ทำไม "สหภาพโซเวียต" ที่ยิ่งใหญ่ กลับล่มสลายลงได้

การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเอ็ดถือเป็นเหตุการณ์สําคัญที่สุดเหตุการณ์หนึ่งของศตวรรษที่ยี่สิบและเป็นการเปลี่ยนผ่านที่สั่นสะเทือนระเบียบโลกขั้วอํานาจเดิมโดยสิ้นเชิง

( สหภาพโซเวียตคืออะไร? https://board.postjung.com/781989 )

หลายคนอาจมองว่าเป็นเพราะความพ่ายแพ้ในสงครามเย็นหรือการแข่งขันทางทหารกับสหรัฐอเมริกาเพียงอย่างเดียว

แต่ในความเป็นจริงแล้วปัจจัยเบื้องหลังมีความซับซ้อนและสะสมมาอย่างยาวนานนับสิบปี

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นชั่วข้ามคืน หากแต่เกิดจากปัญหาเชิงโครงสร้างที่หยั่งรากลึกตั้งแต่วิกฤตเศรษฐกิจภายในประเทศเอง

ปัญหาใหญ่ที่สุดประการหนึ่งคือระบบเศรษฐกิจแบบสั่งการจากศูนย์กลางที่ขาดประสิทธิภาพ

ระบบนี้เน้นการผลิตสินค้าหนักและอาวุธยุทโธปกรณ์เป็นหลักจนละเลยความต้องการพื้นฐานของประชาชน สินค้าอุปโภคบริโภคทั่วไปขาดแคลนอย่างหนัก

ทําให้ประชาชนต้องเข้าคิวรอซื้อขนมปังหรือของใช้ในชีวิตประจําวันเป็นเวลานาน

ความไม่สมดุลนี้สร้างความไม่พอใจให้กับสังคมอย่างเงียบเชียบแต่ต่อเนื่อง ผสมโรงไปกับค่าใช้จ่ายทางการทหารที่มหาศาลจากการแข่งขันสะสมอาวุธนิวเคลียร์กับชาติตะวันตก

ทําให้งบประมาณของรัฐที่ควรจะนํามาหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจกลับต้องถูกเทไปกับการรักษาอํานาจทางการทหารจนหมดสิ้น นอกเหนือจากเรื่องปากท้องแล้ว

นโยบายกลาสนอสต์หรือการเปิดกว้างทางการเมืองที่มิคาอิล

กอร์บาชอฟพยายามผลักดันในช่วงท้ายกลับกลายเป็นดาบสองคม แทนที่จะช่วยปฏิรูปสถานการณ์ให้ดีขึ้น

การเปิดให้ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์การทํางานของรัฐบาลได้มากขึ้นกลับกลายเป็นการเปิดช่องให้ความโกรธแค้นที่สะสมมานานระเบิดออกมา

แรงกระเพื่อมจากนโยบายนี้อนุญาตให้กลุ่มชาตินิยมในรัฐต่างๆ ของสหภาพเริ่มเรียกร้องเอกราชและต้องการแยกตัวออกจากการปกครองของมอสโก

ความเป็นปึกแผ่นที่เคยถูกควบคุมด้วยอํานาจเผด็จการเบ็ดเสร็จเริ่มแตกร้าว

เมื่อแต่ละรัฐตระหนักว่าการอยู่ภายใต้สหภาพโซเวียตทําให้อนาคตของพวกเขาไม่รุ่งเรืองเท่าที่ควร

อีกปัจจัยที่ไม่อาจมองข้ามคือภาวะคอร์รัปชันในระบบราชการชนชั้นนําหรือที่รู้จักกันในชื่อนอมินคลาทูราที่ผูกขาดสิทธิประโยชน์ต่างๆ ไว้กับพวกพ้อง สร้างความเหลื่อมล้ําอย่างมหาศาลระหว่างกลุ่มผู้มีอํานาจกับคนทํางานทั่วไป สิ่งเหล่านี้ทําให้ศรัทธาของประชาชนที่มีต่ออุดมการณ์คอมมิวนิสต์ค่อยๆ

เลือนหายไปจนหมดสิ้น

เมื่อผู้นําตัดสินใจใช้นโยบายปฏิรูปภายใต้อํานาจที่สั่นคลอนไปแล้ว ระบบที่เคยดูเหมือนไม่มีวันล้มกลับพังทลายลงเหมือนโดมิโนทีละตัว

การล่มสลายครั้งนี้จึงมิใช่แค่เรื่องของกองทัพหรือการเมืองระหว่างประเทศ

แต่เป็นความพ่ายแพ้ของระบบการจัดการที่ขาดความยืดหยุ่นและล้มเหลวในการปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

และเหตุการณ์นี้ก็ยังคงเป็นบทเรียนสําคัญให้กับนักรัฐศาสตร์ทั่วโลกได้ศึกษามาจนถึงทุกวันนี้