“เกย์กึง” คืออะไร? ทำความเข้าใจคำสแลงในกลุ่ม LGBTQ+

“เกย์กึง” คืออะไร? ทำความเข้าใจคำสแลงในกลุ่ม LGBTQ+

ในสังคมไทยมีคำสแลงเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศเกิดขึ้นอยู่เสมอ หนึ่งในคำที่หลายคนอาจเคยได้ยินคือ “เกย์กึง” แต่คำนี้หมายถึงใคร และสามารถใช้ตัดสินตัวตนหรือรสนิยมทางเพศของคนคนหนึ่งได้จริงหรือไม่

คำว่า “เกย์กึง” ไม่ใช่ศัพท์ทางวิชาการหรือคำจำแนกอัตลักษณ์ที่มีนิยามมาตรฐาน ความหมายจึงอาจแตกต่างกันไปตามยุคสมัย กลุ่มผู้ใช้ และบริบทของบทสนทนา

“เกย์กึง” หมายถึงอะไร?

ในความเข้าใจแบบสแลงไทยที่ใช้กันมา คำว่า “กึง” มักถูกอธิบายว่าเพี้ยนมาจากคำว่า “กึ่ง” ซึ่งหมายถึงการอยู่ระหว่างกลางหรือครึ่ง ๆ กลาง ๆ เมื่อนำมารวมกับคำว่า “เกย์” จึงเกิดเป็นคำว่า “เกย์กึง”

โดยทั่วไป คำนี้มักใช้เรียกเกย์ที่มีภาพลักษณ์ค่อนข้างแมน หรือไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจนตามภาพจำของสังคมว่าเป็นเกย์

พูดง่าย ๆ คือ บุคคลนั้นอาจชอบเพศเดียวกัน แต่บุคลิกภายนอก เช่น การแต่งตัว น้ำเสียง ท่าทาง หรือการใช้ชีวิต อาจดูไม่แตกต่างจากผู้ชายทั่วไป จนบางคนเรียกว่า “เกย์แมน” หรือใช้คำว่า “แอ๊บแมน” ซึ่งคำหลังอาจมีน้ำเสียงล้อเลียนหรือตัดสิน จึงควรระมัดระวังเมื่อนำไปใช้กับผู้อื่น

อย่างไรก็ตาม มีผู้ใช้ภาษาออนไลน์บางกลุ่มอธิบายที่มาหรือความหมายของคำนี้แตกต่างออกไป สะท้อนให้เห็นว่า “เกย์กึง” เป็นภาษาสแลงที่ไม่มีนิยามตายตัว และไม่ควรนำความหมายใดความหมายหนึ่งไปใช้เหมารวมทุกคน

เกิดจากภาพจำเรื่อง “เกย์แมน–เกย์สาว”

ในอดีต สังคมไทยมักแบ่งภาพของเกย์ออกเป็นหลายลักษณะ เช่น เกย์ที่ออกสาว เกย์ที่มีความเป็นชายสูง หรือเกย์ที่ดูไม่แตกต่างจากผู้ชายทั่วไป คำว่า “เกย์กึง” จึงถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายคนที่ถูกมองว่าอยู่ระหว่างภาพจำเหล่านี้

แต่การแบ่งแบบดังกล่าวเกิดจากการสังเกต ภาพลักษณ์ภายนอก มากกว่าการรับรู้ตัวตนจริงของบุคคลนั้น เพราะเราไม่สามารถรู้รสนิยมทางเพศของใครได้จากน้ำเสียง เสื้อผ้า ท่าทาง หรืออาชีพเพียงอย่างเดียว

ผู้ชายที่มีบุคลิกแมนอาจเป็นเกย์ ไบเซ็กชวล หรือรักต่างเพศก็ได้ เช่นเดียวกับผู้ชายที่มีท่าทางอ่อนโยนหรือออกสาว ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีรสนิยมทางเพศแบบใดแบบหนึ่งเสมอไป

บุคลิกกับรสนิยมทางเพศไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

สิ่งที่คนทั่วไปมักสับสนคือ การแสดงออกทางเพศสภาพ กับ รสนิยมทางเพศ ทั้งสองเรื่องมีความเกี่ยวข้องกับตัวตนของมนุษย์ แต่ไม่ได้หมายถึงสิ่งเดียวกัน

รสนิยมทางเพศเกี่ยวข้องกับแรงดึงดูดทางอารมณ์ ความรัก หรือทางเพศที่บุคคลมีต่อผู้อื่น ส่วนการแสดงออกภายนอกคือวิธีที่คนคนหนึ่งแต่งตัว พูด วางตัว หรือแสดงบุคลิกของตนเอง จึงไม่ควรคาดเดารสนิยมทางเพศจากรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว

ตัวอย่างเช่น คนที่พูดเสียงทุ้ม ชอบกีฬา และแต่งตัวเรียบง่าย ไม่ได้แปลว่าเขาต้องเป็นชายรักต่างเพศ ขณะเดียวกัน คนที่พูดจานุ่มนวลหรือชอบแต่งตัวก็ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องเป็นเกย์

ใช้คำนี้อย่างไรไม่ให้กระทบผู้อื่น

แม้คำว่า “เกย์กึง” อาจถูกใช้ในกลุ่มเพื่อนด้วยความสนุกสนานหรือใช้เรียกตัวเอง แต่เมื่อนำไปเรียกผู้อื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ได้เลือกใช้ อาจทำให้รู้สึกว่าถูกจัดประเภท ถูกล้อเลียน หรือถูกตั้งคำถามเรื่องความเป็นชาย

ก่อนใช้คำสแลงเกี่ยวกับเพศ จึงควรพิจารณาสั้น ๆ ว่า

• เจ้าตัวใช้คำนี้เรียกตัวเองหรือไม่

• ความสัมพันธ์สนิทกันมากพอหรือเปล่า

• บริบทเป็นการพูดเล่นหรือกำลังดูหมิ่น

• คำนั้นกำลังเหมารวมคนจากบุคลิกภายนอกหรือไม่

วิธีที่เหมาะสมที่สุดคือใช้คำเรียกที่บุคคลนั้นเลือกใช้กับตัวเอง หรือเรียกชื่อของเขาตามปกติ โดยไม่จำเป็นต้องติดป้ายให้ทุกคน

คำสแลงที่สะท้อนภาพจำจากยุคหนึ่ง

เมื่อสังคมเข้าใจเรื่องความหลากหลายทางเพศมากขึ้น คำว่า “เกย์กึง” จึงอาจถูกมองว่าเป็นคำสแลงจากยุคหนึ่ง มากกว่าจะเป็นคำจำแนกอัตลักษณ์ที่ชัดเจน

ในความเป็นจริง ตัวตนและรสนิยมทางเพศของมนุษย์มีรายละเอียดมากกว่าการแบ่งว่า “แมน” หรือ “ไม่แมน” สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การพยายามจัดว่าใครอยู่ในกลุ่มใด แต่คือการเคารพวิธีที่แต่ละคนนิยามตัวเอง

สรุปแล้ว “เกย์กึง” เป็นคำสแลงที่มักใช้กล่าวถึงเกย์ซึ่งถูกมองว่ามีบุคลิกอยู่ระหว่างภาพจำแบบเกย์แมนกับเกย์ออกสาว แต่คำนี้ไม่มีนิยามมาตรฐาน และไม่สามารถใช้บอกตัวตนของใครได้อย่างแม่นยำ เพราะบุคลิกภายนอกไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันรสนิยมทางเพศของบุคคล