ไขข้อข้องใจทําไมปุ่ม F และ J ต้องมีรอยนูน

เคยสังเกตกันบ้างไหมเวลาที่เรากดคีย์บอร์ดแล้วเผลอเอานิ้วไปสัมผัสโดนปุ่ม F และ J ทีไร จะรู้สึกได้ถึงติ่งเล็กๆ หรือรอยนูนที่นูนขึ้นมาจากพื้นผิวปุ่มแบบแปลกประหลาด

หลายคนอาจจะคิดว่าเป็นจุดตําหนิจากการผลิตหรือเป็นรอยที่ใช้งานมานานจนสึก แต่ความจริงแล้วรอยนูนบนปุ่มทั้งสองตัวนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่อย่างใด

หากแต่เป็นการออกแบบที่มีจุดประสงค์สําคัญมากสําหรับคนที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นประจํา โดยเฉพาะคนที่ฝึกพิมพ์สัมผัสหรือพิมพ์ดีดมาอย่างช่ําชอง

ต้อง นิ้วชี้ข้างซ้ายควรจะอยู่ที่ปุ่ม F

และนิ้วชี้ข้างขวาควรจะอยู่ที่ปุ่ม J การที่ปุ่มสองปุ่มนี้มีรอยนูนขึ้นมา ทําให้คนพิมพ์ไม่ต้องคอยก้มมองหน้าจอหรือมองแป้นพิมพ์บ่อยๆ เพียงแค่ใช้นิ้วเขี่ยสัมผัสก็รับรู้ได้

ทันทีว่านิ้วมือวางถูกตําแหน่งเริ่มต้นแล้ว

ถ้านิ้วชี้สัมผัสเจอปุ่มนูนแสดงว่าทุกอย่างพร้อมที่จะพิมพ์ต่อได้ทันทีโดยไม่ต้องละสายตาจากจอ สิ่งนี้ช่วยประหยัดเวลาและลดโอกาสในการพิมพ์ผิดพลาดได้มหาศาล ยิ่งถ้าเป็นคนที่ต้องพิมพ์เอกสารจํานวนมากหรือเขียนโปรแกรม

การวางมือในตําแหน่งที่ถูกต้องตั้งแต่ต้นจะช่วยให้การพิมพ์ไหลลื่นเป็นธรรมชาติเหมือนมืออาชีพเลยทีเดียว ใครที่พยายามฝึกพิมพ์สัมผัสลองก้มลงวางมือแล้วสัมผัสดูจะพบว่ามันช่วยได้มากจริงๆ

แม้เทคโนโลยีคีย์บอร์ดจะเปลี่ยนไปมากจากสมัยเครื่องพิมพ์ดีดโบราณมาสู่ยุคคีย์บอร์ดกลไกหรือคีย์บอร์ดแบนๆ สําหรับโน้ตบุ๊ก แต่ฟีเจอร์รอยนูนบนปุ่ม F และ J ก็ยังคงถูกรักษาไว้อย่างเหนียวแน่น

เพราะมันกลายเป็นมาตรฐานสากลที่จําเป็นต้องมีสําหรับการใช้งานแบบสัมผัสโดยไม่ต้องมอง การออกแบบที่ดูเรียบง่ายแต่ชาญฉลาดนี้แสดงให้เห็นว่าผู้สร้างคีย์บอร์ดรุ่นแรกๆ ใส่ใจราย

ละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทํางานของมนุษย์อย่างแท้จริง รอยนูนเล็กๆ นี้เปลี่ยนโลกของการพิมพ์ไปอย่างสิ้นเชิงจากที่ต้องมองแป้นสลับกับจอไปมา กลายเป็นการพิมพ์แบบอาศัยความจํา

ของกล้ามเนื้อที่แม่นยํา

ทุกวันนี้หากขาดจุดนําสายตาเล็กๆ บนปุ่ม F และ J ไป เราอาจจะสับสนและลําบากในการหาตําแหน่งวางนิ้วทุกครั้งที่เริ่มงานใหม่เลยก็ว่าได้ นับว่าเป็นรายละเอียดเล็กน้อยที่เปลี่ยน

ความเคยชินคนทํางานทั่วโลกไปตลอดกาลจริงๆ