ทำไมต้องเรียก"ขนมจีน" ทั้งๆ ที่คนไทยเป็นคนทำ

คำว่า "ขนมจีน" ไม่ได้เป็นของหวาน และไม่ได้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน แต่ข้อสันนิษฐานที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุด คือเพี้ยนมาจาก "ภาษามอญ"

1. ที่มาของคำว่า "ขนมจีน"  เดิมทีอาหารชนิดนี้เป็นของชาวมอญ เรียกว่า "คนอมจิน" (หรือ ขนอมจิน) เมื่อคนไทยนำมาเรียก จึงออกเสียงเพี้ยนกลายเป็น "ขนมจีน" ในที่สุด

ความหมายตามรากภาษามอญ:

คนอม (คะนอม): หมายถึง การจับกันเป็นกลุ่ม/ก้อน หรืออาหารที่ทำจากแป้ง

จิน: หมายถึง สุก หรือการทำให้สุกด้วยการต้ม พอนำมารวมกัน "คนอมจิน" จึงมีความหมายว่า แป้งที่นำมาจับเป็นก้อนแล้วทำให้สุก ซึ่งตรงกับกรรมวิธีการทำเส้นขนมจีน

2. ชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่น        เนื่องจากแต่ละภูมิภาคมีวัฒนธรรมภาษาต่างกัน ขนมจีนจึงมีชื่อเรียกที่สะท้อนถึงกรรมวิธีและลักษณะของเส้นแตกต่างกันไป: ภาค ชื่อที่ใช้เรียก ที่มา ความหมาย

ภาคกลาง  ภาคใต้ ขนมจีน  หนมจีน เพี้ยนมาจาก "คนอมจิน" ของมอญ

ภาคเหนือ ขนมเส้น   ข้าวเส้น เรียกตรงตัวตามลักษณะแป้งที่จับตัวเป็นเส้นๆ

ภาคอีสาน ข้าวปุ้น มาจากลักษณะการกดแป้งให้ออกมาเป็นเส้น หรือกระบวนการปั้น  พุ่งเส้น