เรารักเขาที่ตัวตน หรือรักเขาเพราะเขามอบความสุขให้เรา

ทุกคนคงเคยมีประสบการณ์ความรักกันมาบ้างหลากหลายรูปแบบใช่ไหมคะ?

เราเป็นคนนึงที่ก็มีประสบการณ์ความรักมาบ้างพอสมควรค่ะ อยากจะมาแชร์เพื่อที่คนที่เข้ามาอ่านหรือตัวเราเองกลับมาอ่านได้ข้อคิดจากประสบการณ์ในครั้งนี้ไม่มากก็น้อยนะคะ

สวัสดีค่ะเราชื่อพร สมัยเรียนเราเคยมีความสัมพันธ์กับคนคนนึง ซึ่งเรารักเขามากเลยค่ะ แรกๆความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็ไม่ได้ดีมาก เราอยู่ด้วยกันแทบจะเรียกได้ว่าเป็นแฟนกัน 100%เลยก็ว่าได้ค่ะ ทุกคนอาจจะงงว่าอ่าวไม่ได้เป็นแฟนกันหรอ ใช่ค่ะเราไม่ใช่แฟนกัน แต่ใช้ชีวิตแบบแฟน อะไรๆมันก็ดีค่ะ ติดแค่ตรงสถานะ จนผ่านไปประมาณ1ปี เขาขอเราเป็นแฟน ตอนนั้นเราดีใจมากค่ะ แต่มันก็ไม่เป็นอย่างที่คิด หลังจากเรามีสถานะเราเริ่มทะเลาะกันบ่อยมากๆแทบทุกวันค่ะ ด้วยตัวเขาเป็นคนที่เคยเจ้าชู้มาก่อน แอบมีความรักอิสระเบาๆ เราเองก็ค่อนข้างงี่เง่าเอาแต่ใจพอสมควร

อยากจะให้เขาทำตามในแบบที่เราต้องการ อย่างว่าพอเขาอิสระมาก่อนทำให้เขาเริ่มไม่ชอบกับการกระทำของเรา เราจึงเลิกกัน แต่เล่ามาถึงตรงนี้ทุกคนคงคิดว่าจบแล้ว แต่ยังค่ะ จุดพีคคือ เราเลิกกันแต่ยังทำตัวเหมือนเดิมค่ะ เขาให้เหตุผลว่าเขาติดภาพจำว่าก่อนที่เราจะคบกันมันดีกว่าตอนคบกัน ระยะเวลาที่เราคบกันที่มีาถานะมันสั้นกว่าตอนที่เราอยู่ด้วยกันเสียอีก เราเสียใจมากค่ะ แต่ยอมอยู่เพราะรักเขา จนเราอยู่ได้กันนานขึ้น

เรารู้สึกว่าตัวเขาเองเริ่มเปลี่ยนไป ในทางที่ดีขึ้นนะคะ ดีขึ้นมากๆ จนทำให้เราเอาแต่ใจ และคิดว่าสิ่งที่เราได้รับมันไม่พอ ซึ่งแรกๆเรคิดว่าเราคิดถูกค่ะ จนพักหลังเราเริ่มที่จะใช้อารมณ์เวลาเราทะเลาะกันจบที่เราบอกเลิกเขาทุกๆครั้ง เขาจะง้อให้เรากลับมา เขาดีกับเรามากเลยค่ะ จนเราเผลอหงุดหงิดใส่เขาบ่อยๆ เรื่องก็มาจากที่เรางี่เง่าตามปกติของผู้หญิงที่อยากให้คนรักสนใจหรือโอ๋เรา

เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดคำว่ารักค่ะ เน้นการกระทำ ซึ่งต่างกับเราชอบให้เขาพูดหรือแสดงออกว่ายังสนใจเราอยู่ ภาษารักเราต่างกันมากเลยทำให้เราทะเลาะกันบ่อย จนวันนึงเราได้มีการเคลียร์ใจกัน เราตกตะกอนได้ว่าตัวเราเองรู้สึกมีความสุขที่เขาทำให้เราในสิ่งที่เราต้องการ ไม่ว่าเรื่องนั้นเขาจะรู้สึกดีหรือไม่ก็ตาม เราจะรักเขาก็ต่อเมื่อเขาทำในสิ่งที่เราต้องการได้ ขณะเดียวกันเรากลับรู้สึกหงุดหงิดกับการกระทำบางอย่าง หรือตัวตนบางอย่างของเขาที่เราไม่ชอบเอาสะเลย กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เขารักเรามากขึ้น

เขาพูดเสมอว่าเขายอมรับได้ไม่ว่าเราเป็นแบบไหนเขาพยามที่จะเข้าใจตัวตนของเรา เขาไม่อยากไปเจอคนอื่นที่ดีกว่าเราหรอก เขาอยากให้เราดีขึ้นและมีเขาคอยอยู่เคียงข้าง นั่นแหละคำบอกรักของเขาที่ไม่มีคำว่ารัก เขาเป็นคนมีอีโก้สูงมากค่ะ แต่กลับยอมเรา ประโยคนี้ทำให้เรากลับมาทบทวนตัวเองว่าเราไม่เคยเปลี่ยนเพื่อเขาเลย ทั้งที่เขายอมเราขนาดนี้ 

วันๆเราเอาแต่คิดแค่ว่าทำไมเขาถึงไม่สนใจเรา เวลาเราน้อยใจทำไมถึงไม่โอ๋เราบ้าง ทำไมถึงไม่พูดแบบนั้น ทำไมถึงไม่ทำแบบนี้ ล้วนแต่เป็นความต้องการของเรา จนเราลืมไปเลยว่าและความต้องการของเขาล่ะ เราไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าเขาต้องการอะไร

ตอนนี้เราเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาแล้วค่ะ อาจจะไม่มาก แต่มันก็ทำให้ความสัมพันธ์มันดีขึ้นได้จริงๆเราคิดแค่ว่าวันนี้เราจะพูดแต่เรื่องดีๆ ทำยังไงเขาถึงจะมีความสุข 

เราอยากให้ทุกคนที่กำลังเจอปัญหานี้ในความสัมพันธ์ลองเปิดใจพูดคุยถึงปัญหาเพื่อแก้ไขปัญหาไปด้วยกันนะคะ ความสัมพันธ์ที่ดีถ้าจะไปกันรอดต้องปรับกันทั้งสองฝ่ายแล้วเราจะไม่เหนื่อยเกินไป

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ