เหตุแห่งชีวิต

เรื่องธรรม เป็นเรื่องของ พลังคิด ที่ละเอียด แบบไม่มีที่สุด จะเปลี่ยนแปลง เกิดดับฉับฉับไวกว่าแสง แรงเร็วกว่า พริบตา จึงเป็นเรื่องธรรมดา ที่มีใจประกอบร่วม ซึ่งไม่ใช่เรื่องธรรมชาติ ที่ขาดใจดูแล

ผู้ที่ใส่ใจขยันสังเกต ระลึกรู้ใจตั้งมั่น แล้วระลึกรู้ทันเหตุจะคิดดับ เท่านั้นที่จะเข้าใจฉลาดทุกเรื่อง เข้าถึงและเข้าทำได้สำเร็จ

แต่ส่วนมาก ผู้ที่หลงยึดคิด รู้ไม่ทันเหตุ จะคิดดับ จะพากันนำมา เพียงเพื่อเถียง ทะเลาะก่อกฏร้าย ทำลายคุณวิเศษกัน จึงเป็นเหตุการกระทำร้าย อย่างมหาศาล ที่พวกสันดาลชั่วร้าย บำเพ็ญกัน

มันจึงเป็นเหตุร้าย ของมหาภัย พิบัติสงคราม โรคร้าย ไฟน้ำดินลม มาถล่มทำลายล้างโลก ให้สลายกลายเป็นฝุ่น จนพื้นที่ตั้งแห่งโลกตรงนี้ไม่มี แม้แต่สัตว์นรก ยังต้องย้ายไปอยู่ ที่นรกจักรวาลอื่นอยู่

รวมแล้ว เกิดจากเหตุธรรม พลังคิด แบบไม่มีที่สุดทั้งสิ้น

เราทั้งหลาย จึงไม่ควรประมาท จงอยู่กับการระลึกรู้ทันเหตุ จะคิดดับกันเอาไว้ ทุกลมหายใจ จะเข้าดับ จะออกดับ ให้ทันกับ ทุกขณะคิด ของต้นกลางสุด แห่งปัจจุบัน อันละเอียด ลึกซึ้ง วิจิตพิจสดาล ที่จะเห็นกันได้ ด้วยสติปัญญาเท่านั้น

จะได้ไม่พากัน ก่อเวรภัยร้าย ทำลายล้างกัน มันจะได้อยู่กันแบบผาสุข และได้สุขสวยรวยฉลาด ไม่ประมาท ไม่ขาดดี ไม่ขาดแคลน มีเงินใช้ และมีของกิน ในที่ ทุกสถาน

สาธุรู้ทัน คุ้มกันโลก และหมู่สัตว์ ให้ปอดภัยร้าย