู้โตแรงขนาดนี้ ปีต่อไปจะเอาอะไรมาโตต่อ

กลุ่มตัวละครเดอะมอนสเตอร์ส ซึ่งมีลาบูบู้อยู่ในนั้น สร้างรายได้ประมาณ 38% ของบริษัทในปี 2025 การมีสินค้าระดับปรากฏการณ์ถือเป็นข้อได้เปรียบ แต่เมื่อรายได้ก้อนใหญ่ผูกกับตัวละครกลุ่มเดียว นักลงทุนก็ต้องคิดถึงความเสี่ยงหากกระแสชะลอ

สัญญาณชะลอมีให้เห็นจริง เดือนพฤษภาคม 2026 ยอดขายออนไลน์ในจีนของป๊อปมาร์ตลดลงประมาณ 5% จากปีก่อน และลดลงจากเดือนเมษายน ขณะที่ข้อมูลการใช้จ่ายในสหรัฐฯ ช่วงเดือนมีนาคมก็เคยสะท้อนการลดลงแรงเมื่อเทียบกับปีก่อน

แต่ภาพไม่ได้เป็นขาลงทั้งหมด เพราะไตรมาสแรกปี 2026 รายได้รวมของป๊อปมาร์ตยังเพิ่มประมาณ 75–80% จากช่วงเดียวกันของปีก่อน ตลาดจีนเพิ่มประมาณ 100–105% ส่วนอเมริกา ยุโรป และภูมิภาคอื่นยังเติบโตเมื่อเทียบรายปี

นี่จึงเป็นช่วงเปลี่ยนจากกระแสคลั่งซื้อ ไปสู่บททดสอบว่าตัวละครจะกลายเป็นแบรนด์ระยะยาวได้หรือไม่

• ถ้าคนยังซื้อเพราะชอบตัวละครจริง ต่อให้ราคามือสองลด ธุรกิจก็อยู่ต่อได้

• ถ้าคนจำนวนมากซื้อเพราะหวังกำไรจากการขายต่อ เมื่อราคาหยุดขึ้น ความต้องการส่วนนั้นจะหายเร็ว

• ถ้าป๊อปมาร์ตสร้างตัวละครอื่นให้แข็งแรงขึ้นได้ ความเสี่ยงจากการพึ่งลาบูบู้จะลดลง

• ถ้าผลิตมากจนสินค้าทุกชุดดูธรรมดาเกินไป บริษัทต้องหาวิธีรักษาความรู้สึกของการสะสมโดยไม่กลับไปสร้างปัญหาของขาด

จุดที่น่าสนใจที่สุดเลยไม่ใช่คำถามว่าลาบูบู้หมดกระแสหรือยัง แต่คือป๊อปมาร์ตจะจัดการสมดุลระหว่าง ขายให้ได้เยอะ กับ รักษาความพิเศษของของสะสม ยังไง เพราะสองอย่างนี้เดินสวนทางกันได้ง่ายมาก

ช่วงของขาด บริษัทเสียยอดขาย ช่วงผลิตมากเกินไป ตลาดรีเซลอาจหมดแรง ช่วงออกสินค้าใหม่ถี่เกินไป นักสะสมก็เหนื่อยและเลือกซื้อน้อยลง ธุรกิจของสะสมจึงไม่ได้แข่งกันแค่ทำของน่ารัก แต่แข่งกันควบคุมจังหวะของความอยากได้ด้วย

ลาบูบู้อาจไม่ได้กำลังหายไปไหน แค่ยุคที่ซื้ออะไรก็มีคนต่อคิวรับในราคาสูงขึ้น ไม่ได้ง่ายเหมือนเดิมแล้ว