เทศกาลปาแป้งสาลีแห่งกรีซ วันที่ทั้งเมืองกลายเป็นสนามรบสีขาวสุดครึกครื้น

ใครเดินผ่านเมืองนี้ในวันจัดงาน มีโอกาสขาวทั้งตัวภายในไม่กี่วินาที

ทุกปี ก่อนเข้าสู่ช่วงถือศีลอดของคริสต์ศาสนานิกายออร์โธดอกซ์ เมืองชายฝั่งเล็ก ๆ ชื่อ Galaxidi ของประเทศกรีซ จะเปลี่ยนจากเมืองสงบที่เต็มไปด้วยบ้านเรือนริมทะเล กลายเป็นสนามรบขนาดใหญ่ที่ไม่มีอาวุธร้ายแรง มีเพียงถุงแป้งสาลีจำนวนมหาศาลซึ่งถูกผสมสีสดใสแล้วขว้างใส่กันอย่างสนุกสนาน จนถนน อาคาร รถยนต์ และผู้คนถูกปกคลุมด้วยฝุ่นแป้งหลากสีไปทั่วทั้งเมือง

ต้นกำเนิดที่เล่าต่อกันมาหลายชั่วอายุคน

แม้จะไม่มีหลักฐานที่ยืนยันจุดเริ่มต้นอย่างแน่ชัด แต่เรื่องเล่าที่ได้รับความนิยมกล่าวว่า ประเพณีนี้มีมาตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ในยุคที่กรีซอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน ชาวเมืองต้องการเฉลิมฉลองเทศกาลคาร์นิวัลก่อนเข้าสู่ช่วงถือศีลอด แต่การสวมหน้ากากและการละเล่นหลายอย่างถูกจำกัด ผู้คนจึงนำแป้งที่หาได้ง่ายมาใช้แทนการละเล่นรูปแบบเดิม ก่อนจะค่อย ๆ พัฒนาเป็นการปาแป้งอย่างเต็มรูปแบบจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของเมือง

จากแป้งทำขนม กลายเป็นสัญลักษณ์ของความสนุกที่คนทั้งเมืองรอคอย

เมื่อถึงวันงาน ผู้ร่วมเทศกาลจำนวนมากจะสวมชุดป้องกัน แว่นตา และผ้าคลุมหน้า เพราะทุกคนรู้ดีว่าไม่มีใครสามารถรักษาเสื้อผ้าให้สะอาดได้ ผู้เข้าร่วมแบ่งกลุ่มกันตามถนนและลานกว้าง ก่อนเริ่มสงครามปาแป้งที่ดำเนินต่อเนื่องหลายชั่วโมง เสียงหัวเราะดังแข่งกับเสียงดนตรี ขณะที่กลุ่มควันแป้งสีฟ้า สีชมพู สีเหลือง และสีม่วงลอยคลุ้งปกคลุมไปทั่วบริเวณ

แป้งที่ใช้ในปัจจุบันส่วนใหญ่ถูกผสมสีเพื่อเพิ่มความสวยงามให้กับบรรยากาศ แม้ภาพที่เห็นจะดูวุ่นวาย แต่ชาวเมืองมีการจัดเตรียมพื้นที่และทำความสะอาดหลังงานอย่างเป็นระบบ นักท่องเที่ยวที่ตั้งใจเดินทางมาร่วมงานก็มักเตรียมเสื้อผ้าเก่าและอุปกรณ์ป้องกันดวงตาไว้ล่วงหน้า เพราะไม่มีใครรอดจากการถูกปาแป้งกลับไปได้

ทั้งเมืองมีส่วนร่วม ไม่ใช่แค่การละเล่นของนักท่องเที่ยว

สิ่งที่ทำให้เทศกาลนี้แตกต่างจากงานคาร์นิวัลหลายแห่ง คือคนในท้องถิ่นเป็นหัวใจสำคัญของงาน บ้าน ร้านค้า ร้านอาหาร และชุมชนต่างตกแต่งเมืองเพื่อรองรับผู้มาเยือน หลายครอบครัวร่วมจัดกิจกรรมต่อเนื่องทั้งการร้องเพลง การเต้นรำ และการรับประทานอาหารพื้นเมือง ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นมากกว่าการแข่งขันว่าใครจะปาแป้งได้มากที่สุด

ภาพถ่ายจากงานนี้มักสร้างความประทับใจ เพราะทั้งเมืองดูเหมือนถูกเคลือบด้วยหมอกสี ผู้คนแทบแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ทุกคนหัวเราะและเล่นสนุกโดยไม่สนใจอายุหรืออาชีพ ชั่วขณะหนึ่งทุกคนมีสถานะเท่าเทียมกันภายใต้ชั้นแป้งที่ปกคลุมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

เมืองเล็ก ๆ ริมทะเลแห่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า บางครั้งวัตถุดิบธรรมดาอย่างแป้งสาลี ก็สามารถสร้างเทศกาลที่ผู้คนจากทั่วโลกอยากมาสัมผัสด้วยตัวเองสักครั้ง