ประเทศที่ไม่มีแม่น้ำเลยแม้แต่สายเดียว

ประเทศที่ไม่มีแม่น้ำไหลผ่านเลยแม้แต่สายเดียวในโลกนี้มีอยู่ประมาณสิบเก้าประเทศ ซึ่งหากพิจารณาตามลักษณะทางภูมิศาสตร์จะสามารถแบ่งออกเป็นกลุ่มใหญ่ได้สามกลุ่มด้วยกัน

กลุ่มแรกคือประเทศในแถบตะวันออกกลางหรือบริเวณคาบสมุทรอาหรับ สาเหตุหลักมาจากสภาพภูมิประเทศที่เป็นทะเลทรายอันแห้งแล้ง ทำให้น้ำระเหยไปอย่างรวดเร็วจนไม่สามารถรวมตัวกันเป็นสายน้ำถาวรได้ ประเทศในกลุ่มนี้ประกอบด้วย ซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเป็นประเทศที่ไม่มีแม่น้ำที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

โอมาน เยเมน

กาตาร์

คูเวต และบาห์เรน

ทว่าในเขตทะเลทรายเหล่านี้จะมีร่องน้ำธรรมชาติที่เรียกว่า วาดิ ซึ่งจะมีน้ำไหลผ่านเฉพาะในช่วงเวลาสั้นๆ หลังเกิดฝนตกหนักเท่านั้น

กลุ่มที่สองคือประเทศที่เป็นเกาะขนาดเล็ก ดินแดนเหล่านี้มีข้อจำกัดเรื่องขนาดพื้นที่ที่เล็กเกินกว่าจะเกิดการสะสมของน้ำจนกลายเป็นระบบแม่น้ำสายยาวได้ ประเทศในกลุ่มนี้กระจายตัวอยู่ตามมหาสมุทรต่างๆ เช่น

มัลดีฟส์

มอลตา

บาฮามาส

นาอูรู

ตูวาลู

คิริบาส

หมู่เกาะมาร์แชลล์

ไมโครนีเซีย

ตองกา และซามัว

กลุ่มสุดท้ายคือนครรัฐขนาดเล็กที่มีพื้นที่จำกัดอย่างมากจนไม่มีพื้นที่ทางธรรมชาติเพียงพอสำหรับการเกิดแม่น้ำ ได้แก่ นครรัฐวาติกัน ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงโรมของประเทศอิตาลี และโมนาโก

แม้จะไม่มีแม่น้ำเป็นของตัวเอง แต่ประเทศเหล่านี้ก็มีวิธีบริหารจัดการน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคที่น่าสนใจ โดยกลุ่มประเทศในแถบตะวันออกกลางจะพึ่งพาเทคโนโลยีการกลั่นน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืดเป็นหลัก ร่วมกับการขุดเจาะน้ำบาดาลจากชั้นหินอุ้มน้ำลึกใต้ดิน ในขณะที่กลุ่มประเทศที่เป็นเกาะขนาดเล็กจะเน้นการกักเก็บน้ำฝนตามธรรมชาติและการดึงน้ำบาดาลมาเวียนใช้ในชีวิตประจำวัน