เปิดที่มาการจับมือทักทายเริ่มขึ้นตั้งแต่สมัยโบราณ

การจับมือกลายเป็นกริยาท่าทางที่แพร่หลายมากที่สุดทั่วโลกเมื่อต้องพบเจอหน้าค่าตากันหรือเพื่อยืนยันข้อตกลงต่างๆ แต่หลายคนอาจไม่เคยฉุกคิดว่าท่าทางเรียบง่ายนี้มีที่มา

อย่างไร

ตั้งแต่ยุคสมัยที่มนุษย์ยังต้องระแวดระวังภัยจากเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเองในทุกย่างก้าว การจับมือมีจุดประสงค์หลักที่ห่างไกลจากคําว่ามิตรไมตรีอย่างที่เห็นในทุกวันนี้

หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งที่แสดงถึงการจับมือปรากฏอยู่ในแผ่นจารึกที่พบในดินแดนเมโสโปเตเมีย ย้อนกลับไปได้ไกลถึงประมาณศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล

ภาพสลักดังกล่าวแสดงให้เห็นกษัตริย์อัสซีเรียผู้ครองพละกําลังในการทรงอํานาจกําลังจับมือกับกษัตริย์แห่งบาบิโลน เพื่อเป็นการยืนยันพันธสัญญาและแสดงความเป็นมิตรต่อหน้าเทพเจ้าในยุคนั้นการจับมือถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองเพื่อแสดงถึงความเท่าเทียมและการสร้างพันธมิตรที่มั่นคงมากกว่าแค่การกล่าวทักทายทั่วไป

เมื่อหันกลับมาดูในยุคสมัยกรีกโบราณ การยื่นมือขวาออกมาจับกันเป็นสิ่งที่นิยมทํากันอย่างแพร่หลาย ไม่ใช่เพียงเพราะความชื่นชอบส่วนตัว แต่เป็นวิธีการพิสูจน์ความจริงใจที่

ทําได้รวดเร็วที่สุด

การยื่นมือขวาซึ่งมักเป็นมือหลักที่ใช้ถืออาวุธเปรียบเสมือนการแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่าเราไม่มีอาวุธซ่อนอยู่ และเป็นการยื่นมือเพื่อประกาศว่าเรามาอย่างสันติ เป้าหมายหลักคือการลดความระแวงของอีกฝ่ายให้น้อยลง

การเขย่ามือขึ้นลงในลักษณะที่หลายคนทํากันจนชินในยุคนี้ ว่ากันว่ามีจุดประสงค์เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าคู่สนทนาไม่ได้ซ่อนอาวุธมีคมจําพวกมีดสั้นเอาไว้ในแขนเสื้ออีกด้วย หาก

เขย่ามือแล้วไม่มีวัตถุแข็งร่วงหล่นลงมา

นั่นแสดงว่าต่างฝ่ายต่างไว้วางใจได้

แนวคิดเรื่องการแสดงออกถึงความไม่มีอาวุธนี้ยังคงถูกส่งต่อมายังยุคกลางของยุโรป ซึ่งเป็นยุคที่การเผชิญหน้ากันด้วยอาวุธเกิดขึ้นเป็นประจํา

การยื่นมือขวาที่ปราศจากอาวุธกลายเป็นสัญลักษณ์สากลที่ถูกยอมรับในเกือบทุกวัฒนธรรม การกระทํานี้ไม่ใช่แค่การทักทาย แต่เป็นรูปแบบหนึ่งของการสื่อสารแบบไร้วาจาที่ส่งสัญญาณ

ความปลอดภัยให้แก่กันและกัน เมื่อเวลาผ่านไป

กาลเวลาขัดเกลาความหมายของการจับมือให้เปลี่ยนจากท่าทางป้องกันตัว กลายมาเป็นท่าทางแห่งการให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน

จนกระทั่งในศตวรรษที่ 17 กลุ่มนิกายเควกเกอร์ในประเทศอังกฤษเป็นผู้ที่นําการจับมือมาใช้เป็นรูปแบบของการทักทายที่เป็นทางการและแพร่หลายมากขึ้น พวกเขามองว่าการถอดหมวกหรือ

การก้มศีรษะเป็นการแสดงออกที่ดูแบ่งชนชั้นเกินไป

การจับมือจึงเป็นทางเลือกที่ดูเท่าเทียมและดูเป็นกันเองมากกว่า ก่อนที่จะถูกเผยแพร่กระจายไปทั่วโลกผ่านทางการค้าขายและการเดินทางระหว่างประเทศจนกลายเป็นธรรมเนียมมาตรฐาน

สากลที่เราคุ้นเคยและปฏิบัติกันมาจนถึงทุกวันนี้

จากอุบายในการป้องกันตัวกลายเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ ประวัติศาสตร์ของการจับมือจึงเป็นเครื่องเตือนใจที่น่าสนใจว่า พฤติกรรมมนุษย์มักมีวิวัฒนาการที่ซับซ้อนและมีที่มาที่

คาดไม่ถึงเสมอ