ย้อนรอย "หน่วย 731" ฝันร้ายไร้มนุษยธรรมและการทดลองมนุษย์ของกองทัพญี่ปุ่น

หน่วย 731 (Unit 731) คือศูนย์วิจัยและพัฒนาอาวุธชีวภาพลับของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ตั้งขึ้นที่เมืองฮาร์บิน เขตแมนจูกัว (ประเทศจีนในปัจจุบัน) เบื้องหน้าอ้างว่าเป็นหน่วยป้องกันโรคและทำความสะอาดน้ำ แต่เบื้องหลังคือสถานที่ทดลองทางวิทยาศาสตร์และเวชศาสตร์ที่โหดร้ายและไร้มนุษยธรรมที่สุดแห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก

นำโดย พลโท ชิโร อิชิอิ

ปฏิบัติการทั้งหมดดำเนินไปภายใต้การมองเหยื่อทดลอง ซึ่งเป็นชาวจีน รัสเซีย เกาหลี และเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ว่าไม่ใช่คน แต่ถูกเรียกว่า "มารูตะ" ที่แปลว่า "ท่อนไม้" เพื่อลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์และทำให้ผู้ทดลองทำทารุณกรรมได้โดยไร้ความรู้สึกผิด

ตัวอย่างการทดลองที่ไร้ความปรานี

1. การผ่าตัดมนุษย์ขณะยังมีชีวิต (Vivisection)

นักวิจัยทำการผ่าตัดเปิดร่างกายเหยื่อเพื่อใส่อวัยวะ ตัดต่ออวัยวะ หรือศึกษาระบบภายในขณะที่เหยื่อยังมีสติ โดยไม่ใช้ยาสลบแม้แต่น้อย เนื่องจากผู้ทดลองอ้างว่ายาสลบจะส่งผลต่อระบบการทำงานของร่างกาย ทำให้ข้อมูลและสถิติจากการทดลองคลาดเคลื่อน

2. การทดลองหิมะกัดและการฟื้นฟูเนื้อเยื่อ (Frostbite Experiments)

เจ้าหน้าที่พาเหยื่อไปยืนกลางแจ้งในสภาพอากาศติดลบมากกว่า -20 องศาเซลเซียส แล้วใช้น้ำเย็นราดตามแขนขาจนอวัยวะนั้นแข็งเจิ่งเป็นน้ำแข็ง หลังจากนั้นจะใช้วัตถุแข็งตีตามข้อต่อเพื่อดูว่าเนื้อเยื่อแตกหักหรือไม่ ก่อนจะนำเหยื่อมาทดลองวิธีละลายน้ำแข็งแบบต่างๆ เช่น ใช้น้ำร้อนลวก เพื่อบันทึกว่าผิวหนังและเนื้อเยื่อเน่าเปื่อยหรือหลุดลอกอย่างไร

3. การฉีดเชื้อโรคและอาวุธชีวภาพ

เหยื่อจำนวนมากถูกบังคับให้รับเชื้อโรคร้ายแรงเข้าสู่ร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นกาฬโรค แอนแทรกซ์ อหิวาตกโรค ไข้ไทฟอยด์ หรือซิฟิลิส ทั้งจากการฉีดเข้าเส้นเลือด โดยตรง การปนเปื้อนในอาหารและน้ำดื่ม หรือการปล่อยหมัดติดเชื้อกาฬโรคให้กัด เพื่อศึกษารายละเอียดระยะเวลาการฟักตัวและการออกฤทธิ์ของโรค

4. การทดลองเกี่ยวกับแรงดันและสภาพแวดล้อมสุดขั้ว

ผู้ทดลองนำเหยื่อเข้าไปไว้ในห้องจำลองสภาพแวดล้อม แล้วทำการลดแรงดันอากาศลงอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างสภาพสุญญากาศ จนกระทั่งอวัยวะภายในและลูกตาของเหยื่อหลุดทะลักออกมา นอกจากนี้ยังมีการนำเหยื่อเข้าเครื่องเหวี่ยงความเร็วสูงจนกระทั่งเสียชีวิตเพื่อศึกษาผลกระทบของแรงเหวี่ยงต่อร่างกาย

5. การทดลองทดสอบอาวุธปืนและระเบิด

เหยื่อถูกนำไปผูกติดกับเสาในระยะต่างๆ แล้วทำการจุดระเบิดเซรามิกบรรจุเชื้อโรค ระเบิดเพลิง หรือใช้ปืนฉีดไฟเผาใส่เหยื่อโดยตรง เพื่อวัดรัศมีทำลายล้าง บันทึกลักษณะบาดแผล และประเมินประสิทธิภาพของอาวุธชนิดต่างๆ

จุดจบและการแลกเปลี่ยนข้อมูลหลังสงคราม

เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามในปี ค.ศ. 1945 อาคาร สถานที่ และหลักฐานหลายอย่างถูกสั่งให้ทำลาย รวมถึงเหยื่อที่ยังเหลือรอดถูกสังหารทั้งหมดเพื่อปิดปาก

หลังจบสงคราม ชิโร อิชิอิ และทีมนักวิจัยหลักของหน่วย 731 กลับไม่เคยถูกดำเนินคดีในฐานะอาชญากรสงคราม เนื่องจากสหรัฐอเมริกาได้ทำข้อตกลงลับ มอบความคุ้มครองและนิรโทษกรรมให้แก่ทีมงานทุกคน เพื่อแลกกับข้อมูล บันทึกทางการแพทย์ และผลการทดลองในมนุษย์ทั้งหมดที่หน่วย 731 เก็บรวบรวมไว้ตลอดช่วงสงคราม