เทคนิคถนอมสายชาร์จด้วยสปริงปากกาที่หลายคนคุ้นตา

เชื่อว่าหลายคนน่าจะเคยเจอปัญหาสายชาร์จมือถือที่ใช้อยู่ดีๆ ดันมางอหรือขาดตรงช่วงโคนสาย ทำให้ยางหุ้มลอกจนเห็นสายไฟด้านใน บางคนก็ต้องยอมควักเงินซื้อสายใหม่ราคาหลักร้อยหลักพัน บางคนก็สรรหาวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้า หนึ่งในไอเทมยอดฮิตที่มักจะถูกหยิบมาพูด

ถึงเสมอคือการเอาสปริงจากปากกาลูกลื่นที่ไม่ใช้แล้ว มาดัดเอามาพันรอบโคนสายชาร์จเพื่อช่วยพยุงไม่ให้มันหักงอเกินไป หลายคนมองว่าเป็นไอเดียที่ยอดเยี่ยมเพราะเป็นการรีไซเคิลของใกล้ตัวมาใช้ให้เกิดประโยชน์แถมยังช่วยเซฟเงินในกระเป๋าได้จริง การนำสปริงไปพัน

รอบโคนสายชาร์จที่มักจะหักงอบ่อยๆ จะช่วยจำกัดรัศมีการงอของสายไม่ให้ทำมุมหักศอกจนเกินไป ทำให้ลวดทองแดงด้านในไม่ขาดง่ายเหมือนตอนที่ปล่อยทิ้งไว้เปล่าๆ สำหรับคนที่ชอบจุกจิกซ่อมแซมอะไรเองเป็นตุเป็นตะ วิธีนี้ถือเป็นความสนุกอย่างหนึ่งที่ได้ลงมือทำเอง

และผลลัพธ์ที่ได้ก็ดูเข้าท่าไม่น้อยเมื่อเทียบกับของราคาแพงที่ขายกันทั่วไปตามท้องตลาด แต่อีกมุมหนึ่งก็มีคนที่ตั้งข้อสงสัยเหมือนกันว่าการเอาโลหะอย่างสปริงเข้าไปพันแนบกับสายชาร์จแบบนั้นมันจะปลอดภัยจริงหรือเปล่า บางคนกังวลว่าหากสายชาร์จมีการรั่วหรือ

เกิดความร้อนสะสมแล้วตัวสปริงที่เป็นโลหะจะกลายเป็นสื่อนำไฟฟ้าที่สร้างปัญหาให้มากกว่าเดิมหรือเปล่า เรื่องนี้จึงกลายเป็นที่ถกเถียงกันมาตลอดว่าถ้าวันหนึ่งสปริงมันเกิดบาดสายไฟจนพลาสติกหุ้มฉีกขาดขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่กว่าเดิมไหม อีกทั้งบางความเห็นก็

มองว่ามันดูไม่ค่อยสวยงามแถมยังเพิ่มน้ำหนักให้สายชาร์จดูเทอะทะขึ้นไปอีก บางคนถึงกับบอกว่าถ้าอยากถนอมสายจริงๆ ให้ใช้ที่ถนอมสายชาร์จที่เป็นพลาสติกอ่อนหรือซิลิโคนสำเร็จรูปน่าจะปลอดภัยและดูเรียบร้อยกว่า ไม่ต้องกลัวเรื่องสนิมหรือการบาดของสปริง ทุกวัน

นี้เราจึงเห็นได้ชัดว่ามีสองกลุ่มใหญ่ๆ กลุ่มหนึ่งคือสายประหยัดเน้นของใกล้ตัวซึ่งคุ้นเคยกับการดัดแปลงสปริงปากกามานาน รู้จังหวะการพัน รู้ระยะห่างที่พอดี และมีความสุขกับการใช้งานแบบนั้นต่อไป กับอีกกลุ่มที่เน้นความสวยงามและมองเรื่องความปลอดภัยเป็น

หลัก จึงหันไปพึ่งพาอุปกรณ์เสริมที่มีวางขายทั่วไปให้เข้าชุดกับสายชาร์จ การหยิบยกเรื่องนี้มาคุยกันไม่ใช่เพื่อหาข้อสรุปว่าวิธีไหนดีที่สุด แต่เป็นเรื่องน่าสนใจที่เห็นว่าคนเรามีแนวคิดในการจัดการกับปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันที่แตกต่างกันออกไป

ไม่ว่าใครจะเลือกใช้วิธีไหนต่างก็มีจุดประสงค์เดียวกันคืออยากให้สายชาร์จคู่ใจอยู่กับเราไปได้นานที่สุด และสุดท้ายทุกอย่างก็คงขึ้นอยู่กับการใช้งานของแต่ละคนว่าสะดวกใจที่จะรับความเสี่ยงหรือความพอใจในรูปแบบไหนมากกว่ากัน