ซาแซง พฤติกรรมสุดหลอนที่ศิลปินต้องเจอ

        "ซาแซง" (Sasaeng) ไม่ใช่แฟนคลับ แต่คือ "สตอล์กเกอร์ในคราบของแฟนคลับ" คำนี้หลอมรวมมาจากคำว่า ซาแซงฮวา (ชีวิตส่วนตัว) กับคำว่า แฟน หมายถึง กลุ่มคนที่คลั่งไคล้ศิลปินจนก้าวข้ามเส้นความเป็นมนุษย์ รุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของไอดอลอย่างรุนแรง

        คนพวกนี้ไม่ได้ตามแค่ในคอนเสิร์ต หรืองานต่างๆ นะคะ แต่หมกมุ่น ต้องการมีตัวตนในชีวิตจริงของศิลปิน พฤติกรรมยอดฮิตคือ แฮกเบอร์โทรศัพท์ ซื้อขายเลขพาสปอร์ต จองตั๋วเครื่องบินนั่งประกบข้าง ดักรอหน้าห้องพักในโรงแรม เช่าแท็กซี่ขับไล่ล่าบนถนน หรือแม้กระทั่งโทรจิกตอนศิลปินไลฟ์สดเพื่อเช็กดูว่าไอดอลจะทำหน้าตาอย่างไรบ้าง

        แรงจูงใจสั้นๆ ของซาแซงก็คือ "อยากโดดเด่นและอยากเป็นคนสำคัญ" ต่อให้ศิลปินจะหันมาด่าหรือมองด้วยสายตาหวาดกลัว พวกเขาก็ฟิน เพราะถือว่าศิลปินจำหน้าได้ ดีกว่าเป็นคนไร้ตัวตน แถมปัจจุบันยังกลายเป็นธุรกิจมืด ตั้งกลุ่มลับเอาข้อมูลวงในมาขายต่อกันอีกด้วย

        ไม่มีชื่อบุคคลระบุชัดเจน ว่าใครเป็นคนคิดคำนี้ขึ้นมา แต่มันเป็น คำศัพท์ที่กำเนิดจากวัฒนธรรมแฟนคลับเกาหลีใต้ในช่วงยุค 90s ช่วงปี 1996 - 1997 เหตุผลที่คำนี้มีอิทธิพลมากขึ้น เพราะตอนนั้นแฟนคลับกลุ่มใหญ่ที่ทำตัวดีๆ เริ่มทนพฤติกรรมพวกที่ชอบไปนอนเฝ้าหน้าหอพัก รุกล้ำ "ชีวิตส่วนตัว" ของศิลปินไม่ไหว เลยใช้คำนี้เรียกประชดเพื่อแบ่งแยกกลุ่ม หลังจากนั้นพอเข้าสู่ยุคปี 2000 พฤติกรรมคนพวกนี้เริ่มรุนแรงจนเป็นข่าวดัง สื่อมวลชนเกาหลีเลยหยิบคำนี้ไปใช้พาดหัวข่าว จนกลายเป็นคำสากลที่คนทั่วโลกใช้เรียกกลุ่มคนคลั่งรักจนเสียสติมาถึงทุกวันนี้

แฟนคลับคือคนที่อยากเห็นศิลปินมีความสุข ส่วนซาแซงคือคนเห็นแก่ตัวที่เอาความฟินของตัวเองเป็นที่ตั้ง โดยไม่สนว่าศิลปินจะสุขภาพจิตพังขนาดไหน