อับราฮัม ลิงคอล์น ไม่ได้เก่งแค่การเมือง แต่เคยเป็นนักมวยปล้ำระดับตำนาน

ก่อนจะเป็นประธานาธิบดีผู้เปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา เขาเคยล้มคู่ต่อสู้มาแล้วนับร้อยคน

ถ้าพูดถึง อับราฮัม ลิงคอล์น ภาพที่หลายคนนึกถึงคงเป็นชายร่างสูง สวมหมวกทรงสูง มีเคราเป็นเอกลักษณ์ และเป็นผู้นำที่ประกาศเลิกทาสในสหรัฐอเมริกา แต่มีอีกด้านหนึ่งของชีวิตที่ชวนอึ้งไม่แพ้เรื่องการเมือง เพราะก่อนก้าวเข้าสู่เส้นทางนักกฎหมายและนักการเมือง เขาเป็นคนที่ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังและฝีมือการต่อสู้แบบมวยปล้ำพื้นบ้าน ซึ่งได้รับความนิยมมากในอเมริกายุคนั้น

ในช่วงวัยหนุ่ม ลิงคอล์นอาศัยอยู่แถบรัฐอิลลินอยส์ งานที่ทำในเวลานั้นต้องใช้แรงแทบทั้งวัน ไม่ว่าจะเป็นการผ่าฟืน ขนของ หรือทำงานกลางแจ้ง ทำให้ร่างกายแข็งแรงผิดกับภาพนักการเมืองที่หลายคนคุ้นเคย ความสูงเกือบ 193 เซนติเมตร ประกอบกับแขนขายาวและกำลังมหาศาล ทำให้เขากลายเป็นคู่ต่อสู้ที่ใครก็ไม่อยากเจอในการแข่งขันมวยปล้ำตามงานชุมชน

กีฬายอดฮิตของคนอเมริกันในยุคนั้น

มวยปล้ำที่ลิงคอล์นเล่นไม่ใช่มวยปล้ำโชว์แบบในโทรทัศน์ปัจจุบัน แต่เป็นการประลองกำลังจริง กติกาค่อนข้างเรียบง่าย เป้าหมายคือทำให้คู่ต่อสู้เสียหลักหรือล้มลง การแข่งขันลักษณะนี้มักจัดขึ้นตามงานเทศกาลหรือการรวมตัวของชาวเมือง ผู้ที่ชนะบ่อยจะได้รับการยกย่องว่าเป็นคนแข็งแกร่งที่สุดในพื้นที่

เรื่องเล่าที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือเหตุการณ์ที่ลิงคอล์นต้องเผชิญหน้ากับหัวหน้ากลุ่มวัยรุ่นจอมกร่างในละแวกนั้น หลายคนคิดว่าเขาจะเสียเปรียบ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ลิงคอล์นสามารถเอาชนะได้อย่างเด็ดขาด จนทำให้คนที่เคยคิดจะหาเรื่องกลับยอมรับในฝีมือ และชื่อเสียงของเขาก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

ชื่อเสียงเรื่องความแข็งแกร่ง สร้างความน่าเชื่อถือให้เขาตั้งแต่ยังไม่เข้าสู่การเมือง

ถึงอย่างนั้น สิ่งที่นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นตรงกันคือ ลิงคอล์นมีชื่อเสียงในฐานะนักมวยปล้ำฝีมือดีจริง ความสามารถด้านนี้ถึงขั้นทำให้เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศมวยปล้ำแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาในฐานะบุคคลผู้มีคุณูปการต่อวงการ

สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าพละกำลัง คือบุคลิกของลิงคอล์น เขาไม่ได้อาศัยความแข็งแรงไปข่มเหงคนอื่น ตรงกันข้าม หลายเรื่องเล่าระบุว่าเขาพยายามหลีกเลี่ยงการใช้กำลังหากไม่จำเป็น และเมื่อชนะการแข่งขันก็มักให้เกียรติคู่ต่อสู้อยู่เสมอ นิสัยแบบนี้ทำให้เขาได้รับความเคารพจากผู้คน ไม่ใช่เพียงเพราะชนะการปล้ำ แต่เพราะความซื่อตรงและความยุติธรรมที่แสดงออกในการใช้ชีวิต

จากนักสู้สู่ผู้นำประเทศ

เมื่อมองย้อนกลับไป ความสำเร็จของลิงคอล์นไม่ได้เกิดจากกำลังเพียงอย่างเดียว เขาพัฒนาตัวเองจากคนทำงานใช้แรง มาเป็นนักกฎหมาย นักพูด และนักการเมืองที่มีบทบาทสำคัญที่สุดคนหนึ่งของโลก ความอดทนที่สร้างจากชีวิตวัยหนุ่ม รวมถึงความกล้าที่เคยใช้บนลานมวยปล้ำ กลายเป็นพื้นฐานสำคัญในการรับมือกับสงครามกลางเมืองและการตัดสินใจครั้งใหญ่ของประเทศ

เรื่องราวนี้จึงเป็นอีกมุมที่ทำให้เห็นว่า บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ไม่ได้มีเพียงภาพลักษณ์ที่เราคุ้นตาเท่านั้น เบื้องหลังชายผู้กล่าวสุนทรพจน์อันทรงพลัง เคยเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับการยอมรับว่าแข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งในยุคของเขา และนั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้ชื่อของอับราฮัม ลิงคอล์น ยังคงถูกพูดถึงมาจนถึงทุกวันนี้