ไม่ลบหลู่ก็อย่าเชื่อ

ตั้งแต่เด็ก

เราได้ยินประโยคนี้บ่อยมาก

"ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่"

เวลามีใครเล่าเรื่องบ้านร้าง

เรื่องคนเห็นเงา

เรื่องเลขทะเบียนที่ให้โชค

เรื่องน้ำมนต์ เรื่องของขลัง

เรื่องที่หาคำอธิบายไม่ได้

ประโยคนี้จะโผล่ขึ้นมาเสมอ

เหมือนเป็นบทสรุป...ที่ไม่มีใครกล้าถามต่อ

แล้ววันหนึ่ง พอเราลองสลับคำดูเล่น ๆ

"ไม่ลบหลู่ก็อย่าเชื่อ"

แปลกดี...พอสลับกัน

ความหมายกลับเปลี่ยนไปทั้งประโยค

เราอยู่ในยุคที่...

การเชื่ออะไรสักอย่าง...ง่ายกว่าที่เคย

คลิปยาวไม่ถึงนาที

ทำให้คนเชื่อได้ทั้งประเทศ

ข้อความที่ขึ้นต้นว่า

"เรื่องนี้เกิดกับญาติของเพื่อน"

เดินทางเร็วกว่าแสง

รูปภาพหนึ่งรูป

กลายเป็นหลักฐาน

ทั้งที่เจ้าของรูปยังไม่รู้ตัว

และทุกครั้งที่มีคนถามว่า

"จริงหรือ"

มักจะมีเสียงหนึ่งตอบกลับว่า

"ไม่ลบหลู่ไว้ก่อนดีกว่า"

เหมือนคำว่า "ไม่ลบหลู่"

กลายเป็นใบอนุญาต

ให้ความเชื่อเดินผ่านเหตุผล

โดยไม่ต้องแสดงบัตรใดไว้ตรวจสอบ

เราเคารพทุกความศรัทธา

เพราะความศรัทธา

เป็นพื้นที่ส่วนตัวของแต่ละคน

บางคนสบายใจเมื่อพนมมือ

บางคนสบายใจเมื่อสวดมนต์

บางคนสบายใจเมื่อพกเครื่องราง

และบางคน...สบายใจเมื่อเชื่อในวิทยาศาสตร์

ทุกแบบย่อมมีพื้นที่ของมัน

ตราบใดที่ไม่ทำร้ายใคร

แต่สิ่งที่ฉันรู้สึกว่า

ควรระวังมากกว่าเรื่องลี้ลับ

คือการเชื่อทุกอย่าง

เพียงเพราะกลัวว่าจะถูกมองว่า "ลบหลู่"

เราแชร์...เพราะกลัว

เราทำตาม...เพราะกลัว

เราส่งต่อ...เพราะกลัว

สุดท้าย...ความกลัว

กลับทำหน้าที่แทนเหตุผล

ทั้งที่สองสิ่งนี้...ไม่เคยเป็นเพื่อนกัน

บางเรื่อง...ใช้หัวใจรับฟัง

บางเรื่อง...ใช้สมองไตร่ตรอง

และหลายเรื่อง...ใช้ทั้งสองอย่างพร้อมกัน

นั่นต่างหาก คือความงดงามของการเป็นมนุษย์

เราเชื่อว่า...

การตั้งคำถาม

ไม่ได้ทำให้ความศรัทธาเล็กลง

เหมือนกับการใช้เหตุผล

ก็ไม่ได้ทำให้ความเคารพหายไป

เราสามารถยกมือไหว้

พร้อมกับเปิดใจหาคำอธิบายได้

เราสามารถให้เกียรติ

โดยไม่จำเป็นต้องเชื่อทุกคำพูด

เพราะความเคารพ

กับความงมงาย

มีเส้นบาง ๆ คั่นอยู่

และเส้นนั้น

ชื่อว่า "สติ"

วันนี้...ถ้ามีใครถามเราว่า

ประโยคไหนถูก

ฉันคงตอบว่า

"ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่"

ยังคงเป็นประโยคที่งดงาม

แต่ในโลกที่ข้อมูล

เดินเร็วกว่าความจริง

ฉันก็อยากเติมอีกประโยคหนึ่งไว้ข้าง ๆ

เอาไว้เตือนตัวเอง

"ไม่ลบหลู่ก็อย่าเชื่อ"

เพราะความเคารพ

ควรเดินเคียงกับเหตุผล

และความเชื่อทุกอย่าง

ก็ควรผ่านการเคาะประตูที่ชื่อว่า "สติ" เสมอ