ทําไมจังหวัดตากที่มีพื้นที่กว้างใหญ่กลับมีประชากรเบาบาง

จังหวัดตากถือเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความน่าสนใจบนแผนที่ประเทศไทยเป็นอย่างมาก ด้วยตําแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ทอดตัวยาวตามแนวชายแดนไทยพม่าเป็นระยะทางไกลกว่าสี่ร้อยกิโลเมตร ทําให้พื้นที่นี้มีขนาดใหญ่เป็นลําดับต้นๆ ของประเทศ แต่เมื่อตรวจสอบจากข้อมูลสถิติจํานวนประชากรกลับพบว่าความหนาแน่นไม่ได้

สูงตามขนาดของพื้นที่ กลับกลายเป็นจังหวัดที่มีตัวเลขประชากรค่อนข้างเบาบางเมื่อเปรียบเทียบกับจังหวัดในพื้นที่ภาคกลางหรือเขตเมืองใหญ่ สาเหตุที่สําคัญที่สุดประการแรกคือลักษณะทางกายภาพของพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงซับซ้อนและป่าดิบชื้น พื้นที่ราบที่เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐานและทําการเกษตรขนาดใหญ่มี

อยู่อย่างจํากัด ซึ่งการอยู่อาศัยในเขตเทือกเขาสูงนั้นมีความลําบาก ทั้งในแง่ของการคมนาคมขนส่ง การจัดสรรระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานให้เข้าถึงแต่ละครัวเรือนเป็นไปได้ยากและมีต้นทุนสูงเกินกว่าที่ทรัพยากรท้องถิ่นจะรองรับได้ง่ายๆ ประชากรส่วนใหญ่จึงกระจุกตัวอยู่เพียงบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ําหรือเมืองหลัก

เท่านั้น ขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ยังคงสภาพป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติซึ่งกฎหมายควบคุมพื้นที่ไว้อย่างเข้มงวด ยิ่งไปกว่านั้นบริบทของจังหวัดตากยังเกี่ยวข้องกับเขตแดนระหว่างประเทศ การเป็นพื้นที่ติดชายแดนยาวนั้นส่งผลให้การเข้ามาจับจองอาศัยหรือการทําเกษตรแปลงใหญ่ทําได้ไม่ง่ายเหมือน

พื้นที่ในเขตเศรษฐกิจพิเศษตอนใน การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อรองรับการขยายตัวของเมืองใหญ่จึงไม่สามารถทําได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากต้องพิจารณาข้อจํากัดด้านความมั่นคงและมาตรการผังเมืองที่ต้องสอดคล้องกับสภาพภูมิประเทศที่ค่อนข้างทุรกันดาร การเดินทางติดต่อนอกเขตอําเภอหลักแต่ละแห่งมักต้องใช้เวลาเดิน

ทางนานผ่านเส้นทางคดเคี้ยวตามไหล่เขา ซึ่งกลายเป็นปัจจัยหลักที่จํากัดการขยายตัวของการตั้งถิ่นฐาน เมื่อโอกาสในการทํางานและสิ่งอํานวยความสะดวกไม่กระจายตัวออกไปนอกเขตเมือง ประชากรในวัยแรงงานจึงมีแนวโน้มที่จะย้ายเข้าสู่ศูนย์กลางความเจริญมากกว่าการจับจองพื้นที่ทําการเกษตรในเขตห่างไกล แม้พื้นที่ตากจะ

มีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ มีแหล่งน้ําและป่าไม้ที่สวยงาม แต่ข้อจํากัดเรื่องสภาพพื้นที่ที่ดุดันบวกกับระยะทางที่ห่างไกลจากศูนย์กลางทางเศรษฐกิจทําให้การเติบโตของจํานวนประชากรเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป พื้นที่เหล่านี้จึงคงความเป็นธรรมชาติเอาไว้ได้มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย การคงอยู่ของ

จํานวนประชากรที่น้อยกว่าพื้นที่คือเหตุผลที่ทําให้จังหวัดนี้ยังคงมีวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งมองในมุมหนึ่งคือเสน่ห์ที่หาไม่ได้จากเมืองใหญ่อื่นๆ เป็นตัวเลือกสําหรับผู้คนที่มองหาความเงียบสงบและการคงอยู่ของป่าไม้ที่ยั่งยืนมากกว่าการขยายความเป็นปูนคอนกรีตเข้ามาแทนที่ทั้งหมด