ทำไมของถูกออนไลน์หลอกง่าย

ช่วงนี้เวลาไถฟีดหรือดูไลฟ์ขายของ จะเจอของราคาถูกแบบน่าตกใจบ่อยมาก เสื้อผ้าหลักสิบ เครื่องใช้ไฟฟ้าถูกกว่าร้านทั่วไปหลายเท่า ครีมดังลดแรง หรือบางทีเป็นมือถือ แบรนด์เนม ตั๋วที่พัก ที่เห็นราคาแล้วมือมันจะกดเองทันที เพราะในหัวคิดว่า ถ้าไม่รีบเดี๋ยวหมด

ของถูกออนไลน์มันหลอกง่าย เพราะมันไปแตะความรู้สึกพื้นฐานของคน คืออยากได้ของคุ้ม อยากประหยัด และกลัวพลาดโอกาส คนขายปลอมจะรู้ดีว่าถ้าตั้งราคาให้ถูกแบบพอดีๆ คนจะยังคิดนาน แต่ถ้าถูกมากจนรู้สึกว่าเป็นดีลลับ สมองจะเริ่มเร่งให้ตัดสินใจก่อนตรวจให้ครบ

อีกอย่างคือโลกออนไลน์ทำให้ทุกอย่างดูน่าเชื่อได้ง่ายมาก รูปสินค้าเอามาจากร้านอื่นได้ รีวิวก็ทำปลอมได้ ยอดไลก์ซื้อได้ คอมเมนต์หน้าม้าก็มี บางเพจเปิดใหม่แต่แต่งหน้าร้านสวยเหมือนร้านใหญ่ พอคนเห็นภาพรวมดูดี ก็ลดการระวังลงโดยไม่รู้ตัว

กลยุทธ์ที่เจอบ่อยคือสร้างความรีบ เช่น เหลือ 5 ชิ้น ปิดรอบคืนนี้ ราคาโปรเฉพาะตอนนี้ หรือให้โอนก่อนเพื่อจองสิทธิ์ พอมีคำพวกนี้ คนจะรู้สึกว่าต้องเลือกเดี๋ยวนั้น ทั้งที่ถ้าหยุดคิดอีกนิด อาจเห็นพิรุธหลายอย่าง เช่น ชื่อบัญชีไม่ตรงร้าน ไม่มีที่อยู่ชัดเจน หรือราคาถูกจนไม่น่าเป็นไปได้

บางคนบอกว่าตัวเองไม่โดนหรอก แต่พอเป็นสินค้าที่อยากได้มานาน เรื่องมันเปลี่ยนทันที สมมติอยากได้รองเท้ารุ่นหนึ่งมาหลายเดือน แล้วอยู่ดีๆ มีร้านบอกว่าลดครึ่งราคา มีรีวิวสวยๆ มีคนพิมพ์ว่ารับแล้วของแท้ ใจมันก็เริ่มเอน แม้จะยังไม่มีหลักฐานแน่นพอ

ที่น่ากลัวคือมิจฉาชีพยุคนี้ไม่ได้มาแบบหยาบๆ เสมอไป บางรายคุยสุภาพ ตอบเร็ว ส่งเลขพัสดุปลอม หรือส่งของชิ้นเล็กๆ มาให้ดูเหมือนมีการจัดส่ง บางกรณีเป็นพัสดุเก็บเงินปลายทางที่คนในบ้านรับแทน เพราะคิดว่าใครสักคนคงสั่งมา สุดท้ายจ่ายเงินไปกับของที่ไม่ได้ต้องการ

วิธีดูแบบบ้านๆ คือถ้าราคาถูกผิดธรรมชาติ ให้หยุดก่อน อย่าเพิ่งโอนเพราะคำว่าโปรหมด ตรวจชื่อบัญชี ดูประวัติร้าน ดูรีวิวจากหลายที่ ไม่ใช่แค่ในเพจของร้าน ถ้าเป็นเก็บเงินปลายทางก็ควรถามคนในบ้านก่อนรับของ โดยเฉพาะของที่เราไม่ได้สั่งเอง

ของถูกไม่ได้แปลว่าหลอกทุกครั้ง แต่ของที่ถูกจนทำให้เรารีบจนลืมเช็ก นั่นแหละคือจุดที่มิจฉาชีพชอบที่สุด เพราะเขาไม่ได้ขายของ เขาขายความรู้สึกว่าเรากำลังได้เปรียบ และพอเรารู้สึกแบบนั้น เราจะลดเกราะป้องกันตัวเองลงง่ายมาก