หุ่นยนต์ (Robot) มีที่มาจากคำว่า "แรงงานทาส"

        เมื่อเอ่ยถึงคำว่า หุ่นยนต์ หรือ โรบอต ภาพที่หลายคนนึกถึงมักเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัย เครื่องจักรทรงพลัง หรือผู้ช่วยอัจฉริยะที่คอยอำนวยความสะดวก แต่แท้จริงแล้วรากศัพท์ดั้งเดิมของคำนี้กลับมีที่มาที่ห่างไกลจากความหมายของนวัตกรรมอย่างสิ้นเชิง

        จุดเริ่มต้นของคำว่า Robot เกิดขึ้นจากปลายปากกาของ คาเรล ชาเปก นักเขียนบทละครชาวเช็ก ในปี 1920 เมื่อเขาต้องการชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตประดิษฐ์ในบทละครเรื่อง R.U.R. (Rossum's Universal Robots) ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโรงงานผลิตมนุษย์เทียมเพื่อมาทำงานที่น่าเบื่อ สกปรก และอันตรายแทนมนุษย์ โดยเขาได้รับคำแนะนำจาก โยเซฟ ชาเปก ผู้เป็นพี่ชายให้ใช้คำว่า Robot ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาเช็กคำว่า Robota

        คำว่า Robota มีความหมายดั้งเดิมที่สะท้อนถึงความเจ็บปวด คือ แรงงานเกณฑ์ หรือการบังคับใช้แรงงานโดยไม่สมัครใจ ซึ่งใช้เรียกขานระบบทาสติดที่ดินในยุคศักดินาที่ไพร่ต้องทำงานให้ขุนนางโดยไร้สิทธิ์ปฏิเสธและไม่ได้รับค่าตอบแทน นอกจากนี้หากสืบรากลึกลงไปในภาษาสลาวิกเก่า คำนี้ยังเชื่อมโยงกับคำว่า Rab ที่แปลว่า ทาส โดยตรง ดังนั้น ในยุคที่คำนี้ถือกำเนิดขึ้น มันจึงไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อนิยามเครื่องจักร แต่เป็นการสร้างสัญลักษณ์ของทาสยุคใหม่ที่ถูกออกแบบมาเพื่อรับใช้มนุษย์

        น่าสนใจว่าหุ่นยนต์ในบทละครต้นฉบับไม่ได้ทำจากเหล็กหรือสายไฟ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตสังเคราะห์ทางชีวภาพที่มีเลือดเนื้อเหมือนมนุษย์ทุกประการ เพียงแต่ไม่มีจิตวิญญาณและถูกกดขี่ จนกระทั่งนำไปสู่จุดจบของเรื่องที่หุ่นยนต์ลุกขึ้นก่อกบฏและกวาดล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์เพื่อทวงคืนเสรีภาพ ซึ่งเป็นคำเตือนถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้สร้างและผู้ถูกสร้างที่ยังคงถูกหยิบยกมาตั้งคำถามจนถึงปัจจุบัน

        ถึงแม้รูปลักษณ์ของหุ่นยนต์จะเปลี่ยนผ่านจากสิ่งมีชีวิตสังเคราะห์มาเป็นโลหะและวงจรไฟฟ้า แต่เจตนารมณ์หลักในการสร้างสรรค์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือการสร้างแรงงานเพื่อรองรับภารกิจ 3D (Dull, Dirty, Dangerous) หรือภารกิจที่น่าเบื่อ สกปรก และอันตรายเกินกว่ามนุษย์จะทำ ซึ่งในขณะที่เทคโนโลยีเหล่านี้กำลังก้าวล้ำไปสู่การมีความรู้สึกนึกคิดด้วยตัวเอง คำถามสำคัญที่ประวัติศาสตร์ของหุ่นยนต์ทิ้งไว้ให้เราขบคิดคือ วันหนึ่งทาสยุคดิจิทัลเหล่านี้จะลุกขึ้นมาตั้งคำถามต่อผู้สร้างเหมือนที่เคยเกิดขึ้นในบทละครเมื่อร้อยปีก่อนหรือไม่