ถ้าต้องเลือกกินอาหารอย่างเดียวตลอดชีวิต อาหารแบบไหนที่ยังทำให้เรากินได้เรื่อยๆ

เคยลองถามตัวเองเล่น ๆ ไหมว่า ถ้าวันหนึ่งมีข้อจำกัดแปลก ๆ ให้เลือกกินอาหารได้เพียงอย่างเดียวไปตลอดชีวิต เราจะเลือกอะไร หลายคนอาจตอบทันทีว่าเอาเมนูโปรดไว้ก่อน บางคนคิดถึงของหวาน บางคนเลือกอาหารง่าย ๆ ที่กินตอนเด็ก เพราะอาหารบางอย่างไม่ได้มีแค่เรื่องรสชาติ แต่มันพ่วงความทรงจำ ความสบายใจ และช่วงเวลาที่เราเคยมีร่วมกับมันด้วย

ตอนเป็นเด็ก หลายคนมีเมนูที่กินซ้ำได้แทบทุกวัน ข้าวไข่เจียว ข้าวผัด ก๋วยเตี๋ยว หรือข้าวกับแกงง่าย ๆ ที่บ้านทำให้กิน พอโตขึ้นเรากลับเริ่มมองอาหารต่างออกไป อาหารที่เคยชอบมากอาจกลายเป็นสิ่งที่กินบ่อยแล้วเริ่มรู้สึกเฉย ๆ เพราะลิ้นของคนเราคุ้นเคยกับความซ้ำได้เร็ว

ถ้าต้องเลือกอาหารเพียงหนึ่งอย่างจริง ๆ หลายคนจึงอาจไม่ได้เลือกเมนูที่อร่อยที่สุด แต่เลือกเมนูที่ปรับเปลี่ยนได้มากที่สุด เพราะสิ่งที่ทำให้เบื่อมักไม่ใช่อาหารชนิดนั้นเพียงอย่างเดียว แต่เป็นรูปแบบเดิม ๆ ที่เราเจอทุกวัน

ข้าวอาจเป็นตัวเลือกที่หลายคนนึกถึง เพราะเปลี่ยนหน้าอาหารได้แทบไม่จำกัด วันนี้เป็นข้าวกับไข่ พรุ่งนี้เป็นข้าวกับปลา อีกวันเป็นข้าวกับผัดผักหรือแกงต่าง ๆ ตัวข้าวยังเหมือนเดิม แต่ประสบการณ์ในแต่ละมื้อไม่เหมือนกัน

คนที่เลือกไข่อาจมีเหตุผลคล้ายกัน ไข่เป็นอาหารธรรมดาที่อยู่กับครัวไทยมานาน ทำได้ตั้งแต่ไข่ต้ม ไข่เจียว ไข่ดาว ไข่พะโล้ ไปจนถึงเมนูที่ซับซ้อนขึ้น ราคาไม่สูง และเข้ากับอาหารหลายแบบ ความเรียบง่ายบางครั้งกลับช่วยให้อยู่กับมันได้นาน

บางคนอาจเลือกปลา เพราะมองว่าเป็นอาหารที่กินได้หลายวิธี ปลาเผา ปลาทอด ต้มยำปลา หรือแกงปลาให้ความรู้สึกต่างกัน แม้วัตถุดิบหลักจะเหมือนกัน คนที่รักอาหารทะเลอาจรู้สึกว่าตัวเลือกนี้ทำให้ชีวิตประจำวันยังมีความหลากหลายอยู่

ถ้าถามคนที่ผ่านช่วงเวลามาพอสมควร หลายครั้งคำตอบอาจเปลี่ยนจากอาหารที่ทำให้ตื่นเต้นที่สุด ไปเป็นอาหารที่ทำให้รู้สึกสบายใจที่สุด เพราะเมื่ออายุมากขึ้น เราอาจไม่ได้มองหาความแปลกใหม่ทุกมื้อ แต่อยากได้สิ่งที่กินแล้วรู้สึกดี ไม่หนักเกินไป และยังมีพื้นที่ให้เปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ

อาหารหนึ่งอย่างที่อยู่กับเราได้นาน มักมีคุณสมบัติคล้ายกัน คือสามารถเข้ากับหลายสถานการณ์ กินในวันที่เหนื่อย กินในวันที่มีความสุข หรือกินในวันที่อยากประหยัดก็ยังได้ อาหารแบบนี้ไม่ได้ชนะเพราะรสชาติอย่างเดียว แต่ชนะเพราะมันเข้ากับชีวิตจริงของคน

แน่นอนว่าความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน คนหนึ่งอาจอยู่กับก๋วยเตี๋ยวชามเดิมได้หลายปี อีกคนอาจเลือกขนมปังเพราะชอบความง่าย บางคนอาจเลือกอาหารบ้านเกิดเพราะทุกครั้งที่กินเหมือนได้กลับไปเจอสถานที่และผู้คนในความทรงจำ

คำถามเรื่องอาหารหนึ่งอย่างตลอดชีวิตจึงไม่ได้เป็นแค่เรื่องกินอะไร แต่มันทำให้เรานึกถึงสิ่งที่เราให้คุณค่ากับอาหาร บางคนมองหาอิ่มท้อง บางคนมองหาความสุข บางคนมองหาความรู้สึกคุ้นเคยที่หาได้ยากจากสิ่งอื่น

ถ้าต้องเลือกจริง ๆ อาหารที่เราเลือกอาจไม่ใช่เมนูที่ดีที่สุดบนโลก แต่เป็นเมนูที่เรายังอยากนั่งกินในวันที่ธรรมดาที่สุด วันที่ไม่มีโอกาสพิเศษ ไม่มีร้านหรู ไม่มีอะไรตื่นเต้น มีแค่จานหนึ่งตรงหน้าและความรู้สึกว่า กินมื้อนี้แล้วก็ยังดีอยู่