มัดรวม “กุศโลบายหลอกเด็ก” ยอดฮิตในอดีต

 

         เมื่อเราเติบโตขึ้น หลายครั้งก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก ที่มีทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และรอยน้ำตา อันเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เราเติบโตขึ้นมาเป็นตัวเราเองได้อย่างทุกวันนี้ 

         ความห่วงใยของพ่อ แม่ ปู่ย่า ตายาย ก็เช่นกัน ที่มักจะยังตราตรึงใจใครหลายคน โดยเฉพาะ “กุศโลบายหลอกเด็ก” ทั้งหลาย ที่พวกท่าน สรรหาหยิบหยกขึ้นมาใช้หลอกล่อให้เด็กซนอย่างเรากลัวเกรง ไม่กล้าฝ่าฝืน กฎ กติกา หรือ หยุดพฤติกรรมที่เสี่ยงต่อภัยอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ ยิ่งถ้าหากมีเรื่องราวของสิ่งลี้ลับแอบแฝงอยู่ในกุศโลบายเหล่านั้นด้วยแล้วหละก็ บอกเลยค่ะว่า..ปราบเด็กซนได้อยู่หมัด

 

         ในวันนี้ ผู้เขียน..จึงขอพาผู้อ่านทุกท่าน ย้อนรำลึกไปถึงความหลังในวัยเด็ก กับ “กุศโลบายหลอกเด็ก” ยอดฮิตกันค่ะ ว่าแล้วก็ไปกันเลยค่ะ

 

 

ห้ามเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืน เดี๋ยวผีจะมาบังตา หรือ เดี๋ยวผีจะมาจับไปซ่อน

ความจริง : ตอนกลางคืนมันมืด มองเห็นเส้นทางยากลำบาก อาจทำให้ตกน้ำ พลัดหลงทางกัน หรือ มีภัยอันตรายจากผู้ไม่หวังดี สัตว์มีพิษ หรือ แมลงต่างๆได้

 

ห้ามเล่นน้ำหรือนั่งห้อยขาแตะน้ำเล่นตอนกลางคืน เดี๋ยวผีพรายมาดึงขาให้ลงไปอยู่ด้วย

ความจริง : ป้องการไม่ให้เด็กๆแอบไปเล่นน้ำกันในตอนกลางคืน หรือหากแค่นั่งห้อยขาก็เป็นสาเหตุให้เด็กๆพลัดตกลงไปในน้ำได้

 

อย่านั่งทับหมอน เดี๋ยวจะเป็นฝีที่ก้น

ความจริง : หมอนเป็นของใช้สำหรับหนุนศีรษะ หากนำไปรองก้นอาจทำให้หมอนสกปรก และนำสิ่งสกปรกมาสู่ใบหน้าได้

 

นอนกินเป็นงู

ความจริง : การนอนรับประทานอาหาร อาจเป็นสาเหตุให้อาหารติดคอได้

 

ห้ามกินอาหารเหลือ เดี๋ยวพระแม่โพสพจะโกรธ

ความจริง : ปลูกฝังไม่ให้บุตรหลานกินทิ้งกินขว้าง

 

ห้ามเคาะชามข้าว เดี๋ยวผีจะมากินด้วย

ความจริง : ปลูกฝั่งเรื่องมารยาทบนโต๊ะอาหาร ที่ไม่ควรส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่น นอกจากนี้ การเคาะจานชามอาหาร อาจทำให้ภาชนะเสียหายได้

 

ห้ามกลืนเมล็ดผลไม้ลงไปเพราะเมล็ดผลไม้จะไปงอกในท้อง

ความจริง : ต้องการให้บุตรหลานเพิ่มความระมัดระวังในการรับประทานผลไม้  เพื่อป้องกันไม่ให้เมล็ดผลไม้ติดคอ ติดหลอดลม หรือ ไปตกค้างอยู่ในลำไส้ โดยเฉพาะผลไม้บางชนิดที่มีเมล็ดเยอะมากๆ เช่น แตงโม น้อยหน้า

 

ห้ามเล่นของมีคมเดี๋ยวผีหลัก

ความจริง : ป้องกันไม่ให้เด็กๆเล่นมีด หรือ ของมีคมอื่นๆ เพราะจะทำให้เกิดอันตรายได้

 

ห้ามเดินไปตรงนั้น ( มักหมายถึงที่มืดๆ) เดี๋ยวหง่าวมานะ

ความจริง : ไม่อยากให้เด็กๆเดินไปในบริเวณที่มืดเพียงลำพัง และป้องกันไม่ให้เกิดภัยอันตรายกับเด็กๆ ซึ่งเมื่อเติบโตมาหลายคนยังไม่ทราบเลยว่า หง่าว..คือตัวอะไรเนี่ย???

 

ห้ามนอนขวางทางประตูเดี๋ยวผีจะมาอำ

ความจริง : ไม่ต้องการให้นอนเกะกะขวางทางเดิน

 

ห้ามนอนตอนเย็น ( ช่วงโพล้เพล้ตะวันกำลังตกดิน ) เดี๋ยวผีมาลักพาตัวไป

ความจริง : นอนตอนเย็นกลัวว่าเมื่อถึงเวลานอนในตอนกลางคืนแล้วจะนอนไม่หลับ

 

ตอนนอนต้องห่มผ้า ไม่อย่างนั้นผีจะมาดึงขา

ความจริง : กลางคืนอากาศเย็นลง พ่อแม่ผู้ปกครองกลัวบุตรหลานจะเจ็บป่วย

 

ตอนกลางคืนหากได้ยินเสียงเรียกนอกบ้านห้ามขานรับเดี๋ยวผีจะมาเอาเราไปอยู่ด้วย

ความจริง : กลัวว่าจะมีโจรผู้ร้ายออกอุบายหลอกล่อให้เด็กๆออกไปหาในยามวิกาล

 

        ถึงแม้ว่า “กุศโลบายหลอกเด็ก” ทั้งหลายเหล่านี้ จะเกิดจากความเป็นห่วงเป็นใยที่พ่อแม่ผู้ปกครองมีต่อบุตรหลานของท่าน แต่ก็มีผลต่อสภาพจิตใจของเด็กบางคนจนเกิดเป็นปมเล็กๆอยู่ภายในใจมาจนกระทั่งเติบใหญ่เลยก็ว่าได้ หรือ แม้แต่ในบางความเชื่อ ก็ทำให้เด็กบางคนกลัวและเชื่ออย่างสนิทใจมาจนกระทั่งโตเลยก็มี

 

        ปัจจุบันพ่อแม่ผู้ปกครองยุคใหม่เริ่มปรับเปลี่ยนวิธีการดูแลบุตรหลาน เลิกใช้ “กุศโลบายหลอกเด็ก” หรือนำเรื่องราวของสิ่งลี้ลับมาสร้างความหวาดผวา แต่เปลี่ยนมาใช้หลักการและเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ มาสร้างความรู้ ความเข้าใจ กับเด็กๆที่กำลังอยู่ในวัยซุกซนมากขึ้น

 

        อ่านกันมาถึงบรรทัดนี้แล้ว..ผู้อ่านหละคะ เคยเจอ “กุศโลบายหลอกเด็ก” ข้อไหนกันบ้าง หรือ มีอะไรเพิ่มเติมมากกว่านี้มั้ย ร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้นะคะ