ยุคเงินเฟ้อกัดเงินเงียบ ๆ ควรถือเงินสดหรือซื้อทองเก็บดี

เงินสดให้ความคล่องตัว แต่ทองถูกมองเป็นเกราะกันความไม่แน่นอนระยะยาว คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่คือเงินก้อนนั้นมีหน้าที่อะไร

เงินในบัญชียังอยู่ครบ แต่ความรู้สึกอุ่นใจของหลายคนกลับไม่เหมือนเดิม เพราะค่าข้าว ค่าเดินทาง ค่ารักษาพยาบาล และของใช้ประจำวัน ทำให้คนเริ่มถามคำถามใหม่ว่า “เงินสดที่ถือไว้ วันนี้ยังรักษากำลังซื้อในอนาคตได้แค่ไหน”

นี่เป็นเหตุผลที่ทองคำกลับมาอยู่ในบทสนทนาของคนทั่วไปอีกครั้ง ไม่ใช่เฉพาะนักลงทุนรายใหญ่หรือคนมีเงินก้อน แต่รวมถึงมนุษย์เงินเดือน คนค้าขาย และครอบครัวที่เริ่มมองว่า การเก็บเงินไว้เฉย ๆ อาจปลอดภัยในเชิงตัวเลข แต่ไม่ปลอดภัยเสมอไปในเชิงกำลังซื้อ

ประเด็นนี้ยิ่งชัดขึ้นในปี 2026 เมื่อธนาคารแห่งประเทศไทยประเมินเมื่อ 29 เมษายน 2026 ว่าอัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทยปี 2026 อยู่ที่ประมาณ 2.9% และข้อมูลล่าสุดบนหน้าภาวะเศรษฐกิจไทยระบุเงินเฟ้อทั่วไปเดือนพฤษภาคม 2026 ที่ 2.79% เมื่อเทียบรายปี

ตัวเลขเงินเฟ้ออาจดูไม่สูงมากสำหรับบางคน แต่ในชีวิตจริง เงินเฟ้อไม่ได้มาเป็นป้ายประกาศใหญ่ ๆ มันมาในรูปแบบราคาสินค้าที่ขยับทีละนิด ค่าอาหารที่แพงขึ้นโดยไม่รู้ตัว หรือของใช้เดิมที่ต้องจ่ายมากกว่าเดิม

จุดนี้เองที่ทำให้หลายคนเริ่มคิดถึงทองคำ

ทองถูกมองมานานว่าเป็นสินทรัพย์ที่ช่วยกระจายความเสี่ยงในช่วงเศรษฐกิจผันผวน โดยเฉพาะเวลาคนกังวลเรื่องค่าเงิน ความไม่แน่นอนทางภูมิรัฐศาสตร์ หรือความเสี่ยงในตลาดการเงิน ข้อมูลของ World Gold Council ระบุว่าไตรมาสแรกปี 2026 ธนาคารกลางทั่วโลกซื้อทองสุทธิ 244 ตัน เพิ่มขึ้น 3% เมื่อเทียบรายปี แม้ราคาทองอยู่ในระดับสูงก็ตาม

Reuters ยังรายงานผลสำรวจของ World Gold Council ว่า 45% ของผู้จัดการเงินสำรองธนาคารกลางที่ตอบแบบสำรวจ มีแผนเพิ่มทองคำในทุนสำรองภายใน 12 เดือนข้างหน้า สะท้อนว่าทองยังถูกใช้เป็นเครื่องมือกระจายความเสี่ยงในระดับสถาบันด้วย ไม่ใช่แค่ความเชื่อของรายย่อย

แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้แปลว่า “ควรเอาเงินทั้งหมดไปซื้อทอง”

ทองมีข้อดีในฐานะสินทรัพย์ที่คนจำนวนมากเชื่อมั่นในระยะยาว แต่ทองก็มีความเสี่ยง ราคาขึ้นลงได้แรง ซื้อผิดจังหวะก็อาจติดดอย และถ้าจำเป็นต้องขายในช่วงราคาลง ก็ขาดทุนได้เหมือนสินทรัพย์อื่น

อีกข้อที่คนมักลืมคือ ทองไม่ได้ให้ดอกเบี้ย ไม่ได้จ่ายปันผล และไม่ได้สร้างกระแสเงินสดระหว่างถือ ต่างจากเงินฝากบางประเภท หุ้นปันผล หรือสินทรัพย์ลงทุนบางรูปแบบ

ดังนั้นคำถามว่า “ซื้อทองหรือถือเงินสดดี” อาจไม่ใช่คำถามที่แม่นที่สุด

คำถามที่ควรถามก่อนคือ เงินก้อนนี้มีหน้าที่อะไร

ถ้าเป็นเงินฉุกเฉิน ค่าเช่าบ้าน ค่ารักษาพยาบาล ค่าเทอม ค่างวด หรือเงินที่ต้องใช้ในอีกไม่กี่เดือน เงินสดยังสำคัญมาก เพราะหยิบใช้ได้ทันที ไม่ต้องกังวลว่าราคาทองวันขายจะอยู่ตรงไหน

แต่ถ้าเป็นเงินเย็นที่ยังไม่จำเป็นต้องใช้ และเจ้าของเงินรับความผันผวนได้ การแบ่งบางส่วนไปถือทองอาจช่วยลดความเสี่ยงจากการถือเงินสดอย่างเดียว โดยเฉพาะในมุมการป้องกันกำลังซื้อระยะยาว

ภาพที่น่าสนใจในปี 2026 จึงไม่ใช่แค่ราคาทองขึ้นหรือลง แต่คือจิตวิทยาของคนเก็บเงินที่เปลี่ยนไป

เมื่อก่อน หลายคนกลัวว่าลงทุนแล้วเงินหาย แต่วันนี้ความกลัวอีกแบบคือ เงินยังอยู่ครบในบัญชี แต่ชีวิตจริงแพงขึ้นจนเงินก้อนเดิมมีพลังน้อยลง

ทางออกจึงไม่จำเป็นต้องเลือกข้างสุดโต่งระหว่าง “ถือเงินสดทั้งหมด” หรือ “ซื้อทองทั้งหมด” แต่ควรจัดเงินเป็นหลายส่วน เช่น เงินสดสำหรับฉุกเฉิน ทองสำหรับกระจายความเสี่ยงระยะยาว สินทรัพย์ลงทุนอื่นสำหรับโอกาสเติบโต และรายได้หลักสำหรับชีวิตประจำวัน

สุดท้าย ทองกับเงินสดไม่ได้เป็นศัตรูกัน

เงินสดช่วยให้ชีวิตไม่สะดุดเมื่อมีเหตุฉุกเฉิน ส่วนทองอาจช่วยให้เจ้าของเงินรู้สึกว่ามีสินทรัพย์บางส่วนที่ไม่ได้ผูกกับเงินสดทั้งหมด

การวางแผนที่ดีจึงไม่ใช่การถามว่าอะไรดีที่สุดแบบฟันธง แต่คือการรู้ว่าเงินแต่ละก้อนควรอยู่ตรงไหน เพื่อให้ไม่ตื่นตระหนกทุกครั้งที่ค่าครองชีพขยับ หรือราคาสินทรัพย์เหวี่ยงแรงอีกครั้ง

• เงินสดยังจำเป็นมากสำหรับเงินฉุกเฉินและค่าใช้จ่ายระยะสั้น
• ทองอาจช่วยกระจายความเสี่ยงระยะยาว แต่ราคาผันผวนและไม่มีดอกเบี้ย
• เงินเฟ้อทำให้เงินในบัญชีมีตัวเลขเท่าเดิม แต่กำลังซื้ออาจลดลง
• คำถามสำคัญไม่ใช่ทองหรือเงินสดดีกว่า แต่คือเงินก้อนนั้นต้องใช้เมื่อไร
• ไม่ควรตัดสินใจลงทุนจากกระแสหรือความกลัว ควรดูเป้าหมาย สภาพคล่อง และความเสี่ยงที่รับได้