ย้อนรอยอดีตราชธานีแห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง ณ วัดบรมพุทธาราม

        ท่ามกลางพื้นที่ประวัติศาสตร์ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา คือที่ตั้งของโบราณสถานสำคัญที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์รวมจิตใจและเป็นวัดประจำราชวงศ์บ้านพลูหลวง นั่นคือ วัดบรมพุทธาราม วัดที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยงานสถาปัตยกรรมกระเบื้องเคลือบสีเหลืองแกมเขียวจนเป็นที่จดจำในชื่อวัดกระเบื้องเคลือบ

        วัดบรมพุทธารามสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระเพทราชา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง โดยใช้พื้นที่นิวาสสถานเดิมของพระองค์ในย่านป่าตองเป็นที่ตั้ง ด้วยฐานะที่เป็นวัดประจำราชวงศ์สุดท้ายแห่งกรุงศรีอยุธยา วัดแห่งนี้จึงได้รับการทะนุบำรุงอย่างดี โดยเฉพาะในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศที่มีการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่และสร้างบานประตูมุกอันวิจิตรขึ้น 3 คู่ ซึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่ถูกเก็บรักษาไว้ในสถานที่สำคัญต่าง ๆ อาทิ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม

        เอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของวัดนี้คือการใช้กระเบื้องเคลือบสีเหลืองแกมเขียวมุงหลังคาพระอุโบสถ วิหาร และศาลาการเปรียญ รวมถึงใช้ประดับตกแต่งองค์เจดีย์และซุ้มประตู แม้ในปัจจุบันจะเหลือเพียงร่องรอยของซากปรักหักพังหลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 แต่ยังคงปรากฏหลักฐานสำคัญให้เห็น อาทิ พระอุโบสถบนฐานโค้งเรือสำเภา อันเป็นศิลปะอยุธยาตอนปลาย พระปรางค์เจดีย์แบบย่อมุมไม้ยี่สิบแปด รวมถึงเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองที่สะท้อนถึงความประณีตบรรจงในอดีต

        ปัจจุบันวัดบรมพุทธารามได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ และยังคงทำหน้าที่เป็นแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวและผู้ที่สนใจเรื่องราวความรุ่งเรืองของอาณาจักรอยุธยา การได้มาเยือนสถานที่แห่งนี้จึงเป็นโอกาสในการสัมผัสถึงรากเหง้าและร่องรอยแห่งศรัทธาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ท่ามกลางกาลเวลา