วิธีเอาตัวรอดในป่าคืนแรกเมื่อรู้ตัวว่าหลงทางควรทําอะไรก่อน

การรู้ตัวว่าหลงป่าในช่วงเวลาที่พระอาทิตย์กําลังจะลับขอบฟ้าเป็นสถานการณ์ที่กดดันที่สุดอย่างหนึ่งของนักเดินป่า

สิ่งสําคัญที่สุดคือต้องตั้งสติให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทําได้และยอมรับความจริงว่าคืนนี้ต้องพักค้างแรมในป่า

การพยายามหาทางออกในสภาพแสงน้อยหรือความมืดเป็นความคิดที่อันตราย

เพราะความเสี่ยงในการพลัดตกที่สูงหรือการบาดเจ็บจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ดังนั้นเป้าหมายหลักในคืนแรกจึงไม่ใช่การหาทางออก

แต่คือการรักษาอุณหภูมิร่างกายและการหาที่พักที่ปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะทําได้เมื่อรู้ตัวว่าหลงทาง ให้หยุดเดินทันทีแล้วหาจุดที่ปลอดภัยไม่ไกลจากจุดที่ยืนอยู่

การอยู่ในที่โล่งหรือที่ราบเรียบใต้กลุ่มต้นไม้ใหญ่ที่มีกิ่งไม้แห้งหนาแน่นอาจช่วยป้องกันลมได้บ้าง แต่ต้องระวังเรื่องกิ่งไม้แห้งที่อาจหักลงมาทับในเวลากลางคืน

การสํารวจพื้นที่โดยรอบควรทําอย่างรอบคอบ

ไม่ควรเดินห่างจากจุดที่พบร่องรอยเดิมมากนักเพื่อไม่ให้ทีมกู้ภัยหาตัวเจอยากขึ้นเมื่อมีการค้นหาในวันถัดไป ปัจจัยหลักที่ต้องคํานึงถึงคือเรื่องความอบอุ่นของร่างกาย

การสูญเสียความร้อนเป็นสาเหตุอันดับต้นๆ

ของอันตรายในป่า สิ่งแรกที่ควรทําหากมีอุปกรณ์คือการจัดการสวมใส่เสื้อผ้าให้มิดชิดเพื่อเก็บสะสมความร้อน หากไม่มีเต็นท์หรือถุงนอน การทําที่พักชั่วคราวด้วยวัสดุธรรมชาติ

เช่น กองใบไม้แห้งหนาๆ เพื่อรองพื้น

หรือการใช้กิ่งไม้พาดพิงกับต้นไม้เป็นเพิงกันลมจะช่วยได้มาก การนอนโดยสัมผัสกับพื้นดินโดยตรงจะทําให้ร่างกายเสียความร้อนอย่างรวดเร็ว

ดังนั้นการหาเศษไม้หรือใบไม้มาปูรองพื้นให้หนาที่สุดคือหัวใจสําคัญของการนอนคืนแรก

การหาแหล่งน้ําในคืนแรกอาจไม่จําเป็นเท่ากับการรักษาร่างกายให้อุ่น หากกระหายน้ํามากควรพิจารณาดื่มเท่าที่จําเป็น

แต่ห้ามออกไปเดินหาแหล่งน้ําในความมืดโดยเด็ดขาดเพราะอาจทําให้พลัดหลงลึกเข้าไปอีก

สําหรับผู้ที่มีอุปกรณ์เช่นไฟฉายหรือนกหวีดควรเก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน หรือเมื่อได้ยินเสียงการค้นหาจากเจ้าหน้าที่เท่านั้น

การประหยัดพลังงานไฟฉายและกําลังกายเป็นเรื่องสําคัญมาก

การพยายามจุดไฟในคืนแรกหากไม่มีทักษะหรืออุปกรณ์ที่เหมาะสมอาจทําให้เสียความร้อนหรือเหนื่อยล้าเกินไป

การรักษาสภาวะจิตใจให้อยู่ในสถานะพร้อมรับฟังเสียงรอบข้างเป็นสิ่งสําคัญ ควรเงียบและตั้งใจฟังเสียงที่ผิดปกติ

เพื่อให้ทราบว่ามีสัตว์ป่าเข้ามาใกล้หรือไม่ การพูดคุยกับตัวเองเบาๆ เพื่อให้มีสติอยู่เสมอเป็นเทคนิคที่ช่วยลดความตื่นตระหนกได้เป็นอย่างดี

เมื่อผ่านคืนแรกไปได้ด้วยความปลอดภัย

การเตรียมตัวในเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อทําสัญลักษณ์ให้เป็นที่สังเกตสําหรับทีมช่วยเหลือจะเป็นภารกิจหลักต่อไป

การรู้จักรอคอยในที่ที่ปลอดภัยและไม่ตื่นตระหนกคือกลยุทธ์ที่สําคัญที่สุดในการเอาตัวรอดจนกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง