ขนม "ลืมกลืน" ขนมไทยชื่อแปลก ที่อร่อยจนหลายคนสงสัย...ทำไมถึงได้ชื่อนี้?

ขนม "ลืมกลืน" ขนมไทยชื่อแปลก ที่อร่อยจนหลายคนสงสัย...ทำไมถึงได้ชื่อนี้?

ประเทศไทยมีขนมโบราณอยู่มากมาย หลายชนิดมีชื่อที่ไพเราะ บางชนิดก็มีชื่อชวนสงสัย แต่หนึ่งในชื่อที่ทำให้หลายคนสะดุดหูมากที่สุด คงหนีไม่พ้น "ขนมลืมกลืน" เพราะแค่ได้ยินก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า ขนมอะไรถึงทำให้ "ลืมกลืน" ได้จริงหรือ?

ที่น่าสนใจคือ ชื่อขนมชนิดนี้ไม่ได้มีคำอธิบายเดียว แต่มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาสองแนวทางที่ตีความไปคนละทิศทางกันเลยครับ

ขนมลืมกลืน ทำจากอะไร?

ขนมลืมกลืนเป็นขนมไทยโบราณที่ทำไม่ยาก แต่ต้องอาศัยความพิถีพิถันในการกวนให้ได้ความข้นและความเนียนกำลังดี วัตถุดิบหลักประกอบด้วย

• แป้งถั่วเขียว
• กะทิสด
• น้ำตาลทราย
• เกลือเล็กน้อย
• น้ำลอยดอกมะลิ (ช่วยเพิ่มกลิ่นหอมแบบขนมไทยโบราณ)

เมื่อนำส่วนผสมทั้งหมดมากวนด้วยไฟอ่อนอย่างต่อเนื่อง จะได้เนื้อขนมที่มีความเนียน เงางาม และนุ่มละมุน ก่อนนำไปหยอดใส่ถ้วย แล้วปิดหน้าด้วยกะทิเค็มมัน โรยด้วยถั่วเขียวซีกคั่ว เพิ่มทั้งกลิ่นหอมและความกรุบเล็ก ๆ ทำให้รสชาติกลมกล่อมมากขึ้น

ทำไมถึงเรียกว่า "ลืมกลืน"? สองเรื่องเล่าที่ตีความตรงข้ามกัน

เสน่ห์ของขนมชนิดนี้อยู่ที่เนื้อสัมผัสที่นุ่มละเอียด เมื่อรับประทานจะละลายในปากอย่างช้า ๆ ผสมกับความหอมมันของกะทิและความหวานกำลังดี แต่เมื่อพูดถึงที่มาของชื่อ กลับมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาที่ไม่ตรงกันอยู่ 2 แนวทาง

แนวทางแรก: อร่อยจนอยากละเลียดรสชาติอยู่ในปากนาน ๆ เหมือนไม่อยากกลืนลงคอ จึงเรียกว่า "ลืมกลืน" ในความหมายว่าอร่อยจนลืมตัว

แนวทางที่สอง: เพราะเนื้อขนมนุ่มลื่นมาก เคี้ยวและกลืนง่ายเป็นพิเศษ จนแทบไม่ทันรู้ตัวว่ากลืนไปแล้ว จึงเรียกว่า "ลืมกลืน" ในความหมายตรงข้าม คือกลืนง่ายจนลืมไปเลยว่ากำลังกลืนอยู่

ทั้งสองแนวทางยังไม่มีข้อสรุปที่ฟันธงได้ว่าแบบไหนคือที่มาจริง จึงต้องมองว่าเป็นเรื่องเล่าที่สืบทอดกันมามากกว่าข้อเท็จจริงตายตัว

ไม่ว่าจะเชื่อแนวทางไหน สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกันคือ ขนมชนิดนี้มีเนื้อสัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์จริง ๆ จนทำให้คนโบราณอยากตั้งชื่อล้อกับความรู้สึกตอนกินไว้แบบนี้

ขนมไทยที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์

ปัจจุบัน ขนมลืมกลืนอาจไม่ได้พบเห็นได้ง่ายเหมือนในอดีต เพราะต้องใช้เวลาและความประณีตในการทำ แต่ก็ยังมีร้านขนมไทยและชุมชนหลายแห่งที่ช่วยสืบสานสูตรดั้งเดิมเอาไว้ ทำให้คนรุ่นใหม่ยังมีโอกาสได้ลิ้มลองรสชาติของขนมไทยโบราณชนิดนี้

หากมีโอกาสได้พบขนมลืมกลืนตามตลาดโบราณ งานวัด หรืองานเทศกาลต่าง ๆ ลองชิมสักครั้ง แล้วอาจจะตัดสินใจได้เองว่าคุณเชื่อที่มาของชื่อแบบไหนมากกว่ากัน ระหว่าง "อร่อยจนลืมกลืน" หรือ "นุ่มจนกลืนโดยไม่รู้ตัว"

แล้วคุณล่ะครับ เคยกินขนมลืมกลืนไหม? และคิดว่าที่มาของชื่อควรเป็นแบบไหนมากกว่ากัน ลองมาคอมเมนต์แลกเปลี่ยนกันได้เลย