จากกระสุนนัดเดียวสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งที่เปลี่ยนโฉมหน้าประวัติศาสตร์

หลายคนคงเคยตั้งคําถามว่าเหตุการณ์ลอบสังหารเพียงคนเดียวจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามขนาดใหญ่ที่คร่าชีวิตผู้คนไปหลายล้านคนได้อย่างไร เรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นในวันที่

28 มิถุนายน ค.ศ.

1914 ณ เมืองซาราเยโว

ประเทศบอสเนีย เมื่ออาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์ รัชทายาทแห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ถูกลอบปลงพระชนม์โดย กาฟรีโล ปรินซีป

สมาชิกกลุ่มชาตินิยมชาวเซอร์เบียเหตุการณ์ดูเหมือนเป็นความขัดแย้งระดับภูมิภาค

แต่ทําไมถึงลุกลามใหญ่โตได้ขนาดนั้น ต้องเข้าใจก่อนว่าในเวลานั้น ยุโรปเปรียบเสมือนถังดินปืนที่รอเวลาจุดชนวนอยู่แล้ว

ประเทศมหาอํานาจต่างมีระบบพันธมิตรที่ซับซ้อนและเคร่งครัด ออสเตรีย-

ฮังการีเองมองว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะจัดการกับอิทธิพลของเซอร์เบียในแถบบอลข่าน จึงรีบประกาศสงครามกับเซอร์เบียในทันที

การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ได้รับฟังการทูตหรือการประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้นเมื่อออสเตรีย-ฮังการีขยับตัว

พันธมิตรอย่างเยอรมนีก็ให้การสนับสนุนเต็มที่ ยิ่งไปกว่านั้น เซอร์เบียเองก็มีรัสเซียเป็นผู้คุ้มครอง เมื่อออสเตรียประกาศสงคราม รัสเซียจึงระดมพลเพื่อปกป้องเซอร์เบีย

เมื่อรัสเซียเคลื่อนไหว

เยอรมนีซึ่งมีพันธมิตรกับออสเตรียก็ไม่นิ่งเฉย ตัดสินใจประกาศสงครามกับรัสเซียและฝรั่งเศสที่จับมือเป็นพันธมิตรกันอยู่

การที่ฝรั่งเศสโดนดึงเข้ามาเกี่ยวข้องทําให้เยอรมนีจําเป็นต้องบุกผ่านเบลเยียมที่เป็นกลางเพื่อโจมตีฝรั่งเศส การละเมิดความเป็นกลางของเบลเยียมนี้เองที่ดึงให้อังกฤษ

ซึ่งมีข้อตกลงคุ้มครองเบลเยียมกระโจนเข้าสู่สงครามในที่สุดกลายเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้

ระบบพันธมิตรที่สร้างมาเพื่อป้องกันการรุกรานกลับกลายเป็นกับดักที่ดึงทุกประเทศให้ลงไปในหลุมดําของสงครามโดยอัตโนมัติ

ทุกรัฐบาลในตอนนั้นต่างเชื่อว่าสงครามจะมีระยะเวลาสั้นและคุ้มค่าที่จะเสี่ยง

แต่ความเป็นจริงคืออาวุธสมัยใหม่รวมถึงยุทธวิธีทางทหารที่ล้าหลังกลับเปลี่ยนสถานการณ์ให้กลายเป็นกลียุคที่กินเวลายาวนานถึงสี่ปี

เหตุการณ์ลอบสังหารจึงไม่ใช่แค่การฆาตกรรมบุคคลระดับสูง

แต่เป็นการเปิดฉากยุคสมัยใหม่ที่ทําลายล้างระเบียบโลกเดิมจนสิ้นซากและทิ้งร่องรอยความสูญเสียที่โลกไม่มีวันลืมได้เลย