การเหยียดคนอื่นทำให้คุณดูสูงขึ้นหรือแค่ประจานปมด้อยตัวเอง?

การเหยียดคนอื่นทำให้คุณดูสูงขึ้นหรือแค่ประจานปมด้อยตัวเอง?

การเหยียดคนอื่นมันทำให้คุณดูสูงส่งขึ้นจริงๆหรือ?
แค่ประจานความปมด้อยอันน่าสมเพชในใจคุณกันแน่?
เลิกโทษคนอื่นหรืออ้างว่าโลกนี้ไม่เป็นใจเสียที
เพราะความจริงอันน่ากระอักกระอ่วนใจก็คือ

ถ้าคุณมีดีจริง ป่านนี้คุณคงบินไปได้ไกลกว่านี้ตั้งนานแล้ว
ไม่ต้องมานั่งทำใหญ่โตบนหัวคนที่เขาเอ็นดูคุณแบบนี้หรอก
ที่ชีวิตยังจมปลักอยู่กับที่ มันไม่ใช่เพราะใครกลั่นแกล้ง
แต่เป็นเพราะ "สันดานของตัวคุณเอง" ล้วนๆ! หรือเปล่า?

การเคารพเฉพาะคนมีอำนาจ
การยิ้มประจบเฉพาะคนที่มีผลประโยชน์
แต่กลับหยาบคายใส่ผู้น้อย
และใช้ความหวังดีของคนที่รักเรามาเป็นบันไดเหยียบขึ้นไป
มันไม่ต่างอะไรกับการ "ขายตัวตนเพื่อแลกกับอีโก้จอมปลอม"

การที่คุณฉวยโอกาสจากคนที่ยอมก้มใส่รองเท้าให้ด้วยความเมตตา
การถ่ายรูปโชว์เท้าเหยียดหยามเพื่อกดหัวคนอื่นลงไป
มันคือการเสแสร้งระดับหน้าหนาสุดๆเลยนะ คุณไม่รู้สึกบ้างเลยจริงหรือ?
ยิ่งคุณพยายามดึงคนอื่นให้ต่ำลงมากเท่าไหร่
คุณก็ยิ่งประจานความแร้นแค้นทางจิตใจของตัวเองให้โลกเห็นชัดขึ้นเท่านั้น

ในขณะที่คุณกำลังหลงผิดคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล
วิ่งตามแสงไฟและคำชมจอมปลอม
คุณเคยหันกลับมามอง "คนที่รักและให้เกียรติคุณจริงๆ" บ้างไหม?
คนที่ดีจริงและมีคุณค่าในตัวเอง เขาจะไม่เคยลดคุณค่าของใคร
เพราะเขารู้ดีว่าตำแหน่งและอำนาจเป็นแค่เปลือกชั่วคราว

แต่ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เป็นของทุกคนเท่ากัน
คนที่ไม่ดูถูกคนต่ำกว่าย่อมไม่หลงตัวเมื่ออยู่สูง
แต่สำหรับคุณกลับหันหลังให้มิตรภาพที่บริสุทธิ์
เพียงเพื่อแลกกับรูปถ่ายเอาชนะคนอื่นไปวันๆ

สุดท้ายแล้ว 'ศักดิ์ศรี' และ 'คุณค่า' ในชีวิต
ไม่ได้วัดกันที่จำนวนคนที่คุณข่มได้หรือภาพถ่ายที่คุณใช้กดหัวใคร
แต่อยู่ที่ว่าในวันที่ทุกคนที่เคยรักคุณเขาเดินจากไปจนหมด
คุณจะยังกล้ามองตัวเองในกระจก แล้วบอกว่า
"ฉันภูมิใจในชีวิตที่ไร้หัวใจแบบนี้" ได้จริงๆ หรือ?