อย่าเพิ่งประหยัดเงิน ถ้าคุณยังไม่รู้ความลับข้อนี้ จากคนที่เคยพังเพราะเก็บเงินงกๆ

อยากมาแชร์บทเรียนราคาแพงที่แลกมาด้วยความเครียด สุขภาพที่พัง และโอกาสในชีวิตที่หลุดลอยไป เพียงเพราะเชื่อคำสอนที่ว่า อยากรวยต้องรู้จักประหยัด แบบหลับหูหลับตา

ย้อนกลับไปเมื่อ 2-3 ปีก่อน ผมเป็นคนที่ งกมาก ข้าวกล่องต้องถูกที่สุด เสื้อผ้าไม่ซื้อ สังคมไม่เข้า เพื่อนชวนไปไหนปฏิเสธหมดเพราะเสียดายเงิน บัญชีธนาคารตัวเลขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ครับ ยอมรับว่าตอนนั้นฟินมาก คิดว่าตัวเองมาถูกทาง...

แต่ความจริงสะเทือนใจที่ผมเพิ่งมาตาสว่างคือ: ยิ่งประหยัดแบบ อดออม ชีวิตยิ่ง ถอยหลัง

นี่คือ 3 ความลับ หรือบทเรียน ที่ทำให้เลิกประหยัดเงินแบบผิดๆ

1. ผมประหยัดจน สุขภาพพัง แล้วต้องจ่ายคืนให้หมอทบต้นทบดอก

ผมเลือกกินแต่ของถูก อาหารแปรรูป บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้าวไข่เจียวอมน้ำมัน ผักผลไม้แทบไม่แตะ ผลลัพธ์คือวันหนึ่งร่างกายประท้วง เป็นโรคกระเพาะเรื้อรัง ขาดสารอาหาร และลงเอยด้วยการนอนโรงพยาบาล ค่ารักษาพยาบาลและค่ายาในครั้งนั้น กินเงินออมที่ผมอุตส่าห์งดมื้อกลางวันไปเกือบปีจนหมดเกลี้ยง ประหยัดค่ากินหลักสิบ แต่จ่ายค่าหมอหลักหมื่น ไม่คุ้มเลย

2. ผมประหยัดจน สูญเสียโอกาสเติบโต (Penny Wise, Pound Foolish)

มีคอร์สเรียนสเปซเชียลลิสต์ตรงสายงานราคา 5,000 บาทที่จะช่วยให้ผมอัปตำแหน่งได้ แต่ตอนนั้นเสียดายเงิน เลยเลือกที่จะไม่เรียน แล้วเอาเงินไปฝากธนาคารกินดอกเบี้ยอันน้อยนิด ผลคืออะไรควรรู้ไหม เพื่อนร่วมงานอีกคนยอมจ่ายเงินไปเรียนคอร์สนั้น ผ่านไป 6 เดือนเขามีความรู้มาปลดล็อกโปรเจกต์ใหญ่ ได้เลื่อนขั้น เงินเดือนเพิ่มขึ้นเดือนละ 15,000 บาท เงิน 5,000 ที่ประหยัดวันนั้น กลายเป็นการปิดประตูเงินแสนในอนาคตของตัวเอง

3. ประหยัดจน คอนเนกชันรอบตัวหายเกลี้ยง

การปฏิเสธปาร์ตี้หรือการไปกินข้าวกับเพื่อนร่วมงาน/เพื่อนฝูง เพื่อเซฟเงิน 300-500 บาท นานวันเข้าพวกรุ่นพี่หรือเพื่อนๆ ก็เลิกชวน พอเลิกชวน สิ่งที่หายไปไม่ใช่แค่เพื่อนครับ แต่คือ โอกาสทางธุรกิจ และ ข่าวสารในวงการ ที่เขามักจะคุยกันนอกรอบตอนกินข้าว รู้ตัวอีกทีผมกลายเป็นคนโดดเดี่ยวที่ไม่มีใครนึกถึงเวลาจ้างงานนอกหรือมีโอกาสดีๆ

สิ่งที่อยากบอกคือ:

การออมเงินเป็นเรื่องดีครับ แต่ถ้าคุณประหยัดจนเบียดเบียน ต้นทุนชีวิต ของตัวเอง ทั้งสุขภาพ ความรู้ และความสัมพันธ์ คุณไม่ได้กำลังประหยัดหรอกครับ คุณกำลัง ตัดกำลัง ตัวเองในการหาเงินที่มากกว่าเดิมในอนาคตอยู่

เปลี่ยนจาก ก้มหน้าก้มตาประหยัด มาเป็น ออมให้ถูกที่ และกล้าลงทุนกับตัวเองในเรื่องที่จำเป็น ดีกว่า

มีใครเคยมีประสบการณ์ งกจนพัง หรือเคยเจอจุดเปลี่ยนที่ทำให้เลิกประหยัดแบบเอาเป็นเอาตายบ้างไหม