ความเชื่อเรื่องงดเผาศพในวันศุกร์ที่คุณอาจไม่เคยรู้มาก่อน

เคยสังเกตไหมว่าเวลาเราวางแผนกำหนดการงานศพ หรือไปร่วมพิธีฌาปนกิจ มักจะมีการเลี่ยงไม่ทำในวันศุกร์ด้วยเหตุผลบางประการ หลายคนอาจจะเคยได้ยินคำบอกเล่าจากผู้ใหญ่ในบ้านหรือคนเฒ่าคนแก่แถวละแวกวัดว่า วัน

ศุกร์เป็นวันแห่งความสุข การจัดงานศพหรือการเผาศพซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีความโศกเศร้าจึงถือเป็นการไม่สมควรที่จะกระทำในวันนี้ หลายคนอาจมองว่าเป็นเพียงความเชื่อที่สืบต่อกันมา แต่เมื่อมองให้ลึกไปถึง

ภูมิปัญญาแฝงที่ซ่อนอยู่ เราจะพบว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องของโชคลางเสียทีเดียว แต่มันยังมีมิติของการให้ความสำคัญกับจิตใจของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วย หลักการคิดแบบคนโบราณ มักจะใช้ธรรมชาติเป็นตัวตั้งต้น

วันศุกร์ถูกเปรียบเทียบว่าเป็นดั่งวันแห่งการเริ่มต้นของความรื่นเริงหรรษา หรือวันที่จะเข้าสู่ช่วงพักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งสัปดาห์ ในทางโหราศาสตร์และความเชื่อไทย วันศุกร์ถือเป็นวันที่มีพลัง

ของความร่มเย็นเป็นสุข ความอุดมสมบูรณ์ และเป็นวันที่ผู้คนมักจะเฉลิมฉลอง การที่เราเลือกจัดงานที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกอย่างงานเผาศพลงในวันนี้ จึงถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ไปขัดกับพลังงานความสุขของวันนั้น

นอกจากเรื่องพลังงานแล้ว หากเราลองพิจารณาในเชิงสังคม การเลือกจัดงานให้ตรงวันศุกร์อาจส่งผลต่อความรู้สึกของผู้ร่วมงานได้ด้วย ในสมัยก่อนที่วิถีชีวิตคนไทยอิงอยู่กับวัดเป็นศูนย์กลาง การเผาศพหรือกิจกรรม

ทางศาสนาที่เกี่ยวกับการสูญเสีย หากจัดในวันที่ผู้คนกำลังมีความรู้สึกผ่อนคลายหรือต้องการความเบิกบาน อาจทำให้บรรยากาศของความเศร้าโศกดูไม่เหมาะสมกับพลังงานโดยรวมของชุมชน อีกทั้งคนโบราณยังเชื่อว่าการ

ทำกิจกรรมประเภทนี้ในวันศุกร์อาจจะนำพาความไม่สบายใจมาสู่ครอบครัวของผู้เสียชีวิตในระยะยาว เพราะความเศร้าอาจะไปกักขังพลังแห่งความสุขที่ควรจะเกิดขึ้นในบ้าน แม้ว่าในสังคมยุคนี้ กาลเวลาจะเปลี่ยนไปมาก

แล้ว หลายครอบครัวไม่ได้ยึดติดกับหลักเกณฑ์นี้หากจำเป็นต้องจัดพิธีตามความสะดวกของเจ้าภาพหรือตามฤกษ์ที่กำหนดโดยพระสงฆ์ แต่การที่ความเชื่อนี้ยังคงได้รับการพูดถึงอยู่เสมอ ก็ทำให้เราได้หยุดคิดทบทวน

เกี่ยวกับความละเอียดอ่อนของจิตใจคนไทยที่มีต่อความตายและการมีชีวิตอยู่ ความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่คือส่วนหนึ่งของวัฏจักรที่ต้องมีการให้เกียรติและเลือกเวลาที่เหมาะสมเพื่อให้ทุกฝ่ายผ่านพ้นความโศก

เศร้าไปได้อย่างราบรื่นที่สุด การเว้นวรรควันศุกร์ไว้ให้สำหรับความสุขเบิกบาน จึงเป็นอีกหนึ่งกุศโลบายที่เตือนใจให้เรารู้จักแบ่งแยกช่วงเวลาแห่งทุกข์และช่วงเวลาแห่งการเห็นคุณค่าของชีวิตอย่างสมดุล ไม่

ว่าความเชื่อนี้จะเป็นเพียงการตีความหรือเป็นภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมาผ่านกาลเวลา สิ่งสำคัญที่สุดคือการจัดงานด้วยความรัก ความเคารพ และความตั้งใจดีเพื่อส่งดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับให้ไปสู่ภพภูมิที่ดี

ที่สุดตามที่เราปรารถนา ซึ่งนั่นก็ถือเป็นการทำหน้าที่ของคนเป็นให้ดีที่สุดแล้ว