ในยุคที่การแพทย์ยังไม่พัฒนาเท่าปัจจุบัน เขาคุมกำเนิดกันยังไงนะ?

การคุมกำเนิดในสมัย มีอยู่จริง แต่ไม่ได้มีประสิทธิภาพหรือปลอดภัยเหมือนวิธีการในปัจจุบัน โดยเฉพาะในวังหลวง การมีหรือไม่มีพระโอรส–พระธิดาเป็นเรื่องการเมือง จึงแทบไม่มีการคุมกำเนิดสำหรับฮองเฮาหรือพระสนมที่จักรพรรดิทรงโปรด เพราะการมีทายาทคือหน้าที่สำคัญของพวกนาง

อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีที่ถูกบันทึกไว้ ดังนี้

1. ยาสมุนไพรคุมกำเนิด

ตำรายาจีนโบราณกล่าวถึงสมุนไพรหลายชนิดที่เชื่อว่าช่วยป้องกันการตั้งครรภ์ เช่น

• เมล็ดฝ้าย

• เมล็ดมะละกอ

• โกฐบางชนิด

• สมุนไพรที่มีฤทธิ์ขับเลือด

แต่ประสิทธิภาพไม่แน่นอน และหลายชนิดเป็นพิษต่อร่างกาย อาจทำให้แท้ง มีบุตรยาก หรือเสียชีวิตได้

2. ยาทำให้เป็นหมัน

มีบันทึกว่าหญิงบางคน โดยเฉพาะนางกำนัลที่ไม่ต้องการตั้งครรภ์ หรือถูกบังคับให้ไม่สามารถมีลูก จะได้รับยาที่เชื่อว่าทำให้มีบุตรยาก ซึ่งมักเป็นยาที่มีสารพิษสะสม ส่งผลเสียต่อสุขภาพอย่างมาก

3. การหลีกเลี่ยงช่วงตกไข่

แพทย์จีนบางคนมีความเชื่อเกี่ยวกับรอบเดือนของสตรี แม้จะยังไม่เข้าใจเรื่องการตกไข่อย่างถูกต้อง จึงมีคำแนะนำให้หลีกเลี่ยงการร่วมเพศในบางช่วงของเดือน แต่ประสิทธิภาพต่ำมาก

4. การหลั่งนอก

วิธีนี้มีการใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณในหลายอารยธรรม รวมถึงจีน แม้ไม่มีบันทึกอย่างเป็นทางการในราชสำนักมากนัก แต่ก็เป็นวิธีที่เป็นไปได้

แล้วในพระราชวังล่ะ?

ในวังหลวงของราชวงศ์ชิง สิ่งที่สำคัญกว่าการคุมกำเนิดคือ การควบคุมการมีเพศสัมพันธ์

• จักรพรรดิต้องเลือกพระสนมผ่านระบบที่เข้มงวด

• มีขันทีจดบันทึกทุกครั้งว่าจักรพรรดิประทับกับพระสนมองค์ใด วันและเวลาใด

• หากพระสนมตั้งครรภ์ จะสามารถคำนวณได้ว่าเป็นพระโอรสหรือพระธิดาของจักรพรรดิจริง

นอกจากนี้ ยังมีบันทึกว่าหลังเสร็จสิ้นการร่วมบรรทม ขันทีจะพาพระสนมกลับตำหนักทันที และในบางรัชสมัยมีความเชื่อว่าควรให้พระสนมนอนหงายหรือยกสะโพกเพื่อเพิ่มโอกาสตั้งครรภ์ แสดงให้เห็นว่าราชสำนักให้ความสำคัญกับ การช่วยให้ตั้งครรภ์ มากกว่าการป้องกัน

มีเรื่องเล่าว่า "ขันทีรีดน้ำอสุจิ" จริงหรือไม่?

มีตำนานแพร่หลายว่าขันทีจะกดท้องหรือรีดน้ำอสุจิออกจากพระสนมหากจักรพรรดิไม่ประสงค์ให้ตั้งครรภ์ แต่ นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นว่าไม่มีหลักฐานร่วมสมัยที่น่าเชื่อถือมายืนยันว่าปฏิบัติกันจริงในราชวงศ์ชิง เรื่องนี้จึงน่าจะเป็นการเล่าขานในภายหลังมากกว่าข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

โดยสรุป การคุมกำเนิดในยุคราชวงศ์ชิงมีอยู่ในรูปแบบของยาสมุนไพรและความเชื่อพื้นบ้านเป็นหลัก แต่ยังไม่มีวิธีที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพเหมือนปัจจุบัน และสำหรับพระสนมในวังหลวง การมีพระโอรสถือเป็นหนทางสำคัญในการยกระดับฐานะและอำนาจ จึงแทบไม่มีการส่งเสริมการคุมกำเนิดในราชสำนักเลย.