ใจเฉาๆของแม่เลี้ยงเดี่ยว

เราเคยอ่อนแอเป็นผู้หญิงที่จิตตกเพราะโดนสามีทำร้ายรหัสพกขนาดทั้งที่เรายอมทุกอย่างจนเราสุดทนแล้วเราถึงได้ปล่อยมือได้เดินแยกทางออกมาเลี้ยงลูกคนเดียวอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียวมาตลอดหลายสิบปีเลี้ยงลูกจนโตเป็นผู้เป็นคนแต่ลูกก็ไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่เราหวังไว้ความรักของเราพังทลายเราอยู่มาตลอดระยะเวลา 10 กว่าปีเราเหมือนคนอกหักอยู่ตลอดเวลาไม่เคยได้การได้รับความรักจากใครแม้แต่จากโลกหรือคนในครอบครัวหรือคนที่จะเข้ามาในชีวิตมันเหมือนหัวใจแห้งเฉาต้นไม้ที่แห้งเห*่ยวไม่ได้รับน้ำไม่ได้เติมน้ำลดลงไปหัวใจไม่ฟูฟ่องเป็นอาการแบบซึมเศร้าเหมือนเราอกหักอยู่ตลอดเวลาและในครั้งหนึ่งเมื่อเราไม่คิดที่จะรักใครหัวใจเราได้ปิดไว้มานานแสนนานแค่มีใจแบบเชยชมมีใจแบบดีใจนิดๆหน่อยๆในการพบเห็นมีความรู้สึกดีนิดๆหน่อยๆแต่ไม่เคยคิดจะมีใครและครอบครองใครมันเป็นการสบายใจอย่างหนึ่งบางทีความรักมันก็ทำให้เราเป็นทุกข์นะมันไม่ใช่ว่าจะมีความสุขตลอดเพราะในเมื่อครั้งหนึ่งเราได้เดินหลงไปในหิวของคนที่มีครอบครัวอยู่แล้วเขาเข้ามาในชีวิตเราทำไมทำให้เราเจ็บเจ็บตัวไม่เท่าไหร่เจ็บใจ

อีกมันเสียความรู้สึกคนเราถ้าไม่คิดจะรักกันไม่คิดจะชอบกันไม่มีใจให้กันก็อย่าให้ความหวังใครเราสามารถรับสถานะได้ขอให้พูดจากันตรงๆตั้งแต่ทีแรกตกลงกันว่าสถานะเราจะคบกันแบบไหนอยู่กันแบบไหนไม่ใช่พูดให้ความหวังต่างๆนานาเหมือนกันหลอกลวงการกระทำที่ไม่ซื่อตรงสุดท้ายแล้วเรากลายมาเป็นฝ่ายผิดมาเป็นฝ่ายซื้อมาเป็นฝ่ายง้อความผิดขึ้นอยู่กับเราทั้งหมดทั้งที่เขาเองเป็นคนไม่รู้จักพอมากๆได้ไปทั่วถ้าคิดว่าจะรักสนุกแต่ไม่ผูกพันเธอก็ควรจะบอกเราไม่ใช่ว่ารักได้แต่อย่าครอบครองมันคนละเรื่องคนละอย่างกันผู้ชายบางคนคิดยังไงกับเรื่องแบบนี้เราอยากเข้าใจเหมือนกันว่าความคิดของแต่ละคนคิดเหมือนกันไหมอาการของผู้ชายแต่ละคนเป็นแบบนี้ไหมบางคนรักจริงรักเดียวใจเดียวกับการที่รักสนุกแต่ไม่ผูกพันเป็นผู้หญิงไปเรื่อยๆทั้งที่ตัวเองมีครอบครัวมีเมียอยู่แล้วแต่เมียก็ไม่ได้สนใจให้เรื่องความสัมพันธ์ในการมีเพศเลยปล่อยผัวได้สะดวกสบายแต่ผู้ชายรู้บ้างไหมกับผู้หญิงบางคนที่เขามีใจรักผูกพันมันรู้สึกยังไงถ้าคิดจะเข้ามาเล่นๆก็ควรที่จะบอกตั้งแต่ตอนนั้นอย่าให้ความสัมพันธ์มันลึกซึ้งไปกว่านั้นมันจะได้จบกันไปแบบง่ายๆไม่ได้ค้างคาใจเป็นมิตรภาพที่ดีต่อไปอาจจะคุยต่อในสถานะอะไรก็ตาม