รักจนวันตาย...แล้วกลืนลงท้อง

หากพูดถึงเรื่องราวชวนขนลุกในประวัติศาสตร์ เราอาจเคยได้ยินตำนานพระนางบูเช็กเทียนจับศัตรูยัดไหเหล้า แต่นั่นคือความโหดร้ายที่เกิดจากความแค้น ทว่าในผืนป่าแอมะซอนอันลึกลับ มีพิธีกรรมหนึ่งที่ "ดาร์กและชวนอ้วก" ยิ่งกว่า แต่มันเกิดขึ้นจาก "ความรักอันบริสุทธิ์" ของมนุษย์

ภาพมุมสูงของชาโบโนชาวยาโนมามิทางตอนเหนือของบราซิล อาคารที่อยู่รอบนอกใช้สำหรับความเป็นส่วนตัวของคู่แต่งงานใหม่ หรืออาจใช้สำหรับเตรียมสัตว์ป่าและปลา ชาโบโน (shabono) = หมู่บ้านทรงกลมใหญ่ๆ ที่ชาวยาโนมามิอยู่รวมกันทั้งเผ่า ตรงกลางเป็นลานโล่ง ภาพโดย Cmacauley

ภาพภายใน ชาโบโน ที่มีการแบ่งส่วนต่างๆ ของแต่ละครอบครัว ในมีความเป็นส่วนตัว ภาพโดย Cmacauley

ชาวญาโนมามิ มีความเชื่อว่า "ความตายไม่มีอยู่จริงตามธรรมชาติ" หากมีคนในเผ่าล้มตายลง พวกเขาเชื่อว่าเกิดจากคำสาปหรือวิญญาณชั่วร้ายที่หมอผีของ "ชนเผ่าคู่อริ" ส่งมาทำร้าย

นอกจากนี้ พวกเขายังเชื่อว่า การปล่อยให้ร่างของผู้ตายเน่าเปื่อยฝังลงดินเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ และจะทำให้วิญญาณต้องทนทุกข์ทรมาน ไม่สามารถไปผุดไปเกิดได้ วิธีเดียวที่จะช่วยปกป้องดวงวิญญาณของคนที่รักให้ปลอดภัย และสืบทอดความรู้ความสามารถให้อยู่กับครอบครัวต่อไปได้ คือ "ต้องให้คนที่ยังอยู่กินร่างกายของผู้ตายเข้าไป" เพื่อให้วิญญาณได้พักผ่อนอย่างสงบภายในร่างของญาติพี่น้อง ขั้นตอนพิธีกรรม คือ

1. ปล่อยให้แมลงรุมทึ้ง: เมื่อมีคนตาย ชาวบ้านจะไม่ฝัง แต่จะนำศพไปห่อด้วยใบไม้หนาๆ แล้วนำไปวางทิ้งไว้ในป่าลึกห่างจากหมู่บ้าน ปล่อยให้ธรรมชาติทำหน้าที่ของมัน โดยรอให้แมลงและหนอนชอนไชกินเนื้อเยื่ออ่อนจนหมดสิ้น ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 30 ถึง 45 วัน จนเหลือแต่กระดูกแห้งๆ
2. พิธีเผากระดูกและปรุงซุป: หลังจากนั้น ญาติจะไปเก็บกระดูกที่เหลือกลับมาเพื่อเข้าสู่พิธีเผา (Cremation) พวกเขาจะนำกระดูกที่เผาแล้วมาบดจนกลายเป็นผงละเอียด จากนั้นจะนำ "ผงกระดูกและขี้เถ้าศพ" ไปผสมกับกล้วยน้ำว้าสุกต้มบดข้นๆ (Fermented Banana Soup) จนกลายเป็นซุปท้องถิ่นที่เรียกว่า "ริปู" (Ripu) 
3. ล้อมวงซดให้หมดในมื้อเดียว: คนในครอบครัวและสมาชิกในเผ่าจะมารวมตัวกันร้องไห้ไว้อาลัย ก่อนจะนำน้ำซุปผสมอัฐินี้ใส่ในน้ำเต้าแล้วส่งต่อกันดื่มกินจนหมดสิ้นในคราวเดียว เพื่อส่งวิญญาณผู้ตายไปสู่สุขคติอย่างสมบูรณ์