"เมื่อครั้งที่เสียงมอเตอร์ไซค์ของ“คุณพี่ไปรษณีย์” ทำใจเต้นแรงกว่าสเตตัส"

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเนื้อกระดาษเขียนจดหมายลายน่ารักที่เพิ่งซื้อมาจากร้านเครื่องเขียน ยังคงเป็นความทรงจำที่ชวนให้ยิ้มได้เสมอ เพราะทุกครั้งที่ตกลงใจว่าจะนั่งลงเขียนจดหมายหาใครสักคน วันนั้นจะกลายเป็นวันพิเศษขึ้นมาทันที โต๊ะทำการบ้านจะถูกเคลียร์จนโล่ง

เพื่อต้อนรับการมาเยือนของกล่องใส่อุปกรณ์ชิ้นโปรด ทั้งปากกาลูกลื่นหลากสี สติ๊กเกอร์การ์ตูนดวงเล็กดวงน้อย และถ้าวันไหนมีปากการ็อตติ้งด้ามหรูออกมาหมุนฝาเกลียวเปิดใช้งาน วันนั้นความรู้สึกหัวใจพองโตเป็นพิเศษ ลายมือที่เคยรีบขยับเขยื้อนตอนส่งครู จะเปลี่ยนเป็นความบรรจงขั้นสุด

ทุกเส้นสายของตัวอักษรตั้งใจลากอย่างประณีตกว่าการบ้านชิ้นไหนๆ เพราะรู้ดีว่าตัวหนังสือเหล่านี้กำลังจะทำหน้าที่โอบอุ้มความคิดถึงและความจริงใจที่กลั่นกรองมาจากข้างใน แล้วค่อยๆ หลั่งไหลผ่านปลายปากกาลงสู่หน้ากระดาษอย่างช้าๆ ละเมียดละไมชนิดที่ไม่มีวันกดลบหรือเรียกคืนได้ง่ายๆ

ช่วงเวลาของการเฝ้ารอก็มีรสชาติที่แสนจะอิ่มเอมใจ ในแต่ละวันหูจะคอยเงี่ยฟังเสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ที่คุ้นเคยของพี่ไปรษณีย์อยู่ตลอดเวลา วันไหนที่เสียงนั้นแว่วมาแต่ไกลแล้วชะลอความเร็วลงตรงหน้าบ้าน หัวใจจะเต้นรัวแรงด้วยความลิงโลด ยิ่งเมื่อเห็นซองจดหมายที่มีชื่อเราเด่นหราอยู่บนจ่าหน้า ความดีใจมันเอ่อล้นจนแทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่

แต่ในทางกลับกัน วันไหนที่มอเตอร์ไซค์คันเดิมบิดคันเร่งผ่านหน้าบ้านไปอย่างไร้เยื่อใย วันนั้นท้องฟ้าก็ดูจะหม่นลงไปนิดๆ ทิ้งไว้เพียงเสียงถอนหายใจยาวๆ กับความหวังที่ต้องยกยอดไปตั้งต้นใหม่ในวันพรุ่งนี้ แต่ไม่ว่าจะสมหวังหรือเฝ้ารอ ทุกครั้งที่ได้ค่อยๆ คลี่กระดาษจดหมายออกอ่าน

โลกทั้งใบเหมือนจะหยุดหมุนลงตรงหน้า ถ้อยคำเล่าสารทุกข์สุกดิบมักจะพาความสุขใจซะมากมายมาให้ จนต้องอ่านซ้ำไปซ้ำมาแล้วกอดแนบไว้กับอกพร้อมรอยยิ้มละมุน บางฉบับที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหักมุมชวนหัวเราะก็ทำให้คึกคักสนุกสนาน หรือบางคราวหากเป็นจดหมายตัดพ้อหรือร่ำลา ความเศร้าสร้อยก็พร้อมจะทำให้น้ำตาพรั่งพรูออกมาปะปนอยู่บนรอยหมึกขยุกขยิก เป็นรสชาติชีวิตที่มีครบทุกอารมณ์ ทั้งสุข เศร้า เหงา และซึ้ง

ไลฟ์สไตล์อันเรียบง่ายที่เคยเกิดขึ้นในยุคซองจดหมายและแสตมป์ จึงเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่สามารถจับต้องได้ เป็นความจริงที่ผ่านการเดินทางและเวลาจับวางอย่างงดงาม แม้วันนี้โลกจะหมุนไปไกลจนความรู้สึกส่งถึงกันได้เพียงปลายนิ้วสัมผัส แต่บรรยากาศความสุขและความละเมียดละไมในวันวานเหล่านั้น ยังคงเป็นกล่องความทรงจำใบโตที่เมื่อเปิดอ่านครั้งใด ก็ชวนให้อิ่มอกอิ่มใจจนเป็นสุขซะทุกครั้ง